20. 1. 10.
920. මහ (සල්) වනය පිපීසිටි කල්හි (එහි) හුන් එකඟ වූ සිත් ඇති ප්‍රකර්‍ෂවිවේක ඇති ධ්‍යාන කරනසුලු වූ (පාරාසරිය) මහණහට චින්තාවක (සිතිවිල්ලෙක්) වූ ය.
921. පුරුෂෝත්තම වූ ලෝහිමියන් සිටුනා කල්හි භික්‍ෂූන්ගේ පැවැත්ම අන් අයුරු (වෙනස්) වී යැ. දැන් අන් අයුරින් දක්නාලැබේ.
922. ඉතරීතර ප්‍රත්‍යයෙහි සන්තුෂ්ට වූවාහු ශීතවාතයෙන් රැක්ම හිරිකෝප්‍යස්ථාන වැස්ම පමණක් ප්‍රයෝජන කොට සිවුරු වැළඳූහ.
923. ඉදින් පිණී වූ හෝ රළු වූ හෝ මඳ වූ හෝ බොහෝ වූ හෝ බොදුන් ගිජු නො වූවාහු නො බැඳුණාහු යාපනය පිණිස වැළදූහ.
924. ඔහු දිවිපැවැත්මට කරුණු වූ බෙහෙත් පසයෙහි ආස්‍රවක්‍ෂයෙහි තරම් දැඩි උසා ඇතියෝ නො වූහ.
925. අරණ්‍යයෙහි රුක්මුල්හි කඳුරුවල හා ගුහාවල විවේකය වඩන්නාහු විවේකයෙහි නම්න වැ විසූහ.
926. යටත් පැවැතුම් ඇත්තාහු සසුන්හි වැදැගත්තාහු සුහර වූවාහු මොළොක් වූවාහු නො දැඩිසිත් ඇත්තාහු කෙලෙස් වැගිරීම් නැත්තාහු මුඛර නො වූවාහු අර්‍ත්‍ථචින්තාවශයට ගියාහු යි.
927. එහෙයින් ගමන, බොදුන, ඇසුර ප්‍රසාදික වී යැ ඉරියව්ව තෙල්දහරක් මෙන් සිනිඳු වී.
928. සියලු ආස්‍රවයන් ක්‍ෂය කළා වූ මහත් - ධ්‍යායී වූ මහත් හිතයන් වූ ඒ තෙරවරු දැන් පිරිනිවියහ, එබන්දෝ දැන් අල්පයහ.
929. කුශලධර්‍මයන් හා ප්‍රඥාව ගේ අභාව හෙයින් (ආදිකාල්‍යාණතාදි) සියලු ආකාරයෙන් යුක්ත වූ ජිනශාසනය වැනැසේ.
930. පාපධර්‍මයන්ට ද ක්ලේශයන්ට ද මේ කාලය යි. යම් කෙනෙක් විවේකයට එළඹියාහු නම් ඔහු ද සද්ධර්‍මශේෂක වෙත්. (ප්‍රතිපත්තිය මිස ලොවුතුරු දහම් පල ගන්වන්නට නො සමත් බව කී සේ යි.)
931. ඒ ක්ලේශයෝ වැඩෙමින් බොහෝ දෙනාට අවුසිත් (ආවිෂ්ට වෙත්). උමතුවන් සමඟ රකුසන් මෙන් බාලයන් සමඟ කෙළිතී සිතම්.
932. සඞ්ග්‍රාමභූමියෙහි (සෙන්පතිහු විසින්) අණ කළ කල්හි සෙයින් කෙලෙසුන් විසින් අභිභවනය කරනලද ඒ මිනිස්සු ක්ලේශවස්තූන්හි ඒ ඒ අරමුණු විසින් දුවවනලද්දාහු -
933. සද්ධර්‍මය හැරදමා ඔවුනොවුන් සමඟ කලහ කෙරෙත්, මිථ්‍යාදෘෂ්ටීන් අනුගමනය කරන්නාහු මේ මැ ශ්‍රේෂ්ඨ යැ යි සිතත්.
934. ධනයත් අඹුදරුවනුත් හැරැදමා ගිහිගෙන් නික්මුණාහු ළුවක් අහර හේතුවිනුදු නො කටයුතු කෙරෙත්.
935. කුස පුරා වළඳා උඩුකුරු වැ හොවිත්. පිබිදුණාහු යම් කථාවක් ශාස්තෲන් විසින් ගරහනලද නම් ඒ කථා පෝෂණය කෙරෙත්.
936. නො සන්හුන් සිත් ඇත්තාහු සියලු කාර්මිකශිල්පයන් ආදරය කොට උන්නේ, ශ්‍රාමණ්‍යාර්‍ත්‍ථය වෙන් වැ පවතී.
937. මතුයෙහි බොහෝ (ලාභ) කැමැත්තාහු මැටි, තෙල්, නහනසුණු, දිය, අසුන් හා බොජුන් ද ගිහීනට පිරිනමත්.
938. දැහැටි ද දිවුල්පල ද මල් ද කැවිලි ආදිය ද සූපයෙන් යුත් පිඬුවා ද අඹපල ද ඇඹුළුපල ද (ගිහීනට පිරිනමත්).
939. (ගිහීනට) බෙහෙත් කිරීමෙහි වෙදකු වැන්න, කුදුමහකටයුත්තෙහි ගිහියකු වැන්න. සිරුරු සැරැසීමෙහි ගණිකාවක වැන්න, ඓශ්චර්‍ය්‍යයෙහි ක්‍ෂත්‍රියයකු වැන්න.
940. ශඨ බැව්හි නියුක්ත වූවාහු කපට ක්‍රියායෙහි නියුක්ත වූවාහු බොරු සාක්‍ෂ්‍ය කියනසුලු වූවාහු අසංයම පැවැතුම් ඇත්තාහු බොහෝ වූ මිථ්‍යාජීවයන්ගෙන් ආමිස වළඳත්.