7.
කර්‍මකථා
අභුත්කර්‍ම යැ අභුත්කර්‍මවිපාක යැ, අභුත්කර්‍ම යැ නාභුත්කර්‍මවිපාක යැ, අභුත්කර්‍ම යැ අස්තිකර්‍මවිපාක යැ, අභුත්කර්‍ම යැ නාස්තිකර්‍මවිපාක යැ, අභුත්කර්‍ම යැ භවිෂ්‍යත්කර්‍මවිපාක යැ, අභුත්කර්‍ම යැ නභවිෂ්‍යත්කර්‍මවිපාක යැ, අස්තිකර්‍ම යැ අස්තිකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිකර්‍ම යැ නාස්තිකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිකර්‍ම යැ භවිෂ්‍යත්කර්‍මවිපාක යැ, අස්තිකර්‍ම යැ න භවිෂ්‍යත්කර්‍මවිපාක යැ, භවිෂ්‍යත්කර්‍ම යැ භවිෂ්‍යත්කර්‍මවිපාක යැ, භවිෂ්‍යත්කර්‍ම යැ න භවිෂ්‍යත්කර්‍මවිපාක යි.
අභුත්කුශලකර්‍ම යැ අභුත්කුශලකර්‍මවිපාක යැ, අභුත්කුශලකර්‍ම යැ නාභුත්කුශලකර්‍මවිපාක යැ, අභුත්කුශලකර්‍ම යැ අස්තිකුශලකර්‍මවිපාක යැ, අභුත්කුශලකර්‍ම යැ නාස්තිකුශලකර්‍මවිපාක යැ, අභුත්කුශලකර්‍ම යැ භවිෂ්‍යත්කුශලකර්‍මවිපාක යැ, අභුත්කුශලකර්‍ම යැ නභවිෂ්‍යත්කුශලකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිකුශලකර්‍ම යැ අස්තිකුශලකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිකුශලකර්‍ම යැ නාස්තිකුශලකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිකුශලකර්‍ම යැ නභවිෂ්‍යත්කුශලකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිකුශලකර්‍ම යැ නභවිෂ්‍යත්කුශලකර්‍මවිපාක යැ, භවිෂ්‍යත්කුශලකර්‍ම යැ භවිෂ්‍යත්කුශලකර්‍මවිපාක යැ, භවිෂ්‍යත්කුශලකර්‍ම යැ නවිෂ්‍යත්කුශලකර්‍මවිපාක යි.
අභුත්අකුශලකර්‍ම යැ අභුත්අකුශලකර්‍මවිපාක යැ, අභුත්අකුශලකර්‍ම යැ නාභුත්අකුශලකර්‍මවිපාක යැ, අභුත්අකුශලකර්‍ම යැ අස්තිඅකුශලකර්‍මවිපාක යැ, අභුත්අකුශලකර්‍ම යැ නාස්තිඅකුශලකර්‍මවිපාක යැ, අභුත්අකුශලකර්‍ම යැ භවිෂ්‍යත්අකුශලකර්‍මවිපාක යැ, අභුත්අකුශලකර්‍ම යැ න භවිෂ්‍යත්අකුශලකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිඅකුශලකර්‍ම යැ අස්තිඅකුශලකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිඅකුශලකර්‍ම යැ නාස්තිඅකුශලකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිඅකුශලකර්‍ම යැ භවිෂ්‍යත්අකුශලකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිඅකුශලකර්‍ම යැ නභවිෂ්‍යත්අකුශලකර්‍මවිපාක යැ, භවිෂ්‍යත්අකුශලකර්‍ම යැ භවිෂ්‍යත්අකුශලකර්‍මවිපාක යැ, භවිෂ්‍යත්අකුශලකර්‍ම යැ නභවිෂ්‍යත්අකුශලකර්‍මවිපාක යි.
අභුත්සාවද්‍යකර්‍ම යැ ... අභුත්අනවද්‍යකර්‍ම යැ ... අභුත්කෘෂ්ණකර්‍ම යැ ... අභුත්ශුක්ලකර්‍ම යැ ... අභුත්සුඛොදයකර්‍ම යැ ... අභුත්දුඃඛොදයකර්‍ම යැ ... අභුත්සුඛවිපාකකකර්‍ම යැ ... අභූත්දුඃඛවිපාකකර්‍ම යැ අභුත්දුඃඛවිපාකකර්‍මවිපාක යැ, අභූත්දුඃඛවිපාකකර්‍ම යැ නාභුත්දුඃඛවිපාකකර්‍මවිපාක යැ, අභූත්දුඃඛවිපාකකර්‍ම යැ අස්තිදුඃඛවිපාකකර්‍මවිපාක යැ, අභූත්දුඃඛවිපාකකර්‍ම යැ නාස්තිදුඃඛවිපාකකර්‍මවිපාක යැ, අභූත්දුඃඛවිපාකකර්‍ම යැ භවිෂ්‍යත්දුඃඛවිපාකකර්‍මවිපාක යැ, අභූත්දුඃඛවිපාකකර්‍ම යැ නභවිෂ්‍යත්දුඃඛවිපාකකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිදුඃඛවිපාකකර්‍ම යැ අස්තිදුඃඛවිපාකකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිදුඃඛවිපාකකර්‍ම යැ නාස්තිදුඃඛවිපාකකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිදුඃඛවිපාකකර්‍ම යැ භවිෂ්‍යත්දුඃඛවිපාකකර්‍මවිපාක යැ, අස්තිදුඃඛවිපාකකර්‍ම යැ න භවිෂ්‍යත්දුඃඛවිපාකකර්‍මවිපාක යැ, භවිෂ්‍යත්දුඃඛවිපාකකර්‍ම යැ භවිෂ්‍යත්දුඃඛවිපාකකර්‍මවිපාක යැ, භවිෂ්‍යත් දුඃඛවිපාකකර්‍ම යැ නභවිෂ්‍යත් දුඃඛවිපාකකර්‍මවිපාක යි.
කර්‍මකථා නිමි.
8.
විපර්‍ය්‍යාසකථා
සැවැත් නිදාන යි ... මහණෙනි, මොහු සතරදෙන සංඥාවිපර්‍ය්‍යාසයෝ යැ චිත්තවිපර්‍ය්‍යාසයෝ යැ දෘෂ්ටිවිපර්‍ය්‍යාසයෝ යි, කවර සතරදෙනෙකැ යත්: මහණෙනි, අනිත්‍ය (වස්තු) යෙහි නිත්‍ය යැ යන සංඥාව සංඥාවිපර්‍ය්‍යාස යැ චිත්ත විපර්‍ය්‍යාස යැ දෘෂ්ටිවිපර්‍ය්‍යාස යි. මහණෙනි, දුඃඛයෙහි සුඛ යැ යනු සංඥාවිපර්‍ය්‍යාස යැ චිත්තවිපර්‍ය්‍යාස යැ දෘෂ්ටිවිපර්‍ය්‍යාස යි. මහණෙනි, අනාත්මයෙහි ආත්ම යැ යනු සංඥාවිපර්‍ය්‍යාස යැ චිත්තවිපර්‍ය්‍යාස යැ දෘෂ්ටිවිපර්‍ය්‍යාස යි. මහණෙනි, අශුභයෙහි ශුභ යැ යනු සංඥාවිපර්‍ය්‍යාස යැ චිත්තවිපර්‍ය්‍යාස යැ දෘෂ්ටිවිපර්‍ය්‍යාස යි. මහණෙනි, මොහු සතරදෙන සංඥාවිපර්‍ය්‍යාසයෝ යැ චිත්තවිපර්‍ය්‍යාසයෝ යැ දෘෂ්ටිවිපර්‍ය්‍යාසයෝ යි.
මහණෙනි, මොහු සතරදෙන සංඥාවිපර්‍ය්‍යාසයෝ නො වෙති, චිත්තවිපර්‍ය්‍යාසයෝ නො වෙති, දෘෂ්ටිවිපර්‍ය්‍යාසයෝ නො වෙත්. කවර සතරදෙනෙකැ යත්: මහණෙනි, අනිත්‍යයෙහි අනිත්‍ය යැ යනු සංඥාවිපර්‍ය්‍යාස නො වෙයි, චිත්තවිපර්‍ය්‍යාස නො වෙයි, දෘෂ්ටිවිපර්‍ය්‍යාස නො වේ. මහණෙනි, දුඃඛයෙහි දුඃඛ යැ යනු සංඥාවිපර්‍ය්‍යාස නො වෙයි, චිත්තවිපර්‍ය්‍යාස නො වෙයි, දෘෂ්ටිවිපර්‍ය්‍යාස නො වේ. මහණෙනි, අනාත්මයෙහි අනාත්ම යැ යනු සංඥාවිපර්‍ය්‍යාස නො වෙයි, චිත්තවිපර්‍ය්‍යාස නො වෙයි, දෘෂ්ටිවිපර්‍ය්‍යාස නො වේ. මහණෙනි, අශුභයෙහි අශුභ යැ යනු සංඥාවිපර්‍ය්‍යාස නො වෙයි, චිත්තවිපර්‍ය්‍යාස නො වෙයි, දෘෂ්ටිවිපර්‍ය්‍යාස නො වේ. මහණෙනි, මොහු සතරදෙන සංඥාවිපර්‍ය්‍යාසයෝ නො වෙති, චිත්තවිපර්‍ය්‍යාසයෝ නො වෙති, දෘෂ්ටිවිපර්‍ය්‍යාසයෝ නො වෙත්.
(1) අනිත්‍යයෙහි නිත්‍ය යැ යන සංඥා ඇති දුඃඛයෙහි දු සුඛසංඥා ඇති අනාත්මයෙහි දු ආත්ම යැ යන සංඥා ඇති අශුභයෙහි දු ශුභසංඥා ඇති මිසදිටුයෙන් මඩනාලද භ්‍රාන්ත වූ සිත් ඇති විපරීතසංඥා ඇති යම් සත්ත්‍ව කෙනෙක් වෙත් ද,
(2) ඒ සත්ත්‍වයෝ යෝගක්‍ෂේම සඞ්ඛ්‍යාත නිවනට නො පැමිණියාහු මාරයාගේ යෝගයෙහි යෙදුණාහු වෙති. එ මැ සත්ත්‍වයෝ සසර සැරිසරති, (ඔහු) ජාතිමරණයට පැමිණියාහු ද එහෙයිනි.
(3) යම් කලෙක ප්‍රඥාලෝකය කරන්නා වූ සර්‍වඥ බුදුවරයෝ ලොවැ උපදිත් ද ඒ බුදුවරයෝ දුක්ඛූපසම සඞ්ඛ්‍යාත නිවනට යන මේ දහම ප්‍රකාශ කෙරෙත්.
(4) සප්‍රාඥ වූ ජනයෝ ඒ බුදුවරයන්ගේ දහම අසා ස්වචිත්තය ලැබ අනිත්‍යය අනිත්‍ය හෙයින් දුටුවාහු යැ. දුඃඛය දුක් හෙයින් දුටුවාහු යැ.
(5) අනාත්මයෙහි අනාත්ම යැ යි දුටුවාහු යැ අශුභය අශුභ හෙයින් දුටුවාහු යැ සමාදන් කළ සම්‍යක්දෘෂ්ටි ඇත්තාහු සියලු වර්‍තදුඃඛය ඉක්මවූවාහු යයි.