23. සරණගමනිය ස්ථවිරාවදානය
920. මම චන්‍ද්‍රවතී නගරයෙහි දෙමාපියනට උවටැන් කරන්නෙක් වීමි. එකල්හි මාගේ ඒ අඳ දෙමාපියන් පෝෂණය කරමි.
921. එකල්හි මම රහසිගත ව හිඳ මෙසේ සිතීමි. (කෙසේද? යත්:) “මම දෙමාපියන් පෝෂණය කරන්නෙම් පැවිද්ද නො ලබමි.
922. මහත් වූ මොහඳුරින් වසන ලදී. (රාග ද්වේෂ මෝහ යන) ත්‍රිවිධාග්නියෙන් (සත්ත්‍වයෝ) දැවෙත්. මෙබඳු බිය ඇති වූ කල්හි කිසි ගලවන්නෙක් නැත.
923. බුදුරජ තෙම ලොව පහළ වී ය. සර්‍වඥශාසනය බබළයි. පින්කම් ඇත්තහු විසින් (ස්වකීය) ආත්මය ගොඩ නගා තැබිය හැකි ය.
924. තුන් සරණ ඉගෙණ සම්පූර්‍ණ ලෙස රැකීමි. මැනැවින් කරණලද එම කර්‍මය හේතු කොට ගෙණ දුගතියෙන් මිදෙමි.
925. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ අග්‍රශ්‍රාවක වූ නිසභ නම් භික්‍ෂුනමක් වී ය. මම උන්වහන්සේ වෙත එළඹ සරණගමනය ගතිමි. (සරණ ගත වීමි)
926. එකල්හි හවුරුදු ලක්‍ෂයක් ආයුෂ විද්‍යමාන වේ. එපමණ කලක් සරණගමනය සම්පූර්‍ණ ලෙස රැකීමි.
927. අන්තිම අවස්ථාව පවත්නා කල්හි (මරණ සමයෙහි) එ ම සරණය සිහි කෙළෙමි. මම මැනැවින් කරණ ලද එ ම කර්‍මය හේතු කොට ගෙණ තව්තිසාවට ගියෙමි.
928. දෙව්ලොවට ගියෙම් පින්කමින් යුත් වූයෙම් යම් දෙසකට යෙම් නම්, අට හේතුවක් (=ආනිසංසයක්) ලබමි.
929. සියලු දිගුන්හි පුදන ලදුයෙම් වෙමි. මම තියුණු නුවණැත්තෙම් වෙමි. සියලු දෙවියෝ (මා) අනුව පවතිත්. මම අපමණ වූ භෝගසම්පත් ලබමි.
930. මම ස්වර්‍ණවර්‍ණ වූයෙම් හැම තන්හි දී ප්‍රිය වූයෙක් වෙමි. මිතුරන්ට ස්ථිර වෙමි. මාගේ යසස ඉතා උස් ව නැංගේ ය.
931. ශක්‍රදේවේන්‍ද්‍ර ව අසූවරක් දිව්‍යරාජ්‍යය කරවීමි. අප්සරාවන් විසින් පිරිවරණ ලදුයෙම් දිවසුව අනුභව කෙළෙමි.
932. මම පන්සැත්තෑවරක් සක්විති රජ වීමි. (ලබන ලද) මහත් වූ ප්‍රදේශ රාජ්‍යය ගණන් වශයෙන් කිය නො හැකි ය. (අපමණ ය.)
933. අන්තිමභවය පැමිණි කල්හි පුණ්‍යකර්‍මය හා එක් වූයෙම් සැවැත්නගරයෙහි අතිශයින් ආඪ්‍ය වූ මහාසාරකුලයෙහි උපන්නෙමි.
934. මම කුමරුන් විසින් පිරිවරණ ලද්දෙමි. සතුටින් හා කෙළි සෙල්ලමින් යුතු වූ මම සඞ්ඝාරාමයට එළඹියෙමි.
935. එහි දී කෙලෙසුන් කෙරෙන් මිදුනා වූ උපධි රහිත වූ භික්‍ෂුනමක් දුටුවෙමි. හෙතෙම මට දහම් දෙසී ය. (මට) සරණ ද දුන්නේ ය.
