5579. මම පෙර වනයෙහි හැසිරෙන්නා වූ වැද්දෙක් වීමි. සියලු දහම්හි කෙළ පැමිණි (කෙළෙස්) රජස් විරහිත බුදුරජුන් දිටිමි.

5580. සව්සතුන්හට හිත කිරීමෙහි ඇලුනු මහාකාරුණික වූ උන්වහන්සේ කෙරෙහි පහන්සිත් ඇත්තෙම් සොම්නස් වූයෙම් ගිරිනිල් මලක් පිදීමි.

5581. මෙයින් එක්තිස්වන කපෙහි යම් පුෂ්පපූජාවක් කෙළෙම් ද (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාක යි.

5582. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. ඇත්රජකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්‍රව රහිතව වෙසෙමි.

5583. බුදුරජානන් වහන්සේ වෙත පැමිණීම මට ඒකාන්තයෙන් යහපත් විය. ත්‍රිවිද්‍යාවෝ අනුප්‍රාප්තයහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.

5584. සිවුපිළිසැඹියාවෝ ද අෂ්ටවිමෝක්‍ෂයෝ ද ෂඩ්භිඥාවෝ ද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.

මෙසෙයින් ආයුෂ්මත් ගිරිනෙලපූජක ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේකි.

5585. මම පෙර සෑමළුවෙහි ගොඩගැසුනු බෝපත් (දැක) එය ගෙණ බැහැර ලීමි. එයින් විසිඅනුසස් ගුණයක් ලැබීමි.

5586. එම කම්බෙලෙන් කුදුමහත් භවයෙහි සැරිසරන්නෙම් දිව්‍ය වූ ද මනුෂ්‍ය වූ ද දෙඅත්බැව්හි සැරිසරමි.

5587. දෙව්ලොවින් ච්‍යුතව මනුෂ්‍ය භවයට පැමිණ ක්‍ෂත්‍රිය බ්‍රාහ්මණ දෙකුලෙහි පමණක් උපදිමි.

5588. සුපුන් අඟපසඟ ඇත්තෙම් ආරෝහපරිණාහයෙන් යුතු වූයෙම් නො අඩු වූ සම්පූර්‍ණාඞ්ග ඇත්තෙම් පිරිසිදු වූයෙම් මනා රූ ඇත්තෙම් වෙමි.

5589. දෙව්ලොවෙහි හෝ මිනිස්ලොවෙහි හෝ යම්කිසි තැනක උපනෙම් නම් තවන ලද (=පිරිසිදුකළ) ස්වර්‍ණයක් මෙන් රන්වන් වන්නෙමි.

5590. හුනු බෝපත් බැහැර කළ පිනෙන් මාගේ සිවිය හැමකල්හි මෘදු ද, මොළොක් ද, සිනිඳු ද, සියුම් ද, සියුමැලි ද වේ.

5591. යම්කිසි ගතියක් සිරුර පහළ වූ කල්හි (එහි) දැලි කුණු නො තැවරේ. පත්කසල බැහැර ලීමෙහි මේ විපාක යි.

5592. ඒ කර්‍මය කළ මට උෂ්ණ වූ අව්සුලං ඇති කල්හි ද, යලි රස්මිය කරණ කොට ගෙණ ද සිරුරෙහි ඩහ නො වැගිරේ. පත්කසල බැහැර කිරීමෙහි විපාක යි.

5593. කුෂ්ට ද, ගඩු ද, කැසිලි ද, තලකැලල් ද, පිළිකා ද, එසේ ම දද ද සිරුරෙහි නො වෙත්. පත්කසල ඉවත් කිරීමෙහි මේ විපාක යි.