469. සයම්පටිභාණිය ස්ථවිරාවදානය
4908. (මල්පල්ලෙන්) බබලන්නා වූ කුඹුක්ගසක් වැනි වූ දේවාතිදේව වූ නරශ්‍රේෂ්ඨ වූ වීථියට පිළිපන්නා වූ බුදුරජුන් දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4909. (මෝහ නමැති) ඝනාන්‍ධකාරය නසා බොහෝ දෙන (සසරින්) එතෙර කොට ඥානාලෝකයෙන් බබලන්නා වූ බුදුරජුන් දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4910. රහතුන් ලක්‍ෂයක් සමඟ වඩින්නා වූ ලෝකනායක වූ බොහෝ සත්ත්‍වයන් (දුකින්) ගොඩලන්නා වූ බුදුරජුන් දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4911. දහම්බෙරය ගසන්නා වූ තීර්‍ත්‍ථකසමූහයා මඩින්නා වූ සිහනද (=ශ්‍රේෂ්ඨනාද) කරන්නා වූ බුදුරජුන් දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4912. බඹලොව තෙක් දෙවියෝ බඹුන් සහිත වූවාහු අවුත් සියුම් පැණ විචාරත් ද, (ඒ බුදුරජුන්) දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4913. දෙවියන් සහිත ලෝවැස්සෝ යම් උතුමකුට ඇඳිලි බැඳ අයදිත් ද, එයින් (ඔහු) පින් ලබත් ද, ඒ බුදුරජුන් දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4914. සියලු දෙන රැස්ව බුදුරජුන් පවරත්. එසේ ආරාධිත වූයේ ද නො සැලේ. (ඒ බුදුරජුන්) දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4915. නුවරට පිවිසෙන්නා වූ යමකුට බොහෝ භේරිහු (-බෙර) නාද කෙරෙත් ද, මතැත්හු කුඤ්ච නාද කෙරෙත් ද. (ඒ බුදුරජුන් දැක) කවරෙක් නම් නො පහදී ද?
4916. හැමකල්හි වීථියෙහි වඩින්නා වූ යමකුගේ (සිරුරින්) සියලු පැහැ නිති බබලයි ද, (භූමියෙහි) උස් ස්ථානයෝ (පා තබන විට) සම වේ ද, (ඒ බුදුරජුන්) දැක කවරෙක් නම් නො පහදී ද?
4917. බුදුරජුන් බණන කල්හි සක්වළෙහි ම ඇසේ හැම සතුන් හඟවා ලයි. (ඒ බුදුරජුන්) දැක කවරෙක් නම් නො පහදී ද?
4918. මෙයින් සියක්දහස් වන කපෙහි යම් බුදුවරයකු කීර්‍තනය කෙළෙම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. බුදුරජුන් පැසසීමෙහි මේ විපාක යි.
4919. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. ඇත්රජකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්‍රවරහිතව වෙසෙමි.
4920. බුදුරජානන් වහන්සේ වෙත පැමිණීම මට ඒකාන්තයෙන් යහපත් විය. ත්‍රිවිද්‍යාවෝ අනුප්‍රාප්තයහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
4921. සිවුපිළිසැඹියාවෝ ද, අෂ්ටවිමෝක්‍ෂයෝ ද, ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
මෙසෙයින් ආයුෂ්මත් සයම්පටිභාණිය ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේකි.
සයම්පටිභාණිය ස්ථවිරාවදානය නව වැනි යි.
470. නිමිත්තව්‍යාකරණිය ස්ථවිරාවදානය
4922. මම එකල්හි හිමවතට පිවිස මන්ත්‍ර කියවමි. සූපණස් දහසක් ශිෂ්‍යයෝ මට උවටැන් කළාහු ය.
4923. ඔහු සියලු දෙන වේද හදාළාහු වේදය දත්තාහු ෂඩඞ්ගවේදයෙහි පරතෙරට ගියාහු ස්වකීය විද්‍යාවන්ගෙන් ස්ථිර බවට පැමිණියාහු හිමවතෙහි වෙසෙත්.
4924. මහායශස් ඇති (බෝධිසත්ත්‍ව) දිව්‍යපුත්‍ර තෙම තුෂිත දෙව්ලොවින් ච්‍යුතව මනානුවණැත්තේ සිහියෙන් යුතු වූයේ මවුකුසෙහි උපන්නේ ය.
4925. සම්බුදුරජුන් උපදනා කල්හි දසසහස්‍රීලෝකධාතුව කම්පා විය. ලෝකනායකයන් වහන්සේ උපදනා කල්හි අන්‍ධයෝ ඇස් ලැබූහ.
4926. මේ සම්පූර්‍ණ පෘථිවිය හැම අයුරින් ම කම්පා විය. ඒ මහහඬ අසා මහජනයෝ නොසන්සුන් වූහ.
4927. සියලු දෙන එකතුව මාගේ සමීපයට පැමිණියාහු ය. “මේ පොළොව කම්පා විය. කවර විපාකයෙක් වන්නේ දැ” යි විචාළහ.
4928. එකල්හි ඔවුනට මෙසේ කීමි: “බිය නො වවු. තොපට (මෙයින්) බියෙක් නැත. සියල්ලෝ සැක නැත්තෝ වවු. මෙය සැප ඇති උපතෙකි.
4929. හේතු අටෙකින් ගැටුනු මේ පොළොව කම්පා වෙයි. එබඳු නිමිතීහු පැණෙති. මේ අතිමහත් ආලෝකයෙකි.
4930. පසැස් ඇති බුදුරජ තෙම නිසැකව ම උපදින්නේ ය යි ජනසමූහයාට දන්වා මම ඔවුනට පන්සිල් කීමි.
4931. පඤ්චසීලය ද, දුර්‍ලභ වු බුද්ධෝත්පාදය ද අසා ඔහු සොම්නස් වූවාහු තුටුපහටු වූවාහු හටගත් උද්වේග ඇත්තෝ ද වූහ.