32. සාගත ස්ථවිරාවදානය
1019. එකල්හි මම් නමින් සෝභිත ය යි (ප්‍රකට) බමුණෙක් වීමි. ස්වකීය ශිෂ්‍යන් විසින් පිරිවරණ ලදුයෙම් ආරාමයට ගියෙමි.
1020. එකල්හි පුරුෂෝත්තම වූ (පදුමුත්තර) භාග්‍යවත් තෙමේ භික්‍ෂු සංඝයා පිරිවරණ ලදුයේ අරම් දොරටුවෙන් නික්ම සිටියේ ය.
1021. දැමුනා වූ දැමුනවුන් විසින් පිරිවරණ ලද්දාවූ ඒ ලෝකනායකයන් වහන්සේ දුටුවෙමි. (දැක) ස්වකීය චිත්තය පහදවා සතුටු සාමීචි කථා කළෙමි. (කෙසේ ද ? යත්:)
1022. “යම්කිසි වෘක්‍ෂ කෙනෙක් වෙත් නම්, ඒ සියලු වෘක්‍ෂයෝ පොළොවෙහි වැඩෙත්. එසේ ම බුද්ධිමත් සත්ත්‍වයෝ සර්‍වඥශාසනයෙහි වැඩෙත්.
1023. සප්‍රාඥ වූ මහර්ෂි වූ බුදුරජාණන් වහන්ස, (ඔබ වහන්සේ) බොහෝ ජනයා විෂයයෙහි (සසර කතරින් සත්ත්‍වයා එතෙර කරණ බැවින්) සාර්‍ත්‍ථවාහයෙක් වන සේක. ඔබ වහන්සේ නො මගින් නගා (සත්ත්‍වයාට) මග කියන සේක.
1024. (එසේ ම ඔබ වහන්සේ) දැමුනුසේක් දැමුනවුන් විසින් පිරිවරණ ලද සේක. ධ්‍යාන කරණ සුලු වූයේ ධ්‍යානයෙහි අලුනවුන් විසින් ද, කෙලෙස් තවන වීර්‍ය්‍යයෙන් යුක්ත වූ සේක් නිවණ කරා මෙහෙයූ සිත් ඇත්තවුන් විසින් ද උපශාන්ත වූවන් විසින් හා තාදීගුණ යුක්ත වූවන් විසින් ද (පිරිවරණ ලදහ).
1025. පිණින් හා නුවණින් යුත් පිරිස කරණ කොට ගෙන අලංකාර වූ සේක් හොබනාහ. හිරු උදා වන කල්හි මෙන් ඔබවහන්සේගේ ප්‍රභාව පැතිරේ”යී.
1026. මහාර්ෂි වූ පදුමුත්තර බුදුරජ තෙමේ පහන් සිත් ඇති (මා) දැක බික්සඟන මැද හිඳ මෙම ගාථාවන් වදාළ සේක. (කෙසේ ද? යත්:)
1027. “යම් බමුණෙක් තෙමේ සතුටු සිත් උපදවා මා වර්‍ණා කෙළේ ද, හෙතෙමේ කල්ප ලක්‍ෂයක් මුළුල්ලෙහි දෙව්ලොව සිත් අලවා වසන්නේ ය.
1028. කුශලමූලයෙන් මෙහෙයන ලදුයේ තුෂිත දිව්‍යලෝකයෙන් ච්‍යුත ව ගෞතම බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුනෙහි පැවිදි වන්නේ ය.
1029. මැනැවින් කරණ ලද එම පුණ්‍යකර්‍මය කරණ කොට ගෙණ රහත්බව ලබන්නේ ය. (නමින්) සාගත නම් වූ බුද්ධශ්‍රාවකයෙක් වන්නේ යී.”
1030. පැවිදි ව කයින් පව්කම් දුරු කෙළෙමි. වාග්දුශ්චරිතය හැර ආජීවය පිරිසිදු කෙළෙමි.
1031. මෙසේ වසන්නා වූ මම තේජෝධාතූන්හි දක්‍ෂ වූයෙම් (සියලු ආශ්‍රවයන්) ප්‍රහාණපරිඥා වශයෙන් දැන (දුරු කොට) ආශ්‍රව රහිත ව වෙසෙමි.
1032. ප්‍රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් සාගතස්ථවිරයන් වහන්සේ මෙ ම ගාථාවන් දේශනා කළසේක් යී.
සාගතස්ථවිරාවදානය දෙවැනි යි.
33. මහාකාත්‍යායන ස්ථවිරාවදානය
1033. පදුමුත්තර බුදුරජානන් වහන්සේගේ පදුම නම් චෛත්‍යයක් වී ය. (එහි) ගල් අසුනක් කරවා ස්වර්‍ණාලේප කරවීමි.
1034. ස්වර්‍ණමය වූ ඡත්‍රයක් ද වල්විදුනාවක් ද ගෙන ලෝකබන්‍ධු වූ තාදිගුණ ඇති බුදුරජානන් වහන්සේට නගා තැබීමි.