2. 4.
(නන්‍දසේන උපාසක මෙසේ විචාරයි:)
168. කළු වූ දුර්වර්‍ණ සිරුරු පැහැති කැකුළු සිරුරැති (තෙපි) බියකරු පෙනීම් ඇතියාව, පිඟුවන් ඇස් ඇතියාව, කළුදත් ඇතියාව, තොප මනුෂ්‍ය ස්ත්‍රියකැ යි නො හඟිමි.
(ප්‍රේතිය:)
169. නන්‍දසේන, මම පෙර ඔබගේ නන්‍දා නමැති බිරිඳ වීමි. පව්කම් කොට මෙලොවින් ප්‍රේතලෝකයට ගියා වෙමි.
(නන්‍දසේන:)
170. කා විසි මුනි තිදොරින් කිනම් පවක් තොප කරන ලද ද? කිනම් කර්‍මයක විපාකයෙන් තෙපි මෙලොවින් ප්‍රේතලෝකයට ගියහු ද?
171. මම් චණ්ඩ වැ පරුෂවචන ඇති වූමු. ඔබ කෙරෙහි ද ගරු සරු නො වූමු. ඒ මම නපුරු බස් බැණ මෙලොවින් ප්‍රේතලෝකයට ගියා වෙමි.
(නන්‍දසේන:)
172. එසේ නම් තොපට උතුරුසළුව දෙමි. මේ සළුව හැඳ ගනුව. මෙය හැඳ ගෙන එව. මම තොප ගෙදරට පමුණුවමි.
173. ගෙට ගිය තෙපි වස්ත්‍ර ද ආහාරපාන ද ලබන්නාව. තෙපි තිගේ පුත්‍රයන් ද බලන්නාව. යෙහෙළණියන් ද දක්නාව.
(ප්‍රේතිය:)
174-175. යුෂ්මත්හුගේ අතින් මා අතට දෙන ලද්ද මට නො පැමිණෙයි. සිල්වත් වූ වීතරාග වූ බහුශ්‍රුත වූ භික්‍ෂූන් ආහාරපානයෙන් තර්‍පණය කරව. (එහි) පින මට දෙව. එකල මම සියලු කම්සැපතින් සමෘද්ධ වූවා සුවපත් වෙමි.
176-177. හේ මැනැවැයි පිළිතුරු දී මහාදානයක් පැවැත් වී. ආහාර ද පානවර්‍ග ද කෑ යුතු දෑ ද වස්ත්‍රසේනාසන ද ඡත්‍ර ද සුවඳ ද මල් ද විවිධ උපාහන ද පුදා සිල්වත් වීතරාග බහුශ්‍රුත භික්‍ෂූන් ආහාරපානයෙන් සතප්වා (එහි) පින ඈට දුන්නේ ය.
178. පින් දීමට අනතුරුව (එහි) විපාකය ඇයට පහළ විය. භෝජන ද වස්ත්‍ර හා පියයුතු දෑ ද (උපන) දක්‍ෂිණායෙහි මේ ඵලයි.
179. ඉක්බිති ඕ විසිතුරු සුදුපිළී ඇති වැ උතුම් කසීසළු දරමින් විචිත්‍ර වස්ත්‍රාභරණ ඇත්තී හිමියා වෙත එළැඹියා ය.
(නන්‍දසේන:)
180. දෙව්දුව, යම්බඳු තෙපි ඉතා මනහර ශරීරවර්‍ණයෙන් දහවත් තරුව මෙන් සියලු දසදිගුන් බබුළුවමින් සිටුහු.
181. කුමකින් තොපගේ මෙවැනි සිරුරුපැහැයෙක් වී ද? කුමකින් තොපගේ මෙහි සමෘද්ධියක් වී ද? මනවඩන යම්කිසි භොග කෙනෙක් වෙත් නම් ඒ භෝගයෝ තොපට උපදිත්.
182. මහත් අනුභාව ඇති දෙව්දුව, තොප විචාරමි. මිනිස් වූ (කල) තෙපි කිනම් පිනක් කළවු ද? කවර පිනක හේතුවෙන් මෙසේ දිලියෙන අනුභාව ඇතියවු ද? තොපගේ සිරුරු පැහැය ද සියලු දිගුන් බබුළුවයි.
(දෙව් දූ:)
183. නන්‍දසේන මම නන්‍දා වෙමි. පෙර ජාතියෙහි භවත්හුගේ බිරිඳ වූමු. පව්කම් කොට මෙලොවින් ප්‍රේත ලෝකයට ගියමු.
184. භාවත්හු විසින් දෙන ලද දානයෙන් කිසිවකිනුත් බිය නැති ව සතුටු වෙමි. ගෘහපතිය, (භවත්) සියලු නෑයන් සමග දිගු කලක් ජීවත් වව.
185. ගෘහපතියෙනි, ලෝබ දෝස මුල් සහිත මසුරුමල දුරු කොට මෙලොව දී දහම්හි හැසිර දන් දී ශෝක රහිත රජස් නැති දිව්‍යස්ථානය වූ සියවසයෙහි පවත්වනුවනට නිවාස වූ දෙව්ලොවට අගර්හිත වූයේ පැමිණෙව.
නන්‍දා ප්‍රේතවස්තු යි.
2. 5.
(අදින්නපුබ්බක:)
186. අබරණින් සැරසුණු මට වූ කොඬොල් ඇති මල්දම් දරන රත්සඳුනෙන් අලෙවු දුන් සිරුරැති තෙපි දෙඅත් හිස බැඳගෙන හඬවු මේ වනමැද කුමක් හෙයින් තෝ දුක්ඛිත වවු ද?
(මට්ටකුණ්ඩලී:)
187. රන්මුවා පැහැසර රියමැදිරියක් මට උපන. ඒ රියමැදිරියට සක්යුවළක් නො ලබමි. ඒ දුකින් මම දිවි හරනෙමි.
(අදින්නපුබ්බක:)
188. සොඳුරු තරුණය, මට කියව, මම තට රන්මුවා වූ හෝ මිණිමුවා වූ හෝ ලෝහිතඞ්කමාණික්‍යමය වූ හෝ වැළිත් රිදීමුවා වූ හෝ සක්යුවළක් ලබා දෙමි.