2700. යක්‍ෂයෝ ද පාංශුපිශාචයෝ ද ප්‍රේතයෝ ද කිපුණාහු මිනිසුන්හට ආවේශ වෙති. ඔවුහු මරුහට ආවේශ වන්නට උත්සාහ නො කෙරෙත්. එහෙයින් “ධර්‍මයෙහි හැසිරෙමි” යන මේ අදහස මට ඇති වෙයි.
2701. යක්‍ෂයන් ද පාංශුපිශාචයන් ද ප්‍රේතයන් ද කිපුණු කල්හි බලිකර්‍මාදිය කිරීමෙන් ඔවුන් පහදවති, මරුවා නො පහදවත්. එහෙයින් “ධර්‍මයෙහි හැසිරෙමි” යන මේ අදහස මට පහළ වෙයි.
2702. රාජාපරාධ කරන්නාවූ ද රාජ්‍යදූෂකවූ ද ජනයා පෙළන්නාවූ ද මිනිසුන්ගේ අපරාධ දැන රජවරු දඬුවම් කරත්. ඔවුහු මරහුට දඬුවම් කරන්නට උත්සාහ නො කෙරෙත්. එහෙයින් “ධර්‍මයෙහි හැසිරෙමි” යන මේ අදහස මට ඇති වෙයි.
2703. රාජාපරාධකරුවෝ ද රාජ්‍ය දූෂකයෝ ද ජනයා පෙළන්නෝ ද (සාක්‍ෂිවලින් තමන්ගේ නිරපරාධී බව ප්‍රකාශ කරවා) අස් වැසීමක් ලබති. මරහු (එසේ සාක්‍ෂිවලින්) නිරපරාධ බව ප්‍රකාශ නො කරවත්. එහෙයින් “ධර්‍මයෙහි හැසිරෙමි” යන මේ අදහස මට ඇති වෙයි.
2704. ක්‍ෂත්‍රියයෙකැ බ්‍රාහ්මණයෙකැ ආඪ්‍යයෙකැ බලැත්තෙකැ තෙදැත්තෙකැයි මාරයාගේ අපේක්‍ෂාවක් නැත්තේය. එහෙයින් “ධර්‍මයෙහි හැසිරෙන්නෙමි” යන අදහස මට පහළ වෙයි.
2705. සිංහයෝ ද ව්‍යාඝ්‍රයෝ ද දිවියෝ ද මිනිසුන් බලාත්කාරයෙන් අල්ලාගෙන බෙහෙවින් කම්පාවන ඔවුන් කති. ඔවුහු ද මරහු අල්ලා කන්නට උත්සාහ නොකෙරෙත්. එහෙයින් “ධර්‍මයෙහි හැසිරෙමි” යන අදහස මට ඇති වෙයි.
2706. නෘත්‍යස්ථාන මධ්‍යයෙහි මායා කරන්නාවූ මායා කාරයෝ එකෙණෙහි ජනයාගේ ඇස් මුළාකෙරෙති. ඔවුහු මරහු මුළාකරන්නට උත්සාහ නොකෙරෙත්. එහෙයින් මම් “ධර්‍මයෙහි හැසිරෙමි” යන මේ අදහස මට පහළ වෙයි.
2707. කිපියා වූ උග්‍රතේජස් ඇති සර්‍පයෝ මිනිසුන් දෂ්ට කෙරෙති. එයින් ම මරණයට පවා පත් කරති. ඔවුහු මරහු ඩසින්නට උත්සාහ නොකෙරෙත්. එහෙයින් “ධර්‍මයෙහි හැසිරෙන්නෙමි” යන මේ අදහස මට පහළ වෙයි.
2708. කිපියා වූ සර්‍පයෝ යම් පුද්ගලයකු ඩසිත් නම්, විෂ වෛද්‍යවරු ඔහුගේ විෂ නැති කරති. ඔවුහු ද මරහු දෂ්ට කළ විෂ නො නසත්. එහෙයින් “ධර්‍මයෙහි හැසිරෙන්නෙමි” යන මේ සිත මට පහළ වෙයි.
2709. ධම්මන්තරී, වේතරණී, භෝජ නම් වූ වෛද්‍යයෝ සර්‍පයන්ගේ විෂ නසා, තුමූ ද කාලක්‍රියා කළහයි අසනු ලැබේ. එහෙයින් “ධර්‍මයෙහි හැසිරෙන්නෙමි” යන අදහස මට ඇති වෙයි.
2710. ඝෝර නම් විද්‍යාව හදාරන විද්‍යාධාරයෝ ඖෂධ බලයෙන් සතුරන්ගේ නො දැක්මට යෙති. ඔවුහු ද මරහුගේ නො දැක්මට නොයෙත්. එහෙයින් ධර්‍මයෙහි හැසිරෙන්නෙමි යන මේ හැඟීම මට ඇති වෙයි.
2711. ධර්‍මය තෙමේ ධර්‍මයට අනුව හැසිරෙන්නහු ඒකාන්තයෙන් ම රකී. මනාව පුරුදු කරන ලද ධර්‍මය සුව ගෙන දෙයි. ධර්‍මය හොඳින් පුරුදු කළ කල්හි මේ අනුසසි. ධර්‍මයට අනුව හැසිරෙන්නා දුගතියට නොයයි.
2712. ධර්‍මයත් අධර්‍මයත් දෙක සම විපාක ඇත්තේ නොවේ. අධර්‍මය නරකයට පමුණුවයි. ධර්‍මය සුගතියට පමුණුවයි.
14. අයොඝර ජාතක යි.
විසිවැනි නිපාතය නිමියේ ය.
(උද්දානය සුගම යි.)