2. 5.
(අදින්නපුබ්බක:)
186. අබරණින් සැරසුණු මට වූ කොඬොල් ඇති මල්දම් දරන රත්සඳුනෙන් අලෙවු දුන් සිරුරැති තෙපි දෙඅත් හිස බැඳගෙන හඬවු මේ වනමැද කුමක් හෙයින් තෝ දුක්ඛිත වවු ද?
(මට්ටකුණ්ඩලී:)
187. රන්මුවා පැහැසර රියමැදිරියක් මට උපන. ඒ රියමැදිරියට සක්යුවළක් නො ලබමි. ඒ දුකින් මම දිවි හරනෙමි.
(අදින්නපුබ්බක:)
188. සොඳුරු තරුණය, මට කියව, මම තට රන්මුවා වූ හෝ මිණිමුවා වූ හෝ ලෝහිතඞ්කමාණික්‍යමය වූ හෝ වැළිත් රිදීමුවා වූ හෝ සක්යුවළක් ලබා දෙමි.
189. ඒ තරුණයා ඔහුට මෙසේ කී: මේ අහස්හි සඳහිරු දෙදෙන පෙනෙති. මගේ රන්මුවා රිය ඒ සක්යුවළින් හොබනේ වෙයි.
(අදින්න පුබ්බක:)
190. තරුණය, යම්බඳු තෙපි නො පැතිය යුත්තක් පතනහු ද, ඒ තෝ බාලයෙක් ම වවු තොප මැරෙති යි සිතමි. තෙපි සඳහිරු දෙදෙන නො ම ලබනහු.
(මට්ටකුණ්ඩලී:)
191. (බමුණ, මේ සඳහිරු දෙදෙනාගේ) ගමනාගමනය ද පැහැ සටහන් හා ගමනවීථි දෙක ද පෙනේ. කලුරිය කළ පරලොව ගිය තැනැත්තේ වූ කලි නො පෙනේ. මෙ තැන හඬන අප දෙදෙනා අතුරෙන් කවරෙක් බාලතර වේ ද?
(අදින්න පුබ්බක:)
192. තරුණය, තෙපි සැබවක් ම කියවු සඳට අඬන දරුවකු මෙන් මියැ පරලොව ගියහු පතමින් අඬන මම මැ, හඬන අප දෙදෙනා අතුරෙන් වඩා බාල බැව් ඇත්තෙමි.
193. ගිතෙල් ඉසින ලද ගින්නක් මෙන් මා හද ඇවිල ගත් සියලු සෝ ගින්න තෙපි දිය ඉසින්නකු මෙන් නිවූවහු ය.
194. යමෙක් සොවින් මැඩුණු මාගේ පුත්‍ර ශෝකය දුරු කෙළේ ද, ඒ තෙපි මා හද ඇසුරු කළ සෝ හුල උදුළහු.
195. ඒ මම උදුළ සෝහුල් ඇතියෙමි, සිහිල් වූයෙම්, නිවුණෙම් වෙමි. තරුණය, තොප බස් අසා මම ශෝක නො කරමි, නො හඬමි.
196. තෙපි දෙවියෙක් වහු ද, ගඳඹෙක් වහු ද? නැතහොත් පුරින්‍ද ද නම් වූ සක්දෙව් වහු ද? තෙපි කවරහු ද? කාගේ හෝ පුතෙක් වහු ද?
(මට්ටකුණ්ඩලී:)
197. තෙපි පුතු සොහොනෙහි දවා යම් පුතකු ඇරබ තෙමේ ම සොවිහූද, යමකු ඇරබ හඬවු ද, ඒ මම කුසල කර්‍මයක් කොට දෙවියන්ගේ සහභාවයට පැමිණියෙමි.
(අදින්නපුබ්බක:)
198. සිය ගෙහි දී (දන්) දෙන (තොපගේ) ස්වල්ප වූ හෝ බොහෝ වූ හූ දනක් හෝ එබඳු පොහෝකමක් හෝ මම නො දිටිමි. කවර කර්‍මයෙකින් තෙපි දෙව්ලොව ගියහු ද?