936. මම ඒ සරණ අසා (පෙර) මාගේ සරණය සිහි කෙළෙමි. ඒ අසුනෙහි ම හිඳ රහත්බවට පැමිණියෙමි.
937. උත්පත්තියෙන් සත්හැවිරිදි කල්හි රහත්බවට පැමිණියෙමි. පසැස් ඇති බුදුරජානන් වහන්සේ (මාගේ) ගුණ දැන (මා) උපසම්පන්න කළ සේක.
938. මම මෙයින් අපරිමේය කල්පයකට පෙර සරණගත වීමි. ඉක්බිති මා විසින් මැනැවින් කරණලද (ඒ මාගේ) කර්‍මය තෙම මෙහි දී ඵලය දැක්වී ය.
939. මා විසින් සරණය මැනැවින් රක්නාලදී. සිත මනා ව පිහිටුවන ලදී. සියලු සම්පත් අනුභව කොට නිශ්චල වූ නිර්‍වාණපදයට පැමිණියෙම් වෙමි.
940. යමෙකුට ඇසීමෙහි එකඟකම ඇත්තේ නම්, (ඒ තෙපි) කියන්නා වූ මාගේ වචනය අසවු. මා විසින් (භික්‍ෂුනමකගේ මාර්‍ග දේශකත්‍වයෙන්) තමා විසින් දක්නා ලද ශාන්තපදය මම තොපට කියන්නෙමි. (කෙසේද? යත්:)
941. “බුදුරජානන් වහන්සේ ලොව පහළ වූ සේක. සර්‍වඥශාසනය පවතී. සෝහුල් දුරු කරන්නා වූ අමාබෙරය වයන ලදී.
942. ස්වකීය ශක්ති පමණින් නිරුත්තර වූ පුණ්‍යක්‍ෂේත්‍රයෙහි කුසල් කරන්නහු නම්, නිවණ පහස්නහු ය. (=ලබන්නහු ය.)
943. තිසරණ ගෙණ පන්සිල් රැක බුදුන් වහන්සේ කෙරෙහි සිත පහදවා දුක් කෙළවර කරන්නහු ය.
944. මා උපමා කොට ගෙණ සිල් රැක තෙපි සියල්ලෝ නො බෝ කලකින් ම රහත්බවට පැමිණෙන්නහු ය”.
945. ත්‍රිවිද්‍යා ඇත්තෙම් පරසිත් දන්නා නුවණෙහි දක්‍ෂ වූයෙම් ඍධියට පත් වූයෙම් ද වෙමි. මහාවීරයන් වහන්ස, ඔබ වහන්සේගේ (ඒ) ශ්‍රාවක තෙම ශාස්තෲන්වහන්සේගේ සිරිපා වඳියි.
946. මම මෙයින් අපරිමේය කල්පයෙහි බුදුරජානන් වහන්සේ සරණ කොට ගියෙමි. දුගතියක් නො දනිමි. (මෙය) සරණගමනයෙහි ඵලය යි.
947. ප්‍රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් තිසරණගමනිය ස්ථවිරයන් වහන්සේ මෙ ම ගාථාවන් වදාළසේක් යි.
තිසරණගමනිය ස්ථවිරාවදානය තෙවැනි යි.
24. පඤ්චසීල සමාදානිය ස්ථවිරාවදානය
948. එකල්හි මම චන්‍ද්‍රවතී නගරයෙහි බැළයෙක් (=බැළයට මෙහෙ කරන්නෙක්) වීමි. අනුන්ගේ කටයුතු කිරීමෙහි යෙදුනා වූ මම පැවිද්ද නො ලබමි.
949. මහත් වූ මෝහාන්‍ධකාරයෙන් වසන ලද (සත්ත්‍වයෝ) (රාග-ද්වේෂ-මෝහ යන) ත්‍රිවිධාග්නියෙන් දැවෙත්. මම කවර නම් උපායයකින් (භව දුකින්) වෙන් වූවෙක් වන්නෙම් ද?
950. මා ලඟ දිය යුතු දැයක් (=දෙයධර්‍මයක්) ද නැත. මම දුඃඛිත වූ බැළයෙක්මි. මම පඤ්චසීලය පරිපූර්‍ණ කරමින් රකින්නෙම් නම් ඉතා යෙහෙකි.