7. ආවරණ සූත්‍ර වර්ණනාව
සත්වැන්නෙහි පඤ්ඤාය දුබ්බලී කරණා = ප්‍රඥාවේ මන්දභාවය සිදු කරන්නෝ නීවරණයන්ගේ නිරන්තර හට ගැන්මක් ඇති කල්හි ඒ අතරතුරෙහි උපදින ප්‍රඥාව දුබල වේ, අඩු වේ. හීන වේ.
8. අනීවරණ සූත්‍ර වර්ණනාව
අට වැන්නෙහි - පඤ්චස්ස නීවරණා තස්මිං සමයෙ න හොන්ති සත්ත බොජ්ඣඞ්ගා තස්මිං සමයෙ භාවනා පාරිපූරං ගච්ඡන්ති = හිතකර ධර්මය ශ්‍රවණය කරන්නා වූ ආර්ය ශ්‍රාවකයන් වහන්සේට වනාහී පඤ්ච නීවරණ දුරු වෙයි. හෙතෙම ඒ හේතුවෙහි ම පිහිටා උත්තම තත්ත්වය (මාර්ග ඵල) උපදවා ගැනීමට සමත් වෙයි. මෙසේ ඔහුගේ බෝධ්‍යංග ධර්මයන් සත භාවනාවෙහි පරිපූර්ණත්වයට යයි. එසේ කළ නොහැකි වුවහොත් එතැන් පටන් රාත්‍රි ස්ථාන දිවා ස්ථානවලට පැමිණියේ ඒ ප්‍රීතියම අත් නොහරිමින් පංචනීවරණයන් යටපත් කොට උත්තම තත්ත්වය (මාර්ග ඵල) උපදවා ගනියි. එසේ කිරීමෙහි නො හැකිවන තැනැත්තා පවා දින සතක් දක්වා එම ප්‍රීතියම අත් නොහරිමින් නීවරණයන් යටපත් කොට උත්තම තත්ත්වය උපදවා ගනියි යන මේ කරුණ සඳහා මෙය කියන ලදී. යම් යම් ක්‍රියාවන්හි යෙදීමේ ආශාවන් ආදිය (කම්මාරාමතාදිය) ඉදිරිපත් වී ධර්ම ශ්‍රවණය කිරීම් වශයෙන් ප්‍රීති ප්‍රමෝද පක්ෂයෙන් එක්වරක් ලබා ගන්නා ලද බෝධ්‍යංගයන් නසා දමයි. එබඳු වූ, ගැලපෙන ඍතු ආදිය ලබා නැවත උපදින්නාහු ද ඒ සමයෙහි භාවනා පරිපූර්ණත්වයට යන්නාහුම යයි කියනු ලැබේ.
9. මහාරුක්ඛ සූත්‍ර වර්ණනාව
නව වැන්නෙහි - අඡ්ඣරුහා = ඉහලට නගින අය කච්ඡකො = ඇට සැකිල්ලක් ඇත්තේ. කපිත්‍ථනො = වානරයන්ගේ පියවුරු වැනි ගෙඩි ඇතැයි කියනු ලබන “පුලිල” ගස.
10. නීවරණ සූත්‍ර වර්ණනාව
දස වැන්නෙහි - අන්‍ධකාරණා = අන්‍ධ භාවය ඇති කරන්නාහු. අචක්‍ඛුකරණා = ප්‍රඥාව නමැති ඇස නැති කරන්නාහු පඤ්ඤා නිරොධියා = ප්‍රඥාව නැතිවීමෙන් විඝාත පක්‍ඛියා = දුක නමැති කොටසට අයත් අනිබ්බාණ සංවත්තනිකා = නිවණට නො පමුණුවන්නාහු. සෙසු කොටස සියලු තන්හි පැහැදිලි වන්නේමය. මෙම මුළු වර්ගයෙහිදීම මිශ්‍ර වූ බෝධ්‍යංගයෝම කියන ලද්දාහුය.
සිවු වන නීවරණ වග්ගය නිමියේය.
5. චක්කවත්ති වර්ගය
1. විධා සූත්‍ර වර්ණනාව
පස්වන වර්ගයේ පළමු වැන්නෙහි - තිස්සො විධා = මාන්න කොටස් තුන. හෙවත් මාන්නය ම වේ. ඒ ඒ අයුරින් විධාන කරන බැවින් මාන්නයම “විධා” යයි කියනු ලැබේ.
2. චක්කවත්ති සූත්‍ර වර්ණනාව
දෙවැන්නෙහි - රඤ්ඤො භික්ඛවෙ චක්කවත්තිස්ස = මෙහි තමාගේ ශ්‍රී සම්පත්තියෙන් සතුටු කරවයි යන අදහසින් “රාජා” නම් වෙයි. ඒ රජතුමා හට “ඔබට චක්‍ර රත්නය පහළ වේවා” යන කියමනෙන්ද, පුණ්‍යානුභාවයෙන් පහළ වූ වචනයෙන් “චක්‍ර රත්නය පහළ වන්නේය” යන කියමන අනුවද “චක්‍රවර්ති” නම් වෙයි. ඒ චක්‍රවර්ති රජුගේ යන අදහසින් “චක්කවත්තිස්ස” යයි යෙදේ. පාතුභාවා = පහළ වීමෙන් සත්තන්නං = සංඛ්‍යා සීමාවකි. රතනානං = වෙන් කරන ලද අර්ථ දැක්වීමකි. මෙහි වචනාර්ථය වූ කලී රතිය (ආශාව) උපදවන්නේය යන අරුතින් “රතනං” යනුයි තව ද?
චිත්තී කතං මහග්ඝඤ්ච අතුලං දුල්ලභ දස්සනං,
අනොම සත්ත පරිභොගං රතනං තෙන චුච්චතීති.
අනොම සත්ත පරිභොගං රතනං තෙන චුච්චතීති.
හෙලබසින් මෙහි අරුත මෙසේ වේ.
විසිතුරු කළ මහඟු අසමවූ දුලබ දැකුමැති,
පබු දනන් පළදින බැවින් මෙය “රතන” යැයි වහරති.
පබු දනන් පළදින බැවින් මෙය “රතන” යැයි වහරති.