4. 7 අඩ්ඪකාසී අපදානය
1271. මේ භද්‍රකල්පයෙහි බ්‍රහ්මබන්‍ධු වූ මහා යශස් ඇති වාදීන් කෙරෙහි උතුම් වූ නමින් කස්සප නම් වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ උපන්සේක.
1272. එකල්හි මම් ඒ බුදුන්ගේ ශාසනයෙහි පැවිදි වැ ප්‍රාතිමෝක්‍ෂයෙහි ද පඤ්චේන්‍ද්‍රියයන්හි ද සංවෘත වැ -
1273-1274. භෝජනයෙහි පමණ දන්නී නිදිවැරීමෙහි ද යෙදුණි, යෝගයෙහි යෙදී වාස කරන මම රහත් මෙහෙණකට ආක්‍රෝශ කළමු. එකල මම දුෂ්ට සිත් ඇති වැ “ගණිකාවකැ” යි කීමි. ඒ පව් කැමින් නිරයෙහි පැසීමි.
1275. එ මැ කර්‍මාවශේෂයෙන් බෙහෙවින් මැ පරාධීන වැ ගණිකා කුලයෙහි උපන්මු. යළි පශ්චිම ජාතියෙහි -
1276. බඹසර ඵලයෙන් මම කාසිජනපදයෙහි සිටුකුලයෙකැ ඉපිදැ රූ සපුයෙන් දෙව්ලොවැ අප්සරාවක මෙන් වීමු.
1277. දර්‍ශනීය වූ මා දැක මාගේ ආක්‍රෝශඵලය හේතු කොටගෙන රජගහ පුරවරයෙහි ගණිකා බැව්හි තබාපූහ.
1278. ඒ මම් බුද්ධශ්‍රේෂ්ඨයන් විසින් දෙසනලද සදහම් අසා පූර්‍වවාසනායෙන් සමන්‍විත වැ ශාසනයෙහි පැවිදි වීමු.
1279. ඉක්බිති උපසම්පදා වීම සඳහා බුදුන් සමීපයට යන්නී මගැ ධූර්‍තයන් සිටියවුන් අසා දුතොපසම්පදාව ලදිමු.
1280. සියලු කර්‍ම ද එසේ මැ පින්පව් ද ක්‍ෂය විය, සියලු සසර තරණය කළමු. ගණිකාබව ද ක්‍ෂය කරනලද.
1281. මහාමුනිවරය, ඍද්ධීන්හි ද දිවසෝධායෙහි ද වශී වෙමි, චේතෝපරියඤාණයාගේ ද වශි වෙමි.
1282. පෙර විසූ කඳ පිළිවෙළ දනිමි, දිව ඇස පිරිසිදු කරනලද, සර්‍වාස්‍රවයෝ පරික්‍ෂීණයහ. දැන් පුනර්‍භවයෙක් නැති.
1283. මහාවීරයන් වහන්ස, නුඹවහන්සේ සමීපයෙහි අත්‍ථ - ධම්ම - නිරුක්තීන්හි ද එසේ මැ පටිභානයෙහි ද මාගේ නුවණ උපන.
1284. – 1286. කෙලෙස්හු දවන ලදහ ... බුදුසසුන කරන ලදී.
මෙසේ අඩ්ඪකාසී මෙහෙණ මේ ගාථා කිවු යැ.
සත්වැනි අඩ්ඪකාසී ස්ථවිරාවදාන යි.