10. මත්ස්‍යරාජ චරියාව
323. නැවත අන් චරියාවක් කියමි. යම් කලෙකැ (කොසොල් රට) මහවිලෙක්හි මස්රජ වැ උපනිම් ද, එකල්හි ගිම් කල, හිරු රැසින් එ විල්හි දිය සිඳීගියේ යැ.
324. එකල්හි කවුඩුවෝ ද ගිජුලිහිණීහු ද කොක්කු ද කබරුස්සන් හා උකුස්සෝ ද දවරෑ දෙක්හි කලල් මතුයෙහි හිඳ මසුන් කති.
325. එ විල්හි නෑයන් සමග පීඩිත වූ මම් මෙසේ සිතීමි. කවර උපායෙකින් ඥාතීන් දුකින් මුදාලම්දෝ හෝ’යි.
326. ධර්‍මයෙන් අනපේත වූ අර්‍ත්‍ථය හෙවත් සත්‍යය සලකා (නෑයනට) වහල් වූ සත්‍යක්‍රියාව දිටිමි. සත්‍යයෙහි පිහිටා නෑයන්ගේ ඒ මහාවිනාශය මුදාලීමි.
327. සාධූන්ගේ ධර්‍මය සිහි කොට පරමාර්‍ත්‍ථ වූ සත්‍යය සිතමින් ලොවැ යම් අවිහිංසාවක් වේ ද එය ධ්‍රැව යැ ශාස්වත යැ යි සිතමින් සත්‍යක්‍රියා කෙළෙමි.
328. යම් තැනක පටන් ස්වකීය ආත්මභාවය සිහි කෙරෙම් ද යම් තැනෙක පටන් නුවණැති බවට පැමිණියෙම් ද (එතැන් පටන්), දැන දැන කිසි එක් සත්ත්‍වයකුදු හිංසාකරනු ලැබුවහු නො දනිමි. මේ සත්‍ය වචනය හේතු කොට ගෙන මේඝය වැසි වසීවා.
329. මේඝය (වැසිවලා දෙවිය) විදුලි නඟා වැසි වස්වව. කවුඩාගේ මත්ස්‍ය නිධානය නසව. කවුඩු කැල ශෝකයට රඳව මසුන් ශෝකයෙන් මුදාලව.
330. උතුම් වූ සත්‍යක්‍රියාව කළ කල්හි ඒ සත්‍යක්‍රියාව සමඟ මේඝය ගර්‍ජනා කොට වළගොඩ පුරමින් ඇසිල්ලෙකින් වැස්සේ යැ.
331. මෙබඳු වූ උතුම් සත්‍යක්‍රියාව කොට උතුම් වීර්‍ය්‍යය කොට සත්‍යානුභාව බලය ඇසුරු කෙළෙම් මහවැසි වස්වාපීමි. සත්‍යයෙන් මට සම වූයෙක් නැති. මේ මාගේ සත්‍යපාරමිතාව යි.
දසවැනි වූ මව්ඡරාජචරියා යි.
11. කණ්හදීපායන චරියාව
332. නැවත අනෙකක් කියමි. යම් කලෙක මම කණ්හදීපායන නම් ඍෂි වීම් ද එකල්හි මම සාධික වූ පනස්හවුරුද්දක් මුළුල්ලෙහි අධිකුශල ධර්‍මයෙහි නො ඇලුණෙම් බඹසරවස් විසීමි.
333. තෙල මාගේ අනභිරති චිත්තය කිසි එකෙකුදු නො දනි. යම් හෙයකින් මම මාගේ සිත්හි අනභිරතිය ඇතැයි කිසිවක්හට නො කීම් ද එහෙයිනි.
334. මා ගේ යහළු වූ සමාන බඹසරවස් ඇති මණ්ඩව්‍ය නම් වූ මහා ඍෂි තෙම පූර්‍ව කර්‍මයෙකින් යුක්ත වූයේ හුලැ හිඳුවනු ලැබී.