470. නිමිත්තව්‍යාකරණිය ස්ථවිරාවදානය
4922. මම එකල්හි හිමවතට පිවිස මන්ත්‍ර කියවමි. සූපණස් දහසක් ශිෂ්‍යයෝ මට උවටැන් කළාහු ය.
4923. ඔහු සියලු දෙන වේද හදාළාහු වේදය දත්තාහු ෂඩඞ්ගවේදයෙහි පරතෙරට ගියාහු ස්වකීය විද්‍යාවන්ගෙන් ස්ථිර බවට පැමිණියාහු හිමවතෙහි වෙසෙත්.
4924. මහායශස් ඇති (බෝධිසත්ත්‍ව) දිව්‍යපුත්‍ර තෙම තුෂිත දෙව්ලොවින් ච්‍යුතව මනානුවණැත්තේ සිහියෙන් යුතු වූයේ මවුකුසෙහි උපන්නේ ය.
4925. සම්බුදුරජුන් උපදනා කල්හි දසසහස්‍රීලෝකධාතුව කම්පා විය. ලෝකනායකයන් වහන්සේ උපදනා කල්හි අන්‍ධයෝ ඇස් ලැබූහ.
4926. මේ සම්පූර්‍ණ පෘථිවිය හැම අයුරින් ම කම්පා විය. ඒ මහහඬ අසා මහජනයෝ නොසන්සුන් වූහ.
4927. සියලු දෙන එකතුව මාගේ සමීපයට පැමිණියාහු ය. “මේ පොළොව කම්පා විය. කවර විපාකයෙක් වන්නේ දැ” යි විචාළහ.
4928. එකල්හි ඔවුනට මෙසේ කීමි: “බිය නො වවු. තොපට (මෙයින්) බියෙක් නැත. සියල්ලෝ සැක නැත්තෝ වවු. මෙය සැප ඇති උපතෙකි.
4929. හේතු අටෙකින් ගැටුනු මේ පොළොව කම්පා වෙයි. එබඳු නිමිතීහු පැණෙති. මේ අතිමහත් ආලෝකයෙකි.
4930. පසැස් ඇති බුදුරජ තෙම නිසැකව ම උපදින්නේ ය යි ජනසමූහයාට දන්වා මම ඔවුනට පන්සිල් කීමි.
4931. පඤ්චසීලය ද, දුර්‍ලභ වු බුද්ධෝත්පාදය ද අසා ඔහු සොම්නස් වූවාහු තුටුපහටු වූවාහු හටගත් උද්වේග ඇත්තෝ ද වූහ.
4932. මෙයින් දෙයානූ වන කපෙහි (බුදුරජ උපදින්නේ ය යි) යම් නිමිත්තක් පැවැසූයෙම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. නිමිති පැවැසීමෙහි මේ විපාක යි.
4933. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. ඇත්රජකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්‍රවරහිතව වෙසෙමි.
4934. බුදුරජානන් වහන්සේ වෙත පැමිණීම මට ඒකාන්තයෙන් යහපත් විය. ත්‍රිවිද්‍යාවෝ අනුප්‍රාප්තයහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
4935. සිවුපිළිසැඹියාවෝ ද, අෂ්ටවිමෝක්‍ෂයෝ ද, ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
මෙසෙයින් ආයුෂ්මත් නිමිත්තව්‍යාකරණිය ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේකි.
නිමිත්තව්‍යාකරණියස්ථවිරාවදානය දසවැනි යි.
සාලකුසුමියවර්‍ගය සත්සාළිස් වැනි යි.
උද්දානය:
සාලකුසුමිය චිතකපූජක - නිබ්බාපක සේතුද ද
තාලවණ්ටී - අවණ්ට ලබුජ පිලක්ඛ පටිභාණ
වෙය්‍යාකරණීය බමුණු දැයි - පඬුවන් ගිණු ගී දෙසැත්තෑවකි.
තාලවණ්ටී - අවණ්ට ලබුජ පිලක්ඛ පටිභාණ
වෙය්‍යාකරණීය බමුණු දැයි - පඬුවන් ගිණු ගී දෙසැත්තෑවකි.
48. නළමාලි වර්‍ගය
471. නළමාලිය ස්ථවිරාවදානය
4936. ලෝකයාගේ පූජාවට යෝග්‍ය වූ වනය මතුයෙහි (අහසින්) ගමන් කරන්නා වු ලෝකනායක වූ ස්වර්‍ණවර්‍ණ වූ සම්බුදුරජුන් දිටිමි.
4937. එකෙණෙහි මම නළ (බට) මලක් ගෙණ නික්මෙන්නෙම් චතුරෝඝයන් තරණය කළා වූ ආස්‍රවරහිත වූ සම්බුදුරජුන් එහි දී දිටිමි.
4938. පහන් සිත් ඇති සොම්නස් වූ මම දක්‍ෂිණාර්‍හ වූ මහාවීර වූ සියලු ලොවට අනුකම්පා කරන්නා වූ බුදුරජුන්හට එ ම නළමල පිදීමි.
4939. මෙයින් එක්තිස් වන කපෙහි යම් පුෂ්ප පූජාවක් කෙළෙම් ද, එයින් දුගතියක් නො දනිමි. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාක යි.
4940. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. ඇත්රජකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්‍රවරහිතව වෙසෙමි.