1. ස. පු: ප්‍රසාද ඇසින් රූ දක්නේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: රුවින් රූ දක්නේ වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

2. ස. පු: රුවින් රූ දක්නේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ. (චක්‍ෂුස් රූපය ගැන කළ ප්‍රතිඥා යි.)

ස. අනු: රුවින් රූ ප්‍රතිවිජානන කරන්නේ (දන්නේ) වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

3. ස. පු: රුවින් රූ දන්නේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: රූ මනෝවිඥාන වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

4. ස. පු: ඇසින් රූප දක්නේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: චක්‍ෂුස්හුගේ ආවර්‍තනායෙක් … ප්‍රණිධියෙක් ඇද්ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

ස. අනු: චක්‍ෂුස්හුගේ ආවර්‍තනායෙක් … ප්‍රණිධියෙක් නැත් නු?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. ඨ: ඉදින් චක්‍ෂුස්හුගේ ආවර්‍තනායෙක් … ප්‍රණිධියෙක් නැත් නම්,

ස. පා: භවත, ‘ඇසින් රූප දක්නේ යැ’ යි නො කියැයුතු මැ යැ.

5. ස. පු: කනින් හඬ අසන්නේ වේ ද? … නැහැයෙන් ගඳ ආඝ්‍රාණ කරන්නේ වේ ද? … දිවින් රස විඳින්නේ වේ ද? … කයින් ස්ප්‍රෂ්ටව්‍ය ස්පර්‍ශ කරන්නේ වේ ද?

ස. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: රූපයෙන් රූපය ස්පර්‍ශ කරන්නේ වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

6. ස. පු: රුවින් රූ පහස්නේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: රුවින් රූ දන්නේ වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

7. ස. පු: රුවින් රූ දන්නේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: රූපය මනෝවිඥාන වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

8. ස. පු: කයින් පැහැසි පහස්නේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: කයට ආවර්‍තනායෙක් … ප්‍රණිධියෙක් ඇද්ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

ස. අනු: කයට ආවර්‍තනායෙක් … ප්‍රණිධියෙක් නැත් නු?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. ඨ: ඉදින් කයට ආවර්‍තනායෙක් … ප්‍රණිධියෙක් නැත් නම්,

ස. පා: භවත, ‘කයින් පැහැසි පහස්නේ වේ’ යයි නො කියැයුතු මැ යැ.