4476. මම හංසවතී නගරයෙහි තෘණහාරකයෙක් - තණවෙළෙඳෙක් වීමි. තෘණ විකිණිමෙන් ජීවත් වෙමි. එයින් අඹුදරුවන් පෝෂණය කරමි.

4477. සර්‍වධර්‍මයන්ගේ පරතෙරට ගිය ලෝකනායක වූ පදුමුත්තර නම් බුදුරජ තෙම මෝහාන්‍ධකාරය නසා ලොව පහළ විය.

4478. එකෙණෙහි (මම) ස්වකීය ගෘහයෙහි මෙසේ සිතීමි: බුදුරජතෙමේ ලොව පහළ විය. දෙය්‍යධර්‍මයක් (=දියයුතු දෙයක්) නැත.

4479. මේ මාගේ එක ම සාටක (=වස්ත්‍ර) ය යි. මට අනෙක් දෙන කෙනෙක් ද නැත. නිරයස්පර්‍ශය (=නිරයෙහි දැවීම) දුකය. දක්‍ෂිණාවක් (=දානමය පුණ්‍යබීජයක්) රෝපණය කරන්නෙමි යි.

4480. මම මෙසේ සිතා සිය සිත පැහැද වීමි. මම එක ම වස්ත්‍රය ගෙණ බුද්ධශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්සේට දුනිමි.

4481. එක ම වස්ත්‍රය දී ප්‍රීතිඝෝෂා පැවැත් වීමි. “මහාමුනීන් වහන්ස, වීරයන් වහන්ස, ඉදින් ඔබ බුදුවරයෙක් නම් මා (සසරසයුරින්) එතෙර කරණු මැනව.”

4482. ලෝකයාගේ පූජාවන් පිළිගන්නා වූ පදුමුත්තර බුදුරජ තෙමේ මාගේ දානය පසසන්නේ මට අනුමෝදනා කෙළේ ය:

4483. “මේ එක ම වස්ත්‍රදානය හේතු කොට ගෙණ ද, චිත්තප්‍රණිධීන් හේතුකොට ගෙණ ද, කල්පලක්‍ෂයක් (ඔබ) දුගතියකට නොයේ.

4484. සතිස් වරක් දේවේන්‍ද්‍ර ව දිව්‍යරාජ්‍යය කරන්නෙහි ය. තෙතිස් වරක් සක්විතිරජ වන්නෙහි ය.

4485. (ලබන) මහත් වූ ප්‍රදේශරාජ්‍යය ගණනින් ගිණිය නො හෙයි. ඔබ දෙව්ලොව හෝ මිනිස්ලොව හෝ භවයෙහි සැරිසරනේ ය.

4486. රූමත් වූයේ ගුණවත් වූයේ අනුන් විසින් මැඩ පැවැත්විය නො හැකි දේහයක් ඇත්තේ කැමැති පරිදි නිසල වූ අපමණ වූ වස්ත්‍ර ලබන්නෙහි ය.”

4487. ප්‍රාඥ වූ පදුමුත්තර නම් වූ බුදුරජ තෙම මෙය වදාරා අහසෙහි (යන) හස්රදකු මෙන් අහසට නැංගේ ය.

4488. දිව්‍ය වූ මනුෂ්‍ය වූ හෝ යම් යම් යෝනියක උපදිම් ද, මාගේ භෝගසම්පත්තියෙහි අඩුබවෙක් නැත. එක ම වස්ත්‍රදානයාගේ ඒ විපාක යි.

4489. පියවරක් පියවරක් පාසා මට වස්ත්‍ර උපදී. වස්ත්‍ර යට සිටිමි. මට උඩුවියනක් වේ.

4490. මම අද කැමැති වන්නෙම් නම් සක්වළගල පටන් කොට වනයක් සහිත පර්‍වතයන් සහිත ඒ හැම තැන වස්ත්‍රයෙන් වසන්නෙමි.

4491. ඒ එක ම වස්ත්‍රදානය හේතු කොට ගෙණ කුදුමහත් භවයන්හි සැරිසරන්නෙම් ස්වර්‍ණවර්‍ණ ව සැරිසරමි.