501. තිකණිකාරපුප්ඵිය ස්ථවිරාවදානය
5358. දෙතිස් මහ පුරිස් ලකුණින් යුත් සර්‍වඥ වූ සුමේධ නම් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විවෙක සැප කැමැත්තෝ හිමවතට එළඹිසේක.
5359. පුරුෂෝත්තම වූ අග්‍රකාරුණික වූ බුදුරජහු හිමවතට පිවිස පලක් බැඳ වැඩ හුන්සේක.
5360. එකල්හි මම අහසෙහි හැසිරෙන විද්‍යාධරයෙක් වීමි. මැනවින් කරනලද ත්‍රිශුලායුධයක් ගෙණ අහසෙහි යමි.
5361. කඳුමුදුනෙක්හි වූ ගින්නක් මෙන් ද පුණුරැස් සඳුමෙන් ද පිපී ගිය සල් රුකක් මෙන් ද බුදුරජතෙම වනයෙහි බබලයි.
5362. වනගින් නික්ම බුදුරැස් පැතිරෙත්. නළවෙනෙහි ඇවිලගත් ගින්නක් මෙන් (බබලන රශ්මීන්) දැක සිත පැහද වීමි.
5363. (ඒ මේ අත) සොයන්නෙම් දෙව් සුවඳ ඇති කිණිහිරි මල් දුටිමි. මල්තුණක් ගෙණ බුද්ධශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්සේ පිදීමි.
5364. එකල්හි මාගේ ඒ මල්තුණ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ අනුභාවයෙන් නැටි උඩුකුරුව පෙති යටිකුරුව බුදුරජුන්හට සෙවන කෙරෙති.
5365. මැනැවින් කරණ ලද එම කර්‍මය හේතු කොට ගෙණ ද චිත්ත ප්‍රණිධීන් හේතු කොට ගෙණ ද මිනිස්සිරුර හැර මම තව්තිසා දෙව් ලොවට ගියෙමි.
5366. එහි මැනැවින් කරණ ලද මාගේ විමානය ‘කණිකාරී’ දන්නා ලැබේ. (එය) සැට යොදුන් උසය. තිස් යොදුන් පුළුලු ය.
5367. දහසක් භාග ඇත්තේ ය. සියක් ගෝලාකාර ගෙමුදුන් ඇත්තේ ය. ධජයන්ගෙන් යුක්තය. නිල්වන් ය. මාගේ විමනෙහි සියදහසක් නිර්යූහ (ප්‍රමුඛශාලා) පහළ විය.
5368. එහි කැමැති තැනක් කැමැති තාක් රන්මුවා මිණිමුවා පියුම්රා මිණිමුවා පිළිමිණිමුවා පර්‍ය්‍යඞ්කයෝ වෙත්.
5369. පුලුන් බිහි ඈ යුත් දෙදාවලු එක්දාවලු ඇතිරි හා, බිම්බොහන යුත් මාහැඟි සයන ද ඇත.
5370. යම් කලෙක්හි භවනයෙන් නික්ම දිව්‍යසමූහයා විසින් පිරිවරන ලදුයෙම් දිව්‍යචාරිකාවෙහි හැසිරෙමින් යනු කැමැත්තෙම් ද,
5371. (එකල්හි) මල් යට සිටිමි. මාගේ මස්තකයෙහි හාත්පස සියක් යොදුන් වියන කිණිහිරිමලින් වසන ලද්දකි.
5372. සැට දහසක් තූර්‍ය්‍ය වාදකයෝ උදය සවස උවැටන් කළාහුය. (ඔහු) රෑදාවල් අනලස්ව නිරතුරු මා පිරිවරත්.
5373. එහි නෘත්‍යයෙන්, ගීතයෙන්, තාලයෙන්, වාදිතයෙන්, ක්‍රීඩාරතියෙන් සිත් අලවා වසමි. මම කාමසම්පත් කැමැත්තෙම් සතුටු වෙමි.
5374. එකල්හි ඒ තිදසෙහි අනුභව කොට පානය කොට මුදිත වෙමි. උතුම් විමනෙහි ස්ත්‍රීගණයා සමග සතුටු වෙමි.
5375. මම පන්සියවරක් දෙව්රජය කරවීමි. තුන්සියවරක් සක්විති රජ වීමි. ලැබූ මහත් ප්‍රදේශරාජ්‍යය ගණන් වශයෙන් ගිණිය නො හැකිය.
5376. කුදුමහත් භවයෙහි හැසිරෙන්නෙම් මම මහත් භෝගසම්පත් ලබමි. මාගේ භෝගසම්පත්තියෙහි අඩුවෙක් නැත. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාක යි.
5377. දිවඅත්බව්හි ද යලි මිනිසත්බව්හි ද - දෙඅත් බව්හි සැරිසරමි. අන් ගතියක් නො දනිමි. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාකයි.
5378. කැත්කුලෙහි ද බමුණුකුලෙහි ද - මේ දෙකුලෙහි උපදිමි නීචකුලයක නූපදිමි. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාකයි.