1. ස. පු: අතීත කෙලෙසුන් දුරු කරන්නේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: නිරුද්ධ කෙලෙස් නිරුද්ධ කෙරේ ද, විගත කෙලෙස් විගමන කෙරේ ද, ක්‍ෂීණ කෙලෙස් ක්‍ෂය කෙරේ ද, අස්තඞ්ගත කෙලෙස් අස්තඞ්ගමන කෙරේ ද, අභ්‍යස්තඞ්ගත කෙලෙස් අභ්‍යස්තඞ්ගමන කෙරේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

2. ස. පු: අතීත කෙලෙසුන් හැරපියන්නේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අතීතය නිරුද්ධ වූයේ නො?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. ඨ: ඉදින් අතීතය නිරුද්ධ වී නම්,

ස. පා: භවත, ‘අතීත කෙලෙසුන් හැරපියතී’ නො කියැයුතු මැ යැ.

3. ස. පු: අතීත කෙලෙසුන් හැරපියන්නේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අතීතය නැත් නො?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. ඨ: ඉදින් අතීතය නැත් නම්,

ස. පා: භවත, “අතීත කෙලෙසුන් හැරපියතී” නො කියැයුතු මැ යැ.

4. ස. පු: අනාගත කෙලෙසුන් හැරපියන්නේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: නූපන්නේ නූපදනේ වේ ද, නො හටගත්තේ නො හටගන්නේ වේ ද? නො නිපන්නේ නිපන් නොවන්නේ වේ ද? නො පහළ වූයේ නො පහළ වන්නේ වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

5. ස. පු: අනාගත කෙලෙසුන් හැරපියන්නේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අනාගතය අජාත නො?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. ඨ: ඉදින් අනාගතය අජාත වී නම්,

ස. පා: භවත, “අනාගත කෙලෙසුන් හැරපියතී” නො කියැයුතු මැ යැ.

6. ස. පු: අනාගත කෙලෙසුන් හැරපියන්නේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අනාගතය නැත් නො?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. ඨ: ඉදින් අනාගතය නැත් නම්,

ස. පා: භවත, “අනාගත කෙලෙසුන් හැරපියතී” නො කියැයුතු මැ යැ.

7. ස. පු: ප්‍රත්‍යුත්පන්න කෙලෙසුන් හැරපියන්නේ වේ ද?

ප. පටි: එසේ යැ.

ස. අනු: රක්ත වූයේ රාගය හැරපියා ද, දුෂ්ට වූයේ ද්වේෂය හැරපියා ද, මූඨ වූයේ මෝහය හැරපියා ද, ක්ලිෂ්ට වූයේ ක්ලේශ හැරපියා ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

ස. අනු: රාගයෙන් රාගය හැරපියා ද, ද්වේෂයෙන් ද්වේෂය හැරපියා ද, මෝහයෙන් මෝහය හැරපියා ද, ක්ලේශයෙන් ක්ලේශ හැරපියා ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

8. ස. පු: රාගය චිත්තසම්ප්‍රයුක්ත වේ ද, මාර්‍ගය චිත්තසම්ප්‍රයුක්ත වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.