මා විසින් මෙසේ අසන ලද: එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර සමීපයෙහි ජේතවන නම් වූ අනේපිඬු සිටුහුගේ ආරාමයෙහි වැඩවසන සේක. එකල්හි ධම්මික නම් උවසු පන්සියයක් උවසුවන් හා සමග භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කරා එළැඹියේය. එළැඹ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සකසා වැඳ එකත්පසෙකැ හින. එකත්පස් වැ හුන් ධම්මික උපාසක භාග්‍යවතුන් වහන්සේට ගාථායෙන් දැන්වී ය.

378. මහාප්‍රාඥ වූ ගෞතමයන් වහන්ස, මුඹ වහන්සේ පුළුවුස්මි: යමෙක් ගෙන් නික්මැ සසුන් වදනේ හෝ වේ නම්, ගිහිගෙවැසි උවසුවෝ මැ හෝ වෙත් නම්, (මොවුනතුරෙහි) කිසෙයින් කරනුයේ (පිළිපදනේ) අනවද්‍ය ශ්‍රාවක් වේ ද?

379. මුඹ වහන්සේ ම සදේවක ලෝකයාගේ අධ්‍යාශය ගති (නොහොත් නිරයාදි පඤ්චගති) හා, නිෂ්පත්ති (නොහොත් පරිනිර්‍වාණය) හා දන්නාසේක. නිපුණාර්‍ත්‍ථදර්ශීවූ (මුඹ වහන්සේ හා) සදෘසයෙක් නො ද ඇත. මුඹ වහන්සේ මැ ප්‍රවර බුද්ධයහ’යි කියත්.

380. සව්සත්නට අනුකම්පා කෙරෙමින් මුඹ වහන්සේ ම හැම ඥේයධර්‍ම පිළිවිද දැන හැම නැණ හා සිවුසස්දම් වදහළසේක. සමතැස් මුනිඳුනි, පෙරැළු කෙලෙස් සෙවෙණි ඇතියාව, සව්ලොව්හි (රාගාදි මලාභාවයෙන්) විමල වූවහු බබළන්නහු යැ.

381. (මුඹ) කෙලෙස් දිනූහ’යි අසා එරාවණ නම් ඇත්දෙව් රජ ද මුඹ වහන්සේ වෙත ආයේ යැ. හෙ ද මුඹ වහන්සේ හා මන්ත්‍රණ කොට ප්‍රශ්නව්‍යාකරණ අසා මැනැව වහන්සැ’යි සතුටු ඇති වැ ගියේ යැ.

382. කුවේර නම් වෙසවුණු මහරජ දහම් පුළුවුස්මින් මුඹ වහන්සේ කරා එළඹෙයි. ධීරයන් වහන්ස, ඔහු විසිනුදු පැන පුළුවුස්නාලදුව මුඹ වහන්සේ දහම් දෙසන්නාහු යැ. හෙ ද ධර්‍මව්‍යාකරණ අසා තුටුසැහැවී ඇති විය.

383. ආජීවකයෝ වෙත්වයි, වැලිත් නිර්ග්‍රන්‍ථයෝ වෙත්වයි වාද කරණසුලු යම් මැ තීර්‍ත්‍ථකයෝ වෙත් නම්, එ හැම ගතිවිකලත්‍වයෙන් සිටිවනසිටි පුද්ගලයෙක් ශීඝ්‍රගාමී වැ යන්නකු (ඉක්මැනොයේ ද) එමෙන් ප්‍රඥාගතියෙන් නුඹ වහන්සේ ඉක්මැ නො යෙත්.

384. වාද කරණසුලු (චඞ්කී ආදී) කිසි බ්‍රාහ්මණයෝ වෙත්වයි (ආශ්වලායනාදි) යම්කිසි වෘද්ධ බ්‍රාහ්මණයෝ වෙත්වයි, (අපි) වාදියම්හ යි හඟනා වූත් අන්‍ය වූත් යම් කෙනෙක් වෙත් නම් උහු හැම මුඹ වහන්සේ කෙරෙහි මැ අර්‍ත්‍ථ විසින් බැඳුනාහි වෙත්.

385. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, මුඹ වහන්සේ විසින් යම් බඳු මෙ සත්තිස් බෝධිපාක්‍ෂිකධර්‍මයෙක් සුදේශිත වේ නම්, සියුම් වූ මේ දහම ලොවි ලොවුතුරු සුව එළවනුයේත් වෙයි. අපි හැම දෙනමෝ එදහම් මැ අසනු කැමැත්තම්හ. බුද්ධශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්ස, (අප විසින්) පුළුවුස්නාලදසේක් එ දහම අපට වදාරණසේක්වා.

386. වැඩැහුන් මෙ හැම භික්‍ෂූහු ද එසෙයින් මැ ධර්‍මශ්‍රවණයට හුන් උපාසකයෝද සක්දෙව්රජහුගේ සුභාෂිතය දෙවියන් (අසනු) සෙයින් විමලයන් වහන්සේ විසින් අනුබුද්ධ වූ ධර්‍මය අසත්වා.

387. මහණෙනි, ක්ලේශධුනනය කරන්නා වූ මාගේ ප්‍රතිපත්තිධර්‍මය තොපට අස්වමි. හැමදෙන එය ධරව. හිතානුදර්ශී ප්‍රාඥ තෙමේ පැවිද්දනට අනුලොම් වූ ඒ චතුර්විධ ඊර්‍ය්‍යාපථය සෙවුනේ ය.