3326. විපස්සී බුදුරජුන්ගේ සසුන පවත්නා කල්හි සිවුදිගින් වඩින සඞ්ඝයාට බන්‍ධුම රාජධානියෙහි මා විසින් ලෙණක් කරවන ලදි.

3327. ලෙණෙහි බිම වස්ත්‍රවලින් අතුරා (සඞ්ඝයාට) පිදීමි. එකල්හි ඔදවැඩි සිත් ඇත්තෙම් සොම්නස් වූයෙම් (මෙබඳු) ප්‍රාර්‍ත්‍ථනාවක් ද කෙළෙමි.

3328. මම බුදුරජුන් සතුටු කරන්නෙමි. පැවිද්ද ද ලබන්නෙමි. අනුත්තර වූ උත්තම ශාන්තිසඞ්ඛ්‍යාත නිවන ද ස්පර්‍ශ කරන්නෙමි.

3329. කුශලමූලයෙන් ම අනූකල්පයක් සැරිසැරීමි. කරණ ලද පින් ඇති මම දෙවි වූයෙම් හෝ මිනිස් වූයෙම් හෝ බැබළීමි.

3330. ඉක්බිති අවශේෂ කර්‍මවිපාකයෙන් අන්තිම භවයෙහි මේ චම්පා නගරයෙහි අගසිටුහුගේ එක ම පුත්‍රව උපන්නෙම් වෙමි.

3331. මා උපන් පමණක් ම අසා පියතුමාහට මෙ බඳු අදහසෙක් විය. “මම කුමරුන්ට නො අඩුව විසිකෙළක් (ධනය) දෙමැයි” (කියා යි).

3332. මාගේ දෙපතුල්හි සියුම් වූ මොළොක් පහස් ඇති පුලුන් කෙඳි බඳු හොබනා සිවු අගුල් දිගු ලෝමයෝ හටගත්හුය.

3333. අනූකපක් ඉක්මින. මේ ඉතිරි කල්පය යි. (මේ අනූඑක්කපතුළ) නො අතුළ බිමෙහි පා තැබූ බවක් නො දනිමි.

3334. මා විසින් සම්බුදුරජතෙම තුටු කරණ ලදි. අනගාරිය සඞ්ඛ්‍යාත සසුනෙහි පැවිදි වීමි. මා විසින් රහත්බව ලබනලදී. ක්ලේශදාහයෙන් නිවුනෙම් සිසිල් වූයෙම් වෙමි.

3335. ආරබ්ධ වීර්‍ය්‍ය ඇති මහණුන් අතුරෙන් මම අග්‍රය යි බුදුරජුන් විසින් දක්වන ලදුයෙම් වෙමි. මහත් ඍද්ධි ඇති ෂඩභිඥා ඇති ආස්‍රව ක්‍ෂය කළ රහත් නමක් ද වෙමි.

3336. මෙයින් එක්අනූවන කපෙහි වූ එකල්හි යම් දනක් දුනිම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. ලෙනක් දීමෙහි මේ විපාක යි.

3337. බුද්ධශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්සේගේ සමීපයට මාගේ ශුභගමනෙක් ම විය. ත්‍රිවිද්‍යාවෝ ලබන ලදහ. බුදු සසුන කරණ ලදි.

3338. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. හස්තියකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්‍රව රහිත ව වෙසෙමි.

3339. සිවුපිළිසිඹියාවෝ ද අෂ්‍ටවිමෝක්‍ෂයෝ ද ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදහ. බුදු සසුන කරණ ලදි.

3340. අනවතප්ත මහවිල් තෙර දී පැණ විචාරණ ලද සෝණකෝටිවිස ස්ථවිර තෙමේ බික්සඟන ඉදිරියෙහි විසඳීය.

මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් සෝණකෝටිවීස ස්‍ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේකි.