චරියාපිටක පාළි
ඒ භගවත් අර්‍හත් සම්‍යක් සම්මාසම්බුදුරජාණන් වහන්සේට නමස්කාර වේවා
1. දාන පාරමිතාව
1. අකීර්ති චරියාව
1. සාරා සඞ්ඛ්‍ය කල්ප ලක්‍ෂයක් තුළ (අප මහ බෝසතුන්ගේ) යම් චරියාවක් වූ නම් ඒ සියල්ල සම්‍යක් සම්බෝධිය හෙවත් සර්‍වඥතාඥානය මුහුකුරු වනු විය.
2. ඉකුත්වූ (සාරාසඞ්ඛ්‍ය කල්පලක්‍ෂ සඞ්ඛ්‍යාත) කල්පයෙහි කුදු මහත් භවයෙහි පුරුදු කරන ලද දානාදි ප්‍රතිපත්තිය හැර පියා මේ භද්‍රකල්පයෙහි චරිතය කියමි. (ශාරීපුත්‍රය) මාගේ වචනය අසව,
3. යම් කලෙක මම අකිත්ති නම් තවුස් ව ඉපිද ජනසඤ්චාර රහිත වූ කරගසින් ගහන වූ මහවනයෙහි පිවිස වාසය කෙළෙම් ද,
4. එකල මාගේ තවුස් තෙදින් තැවුණු සක්දෙව් රජතෙම බමුණු වෙස් ධරමින් පිඬු පිණිස මා වෙත එළඹ සිටියේ ය.
5. පවනින් අඹළ තෙල් ලුණු නැති (පිසූ) කරකොළ මාගේ දොර සිටියහු දැක භාජනයෙන් ගෙන (තමහට ඉතිරි නොකොට) ඔහට දිනිමි.
6. මම් සක්දෙව් රජහට කරකොළ දී භාජනය යටිකුරු කොට තබා නැවත (එදවස) අහර නොසොයා පන්සලට පිවිසියෙමි.
7. දෙවන තෙවන දවස්හි දු හේ මා වෙත එළැඹියේ ය. මම් මසුරු බැවින් නො සැලුණෙම් ලෝභයෙන් නොලැගුණෙම් එසෙයින් මැ දිනිමි.
8. ඒ දානහේතුයෙන් මාගේ ශරීරයෙහි විරූප බවෙක් නැති. දන්දීමෙන් ඇති වූ ප්‍රීති සුඛයෙන් හා අභිරතියෙන් එ තුන් දවස ඉක්මවීමි.
9. ඉදින් යම් හෙයෙකින් (ගුණයෙන්) උතුම් වූ දක්‍ෂිණාර්‍හ කෙනකුන් ලබම් නම් මසකුදු දෙමසකුදු නො සැලෙනුයෙම් නො පසුබස්නෙම් උතුම් වූ දානය දෙමි.
10. එ සක්දෙව් රජුට දන් දෙනුයෙම් යස පිරිවර සම්පත් හෝ (චක්‍රවර්ති සම්පත් ආදි වූ) ලාභයක් හෝ නො පැතීමි. වැළි, බුදුබව පතනුයෙම් ඒ දානමය පින්කම් කෙළෙමි යි.
පළමුවන අකීර්ති චර්‍ය්‍යාව යි.
2. සඞ්ඛ චරියාව
11. තවද අනිකුදු චරිතයක් කියමි. (එද අසව) යම් කලෙක (මම) සඞ්ඛ නම් බ්‍රාහ්මණ වීම් ද එකල (ස්වර්‍ණභූමිය කරා යන්නට) මහමුහුදෙන් එතරවනු කැමැත්තෙම් පටුන බලා ගියෙමි.
12. එ පෙරමඟ ගිමින් තැවුණු රළු බිම්හි වූ කතර අදන්මගට පිළිපන් ස්වයම්භූ අපරාජිත වූ පසේ බුදු කෙනකුන් වහන්සේ දිටිමි.
13. මම එසේ පෙරමඟ එන එ පසේබුදුන් දැක, මෙකරුණ සිතු වෙමි. පින් කැමතියාහට පින් කෙතක් ලැබුණේ යි කියා යි.
14. යම් සේ ගොවිපුරුෂයෙක් මහත් වූ අස්වනු ලැබෙන විපුල වූ ශෂ්‍යඵලදායක කෙතක් දැක එහි බිජුවට නො වපුරා නම් ඒ ගොවියා ධාන්‍ය කැමැතියෙක් නො වේ ද.
15. එ පරිද්දෙන් ම පින් කැමැති වූ මම පින් කෙත් අතුරින් අතිශයින් උතුම් වූ (ආර්‍ය්‍යශ්‍රාවකයන්ගෙන්) අග්‍ර වූ පසේබුදු කෙනකුන් වන පින්කෙතක් දැක උන් වහන්සේට පූජාසත්කාර නො කෙරෙම් නම් මම පින් කැමැතියෙම් නො වෙමි.
16. යම් සේ රාජමුද්‍රාධිකාර පදවිධර අමාත්‍යයෙක් හෝ සේනාපතියෙක් හෝ ඇතොවුරෙහි ද ඉන් පිටත බලකායාදීන් කෙරෙහි ද රාජානුශාසනය පරිද්දෙන් නො පිළිපදී ද ඔවුනට ධන ධාන්‍ය නොදේ ද හෙතෙම එම මුද්‍රාධිකාර ධූරයෙන් පිරිහේ.
17. එපරිද්දෙන් මම ද පින් කැමැතියෙම් උදාර වූ දක්‍ෂිණාර්‍හයකු දැක ඉදින් ඔබට දන් නොදෙම් නම් පුණ්‍යඵලයෙන් ද පිරිහෙමි.
18. මම මෙසේ සිතා (දුරදීම) වහන්සඟළ මුදාගෙන ඒ පසේබුදුන් වහන්සේ ගේ පා වැඳ (උන්වහන්සේට) පත්කුඩය සහ වහන්සඟළ ද දිනිමී.
19. සඞ්ඛ බ්‍රාහ්මණ වූ මම (ඒ පසේබුදුන්ට වඩා එකල) සියුමැලි ව සුවසේ වැඩී සිටියෙමි. එසේ වුව ද මාගේ දානපාරමිතාව පුරනුයෙම් මෙසේ උන්වහන්සේට ජත්‍රෝපාහනය දිනිමියි.
දෙවන සඞ්ඛ බ්‍රාහ්මණචර්‍ය්‍යා යි.