2. 10.
උට්ඨාන සූත්‍රය
333. (අලස බැවින්) නැගී සිටිවු, (පළක් බැඳ කර්‍මස්ථානානුයෝගය සඳහා) හිඳිවු, තොපට නින්දෙන් කවරැ අර්‍ත්‍ථයෙක් ද? හුලින් විදිනා ලදුව පෙළෙන ආතුරයනට කවර නින්දෙක් ද?
334. නැගී සිටිවු, හිඳගණිවු, (නිර්‍වාණ) ශාන්තිය පිණිස දැඩිව හික්මෙවු. තොප පමාවූවන් දැන වසගයන් කොට මරරද නහමක් මුළාකෙරේවා !
335. යම් තෘෂ්ණාවක් හේතුකොට ගෙණ (රූප ශබ්ද ආදිය) අර්‍ත්‍ථකොට ඇති දෙවියෝ ද, මිනිස්සු ද, (ඒ රූපාදි) අරමුණු ඇසුරු කොට සිටිද්ද, (නන් අරමුණුවල විසිර පවත්නා හෙයින්) විසත්තිකා නම් වූ ඒ තෘෂ්ණාව තරණය කරවු. (මේ මහණ පිරීමේ) මොහොත තොප නහමක් ඉක්ම යේවා! ක්‍ෂ්ණය ඉක්ම වූවාහු නිරයෙහි පිහිටියාහු ශෝක කෙරෙත් මය.
336. (ස්මෘති විප්‍රවාස සඞ්ඛ්‍යාත) ප්‍රමාදය රජසෙකි. ප්‍රමාදයෙන් යලි යලි උපන් ප්‍රමාදය ද රජසෙකි. අප්‍රමාදයෙන් ද, (ආශ්‍රවක්‍ෂයඥාන සඞ්ඛ්‍යාත) විද්‍යාවෙන් ද තමාගේ (රාගාදි පඤ්චවිධ) හුල උදුරා ලන්නේය.
උට්ඨාන සූත්‍රය නිමි.
2. 11.
රාහුල සූත්‍රය
337. කිම නිතර සමඟ විසීම් හේතුයෙන් තෙපි පණ්ඩිත වූ (සැරියුත්) තෙරුනට අවමන් නො කරවු ද? මිනිසුනට නැණ පහන දල්වන්නේ කිම, තොප විසින් පුදන ලදුයේ ද?
338. නිතර සමඟ විසීම් හේතුවෙන් (ඒ) පණ්ඩිතයන් වහන්සේට අවමන් නොකරමි, මිනිසුනට නැණ පහන දල්වන ඔබ මා විසින් නිතර පුදන ලද්දාහු වෙත්.
වතථූගාථා යි.
339. ප්‍රියස්වරූප වූ මනරම් පස්කම් ගුණ හැරපියා සැදැහැයෙන් ගිහිගෙන් නික්ම දුක් කෙළවර කරනුයේ වව.
340. කලණමිතුරන් ද ජනශූන්‍ය වූ මහජනහඬින් තොර වූ ප්‍රාන්ත සෙනසුන් ද ඇසුරු කරව.
341. සිවුරෙහි ද පිණ්ඩපාතයෙහි ද ගිලන්පසයෙහි ද සෙනෙසුන්හි ද යන මෙහි නහමක් තෘෂ්ණා කරව, වැලිත් ලෝකයට (උපත් විසින්) නහමක් පැමිණෙව.
342. ප්‍රාතිමෝක්‍ෂසංවරශීලයෙහිද පඤ්චෙන්‍ද්‍රියයන්හිද සංවෘත වව. තොප සිත්හි කාගියා සී වේවා! නිර්වේදය බහුල කොට ඇතියෙක් වව,