195. නැවත ද අනෙක් චර්‍ය්‍යාවක් කියමි. යම් කලෙකැ මම මොනොවට තැවූ රන් බඳු පැහැ ඇති විශුද්ධ වූ සිල් හා එකඟ වූ සිත් ඇති රුරු නම් මෘගරාජ වීම් ද,

196. එකල්හි පුෂ්පඵලාදීන් රමණීය වූ ජනවාස රහිත වූ මිනිසුන්ගේ හැසිරීම් නැති රම්‍ය ප්‍රදේශයෙක්හි වූ, එහි සිත්කලු ගං ඉවුරෙකැ වාසයට පැමිණියෙමි.

197. එකල්හි උඩුහොයැ ධනහිමියන් විසින් (ණය නො දෙනුයෙන්) පෙළනලද පුරුෂයෙක් (මෙයින්) රැකෙම්වා හෝ මියෙම්වා හො’යි ගඟෙහි පැන්නේ යැ.

198. හෙතෙම රෑදාවල් ගඟ මහවතුරෙහි ඉල්පෙනුයේ බැගෑ හඬින් හඬමින් ගඟමැද යෙයි.

199. මම් බැගෑපත් වැ හඬන්නා වූ ඔහුගේ හඬ අසා ගංඉවුරෙහි සිට තෝ කවර මිනිසෙක්හි දැ යි විචාළෙමි.

200. එකල්හි හෙ ද මා විසින් පුළුවුස්නාලද්දේ ‘මම් ණයහිමි ධනිකයන් කෙරෙන් බියපත් වූයෙම් තැතිගත්තෙම් මහානදියට පැනපීමි’යි තමාගේ ක්‍රියාව ප්‍රකාශ කෙළේ යැ.

201. ඔහුට කරුණා උපදවා මාගේ දිවි පුදා රැය අඳුරෙහි ගඟට පිවිස ඔහු (පිට හිඳුවා එයින්) බැහැර කෙළෙමි.

202. (විඩා හැරපියා) අස්වැසුණුකල් දැන මම් ඔහුට මෙ වදන් කීමි: තොප අතින් එක්වරයක් ඉල්වමි. ‘නහමක් මා කිසිවක්හට කියව’යි.

203. හෙ නුවරට ගොස් (රන්මුවකු) පුළුවුස්නාලදුයේ ධනය නිමිති කොට ඇතියේ (රජුට මා) දැන්විය. හෙතෙම රජු ගෙන මා වෙත එළැඹියේ යැ.

204. (මා විසින් ඔහුට කළ) යම් පමණ උපකාරයෙක් වී ද, එහැම මා විසින් රජුට දන්වන ලද. රජ එබස් අසා මිත්‍රද්‍රෝහි වූ අනාර්‍ය්‍ය වූ මොහු මෙතැන්හි මැ නසාපියමි’යි ඒ පුරුෂයාහට හීය දුන්නෙහි සැදී යැ.

205. මම් ඔහු රක්නෙම් ‘මහරජ තෙල පුරුෂයා සිටීවා. මම් තොපට රීසිදෑ කරනුයෙම් වෙමි’යි මාගේ ආත්මයෙන් ඔහු පරිවර්‍තන කෙළෙමි. (මරණයෙන් මුදවාලීමි)

206. මාගේ ශීලය මැ රැකපීමි. මාගේ දිවි නො රැක්කෙමි. එකල්හි සම්‍යක්සම්බෝධිය මැ කරුණු කොට මම් සිල්වත් වීමී.