6331-6333. මහසමුදුර අබියස මාගේ භවනය සුනිර්මිතය. හෙල්මැල්ලෙන් හා පද්මොත්පලයෙන් ගැවසීගත් සක්වාරැව් ඇති පොකුණක් සුනිර්මිත වෙයි. ඒ පෙදෙසෙහි සිත්කලු මනා තොට ඇති මස්කැසුබුවන්ගෙන් ගැවසීගත් මුළුදුන් නානාවිහග්ගණා ඇති නදියක් ගලා බස්නීය. මොණර කොස්වාලිහිණි කොවුල් ආදී පක්‍ෂීන්ගේ මනරම් නදින් එපෙදෙස දොඩමලුය.

6334. පරෙවි රවිහංස සක්වාලිහිණි නදිවර දියකිරල සැළලිහිණි හුනපුපුළු (ජීව - ජීව අනුකරණයෙන් හඬලන) ජීවංජීවක යන මොහු එහි බොහෝ වූහ.

6335-6336. එහි රැව්දෙන හංසයෝ ද කොස්වාලිහිණියෝ ද මහමුහුනෝ ද පිඞ්ගලයෝ ද යන මේ පක්‍ෂීහු බොහෝ වූහ. සත්රුවනින් යුත් මිණිමුතු සහිත වැලි ද නොයෙක් සුවඳ හමන හැම රන්මුවා රුක් ද එ භවන දිව රෑ හැමකල් බබුලුවත්.

6337. සැටදහසක් තූර්‍ය්‍යයෝ සවස්හි ද උදයෙහි ද වැයෙත්. සොළොස්දහසක් ස්ත්‍රීහු හැම කල්හි මා පිරිවරත්.

6338. මම භවනයෙන් නික්ම පහන්සිත් ඇත්තෙම් සොම්නස් ඇත්තෙම් මහත් යශස් ඇති ලෝකනායක වූ ඒ සුමේධ බුදුරජුන් වැන්දෙමි.

6339. සම්බුදුරජුන් වැඳ සඞ්ඝයා සහිත එ බුදුරජුන් නිමන්ත්‍රණය කෙළෙමි. (මාගේ නිමන්ත්‍රණය) ලෝකනායක වූ ප්‍රාඥ වූ ඒ බුදුරජ තෙමේ ඉවසී ය.

6340. බුදුරජ තෙමේ මට ධර්‍මකථාවක් කොට (මා කුසල්හි යෙදවී ය. ඒ සම්බුදුරජුන් වැඳ මාගේ භවනයට එළඹියෙමි.

6341. පෙරවරු කල්හි බුදුරජානන් වහන්සේ මාගේ භවනයට වඩිනසේක් යයි පිරිවරජනයා ඇමතීමි. එකල්හි සියල්ලෝ රැස්වූහ.

6342. ‘යම් හෙයකින් ඔබ සමීපයෙහි වෙසෙමු ද එ අපට මනා ලැබීමකි. යහපත් ලාභයෙකි. අපිදු ශාස්තෘ වූ බුදුරජුන්හට පූජාවක් කරන්නෙමු’යි ඔහු කීහු.

6343. මම ආහාර පාන පිළියෙල කොට තබා කාලය දැන්විමි. ලෝකනායක වූ බුදුරජතෙමේ රහතුන් සියක්දහසක් සමග වැඩියේ ය.

6344. මම පසඟතුරු සහිත ව පෙරගමන් කෙළෙමි. පුරුෂෝත්තම වූ බුදුරජතෙමේ ගනරන්මුවා පළඟෙහි වැඩහුන්නේ ය.

6345. එකල්හි සියල්ල රුවන්මුවා වූ උඩුවියනක් විය. උතුම් බික් සඟනට විජිනීහු පවන් සලත්.

6346. මම බොහෝ ආහාරපානයෙන් බික්සඟන සැතැප්වීමි. වෙන වෙන මැ දුහුල් සඟළ බැගින් බික්සඟනට දිනිමි.

6347. සුමේධ යයි යම් කෙනෙකුන් ගෙණ කියත් ද ආහුනෙය (-පූජා) පිළිගන්නා ඒ බුදුහු බික්සඟන මැද වැඩහිඳ මේ ගාථා වදාළහ:

6348. “යමෙක් ආහාරපානයෙන් මා හා මේ සියල්ලන් (භික්‍ෂූන්) හා සැතැප්වී ද, ඔහු කීර්‍තන කෙරෙමි (-කියමි). එසේ කියන මා බස් අසවු.

6349. මෙ අටළොස්කප්සියයක් මුළුල්ලෙහි දෙව්ලොව ඉඳුරන් පිනවන්නේ ය, දහසක් වර සක්විතිරජ වන්නේ ය.

6350. උපත් විසින් දෙවිබව ය යළි මිනිස්බව ය යන යම් ගතියකට එළැඹෙන්නේ ද, ඔහට සියල්ල රන්මුවා වූ සෙවෙනියක් ධරන්නේ ය.

6351. තිස්දහස් වන කප්හි ඔකාවස් කුලැ උපත් ඇති වැ නමින් ගෞතම නම් ශාස්තෘහු ලොවැ පහළ වන්නාහ.

6352. (මෙ) ඔබ දහමට දායාද (-හිමි) වූ ධර්‍මයෙන් නිර්මිත වූ ඖරස ශ්‍රාවකයෙක් වැ සියලු ආස්‍රවයන් (පහානපරිඤ්ඤා විසින්) පිරිසිඳ දැනැ ආස්‍රව රහිත වැ (ස්කන්‍ධ පරිනිර්‍වාණයෙන්) පිරිනිවෙන්නේ ය.

6353. (පිරිනිවීමට පෙර) බික්සඟන මැද හිඳ අභීතනාද කරන්නේ ය, (පිරිනිවීමෙන් පසු සැදැහැ ඇත්තෝ) චිතකයෙහි ඡත්‍රයක් ධරන්නාහ. (හෙ) ඡත්‍රය යට දැවෙන්නේ යි”.

6354. මට ශ්‍රාමණ්‍ය (-රහත් ඵල)ය පිළිවෙළින් පැමිණියේ ය, මා විසින් කෙලෙස් දවනලද, මණ්ඩපයෙහි හෝ රුක්මුලැ හෝ මට සන්ත්‍රාසයෙක් නැති.

6355. එකලැ තිස්දහස්වනකප්හි යම් දනක් දිනිම් ද, (එ පිනෙන්) දුගතිය නො දනිමි. මෙ වූකලි සියල්ල දීමේ විපාකයි.

6356. මා විසින් කෙලෙස්හු දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. බැඳුම් සිඳ හැසිරෙන ඇත්රජකු සෙයින් ආස්‍රව රහිතවූයෙම් වාස කෙරෙමි.

6357. බුද්ධශ්‍රේෂ්ඨයන් වෙතැ මාගේ එළැඹීම එකැතින් මනා වියැ, ත්‍රිවිද්‍යා අනුප්‍රාප්ත යැ, බුදුසසුන් කරණ ලද.

6358. සිවු පිළිසිඹියා ද, මෙ අෂ්ටවිමෝක්‍ෂ ද, ෂඩ් අභිඥා ද සාක්‍ෂාත්කෘත යැ, බුදුසසුන් කරණ ලදී.

මෙසේ ආයුෂ්මත් යස ස්ථවිරයන්වහන්සේ මේ ගාථා වදාළාහ.