423. ඒකාසනදායක ස්ථවිරාවදානය
4497. හිමවතට නුදුරෙහි ගෝසිත නම් පර්‍වතයක් විය. මට (එහි) අසපුවක් කරණ ලදි. පන්සලක් ද මවන ලදි.
4498. එකල්හි මම නමින් නාරද වෙමි. (ලෝවැස්සෝ) මා කස්සප යයි ද දනිති. නිර්‍වාණමාර්‍ගය සොයමින් ගෝසිත පර්‍වතයෙහි වසමි.
4499. සියලු ධර්‍මයන්ගේ පරතෙරට ගිය පදුමුත්තර බුදුරජ තෙමේ විවෙකසුව කැමැත්තේ අහසින් (එවනයට) වැඩියේ ය.
4500. වනග වඩින මහර්ෂි වූ බුදුරජානන් වහන්සේගේ රශ්මිය දැක දඬු ඇඳ පණවා අඳුන් දිවිසම ද අතුළෙමි.
4501. අසුන පණවා හිසෙහි ඇඳිලි බැඳ සොම්නස දන්වා මේ වචනය කීමි:
4502. මහාවීරයන් වහන්ස, (ඔබ) රෝගීනට ප්‍රතිකාර කරණ ශල්‍ය වෛද්‍යවරයෙකි. (ලෝක) නායකයන් වහන්ස, (සංසාර) රෝගයෙන් ආතුර වූ මට බෙහෙදක් දෙනු මැනව.
4503. බුද්ධශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්ස, මුනීන් වහන්ස, නිවන් කැමැත්තා වූ යම්කෙනෙක් තුමූ ඔබ වහන්සේ දකිත් ද ඒකාන්තයෙන් ඔහු අර්‍ත්‍ථ සිද්ධියට පැමිණෙත්. මොවුන්ගේ භවය දැදුරු වේ. (අවසන් වේ.)
4504. මම ස්වයංපතිත (ඉබේ ගසින් වැටුනු) ඵල අනුභව කරන්නෙක්මි. ඔබවහන්සේට පිදියයුතු දෙයක් මට නැත. මාගේ මේ අසුන ඇත. දඬුමැස්සෙහි වැඩ හිඳිනු මැනව.
4505. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නිර්භීත වූ සිංහරාජයකු මෙන් එහි වැඩහුන් සේක. මොහොතක් කල් ගෙවා මේ වචනය වදාළ සේක:
4506. “විශ්වාසය අත්තේ වව. බියපත් නො වෙව තා විසින් ජෝතිරස මැණික ලබන ලදි. තා විසින් යමක් පතන ලද නම් ඒ සියල්ල අනාගතයෙහි සම්පූර්‍ණ වන්නේ ය.
4507. නිරුත්තර වූ පුණ්‍යක්‍ෂේත්‍රයෙහි තා විසින් ඒ කරණ ලද පුණ්‍යකර්‍මය හිස් නො වේ. යම් අදහසක සිත පිහිටුවන ලද නම් ඒ අදහස තමා (සසර සයුරින්) ගොඩ ලන්නට සමත් වන්නේ ය.
4508. මේ ආසනදානය හේතුකොට ගෙණ ද චිත්තප්‍රණිධීන් හේතුකොට ගෙණ ද (ඔබ) සියක් කප්කල් මුළුල්ලෙහි දුගතියකට නො යෙහි ය.
4509. පණස්වරක් දේවේන්‍ද්‍ර ව දිව්‍යරාජ්‍යය කරන්නෙහි ය. අසූ වරක් සක්විතිරජ වන්නෙහි ය.
4510. (ලබන්නා වූ) මහත් වූ ප්‍රදේශරාජ්‍යය ගණනින් ගිණිය නො හැකිය. හැම තන්හි සුවපත් ව සසරෙහි හැසිරෙන්නෙහි ය’ යි.
4511. පදුමුත්තර නම් වූ බුදුරජ තෙම මේ වචන කියා ආකාශයෙහි යන හස්රජකු මෙන් අහසට නැංගේ ය.
4512. හස්තියාන ය අශ්වයාන ය රථසහිත වූ සන්‍දමානික (පල්ලැක්කිය) යන මේ සියල්ල ලබමි. ඒකාසනදානයාගේ මේ විපාක යි.
4513. යම් කලෙක් හි වනයට පිවිස ද අසුනක් කැමති වෙම් නම් මාගේ අදහස දැන පර්‍ය්‍යඞ්කයක් එළඹ සිටී.
4514. යම් කලෙක්හි ජලමධ්‍යයට ගියෙම් අසුනක් කැමති වෙම් නම් මාගේ අදහස දැන පළඟක් එළඹ සිටී.
4515. දිව්‍ය වූ හෝ මනුෂ්‍ය වූ හෝ යම් යම් යෝනියක උපදිම් ද ඒ සියලු කල්හි සියක් දහසක් පර්‍ය්‍යඞ්කයෝ මා පිරිවරත්.
4516. දිව්‍ය මනුෂ්‍ය දෙගතියෙහි සැරිසරමි. ක්‍ෂත්‍රියබ්‍රාහ්මණ දෙකුලෙ හි ම උපදිමි.
4517. නිරුත්තර වූ පුණ්‍යක්‍ෂේත්‍රයෙහි එක් අසුනක් පුදා දහම්පලඟ ගෙණ ආස්‍රව රහිතව වෙසෙමි.
4518. එකල්හි මෙයින් සියක් දහස් වන කපෙහි යම් දනක් දිනිම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. ඒකාසනදානයාගේ මේ විපාක යි.