7. 1. 3. 8.
[සේඛ අපරහානීය සූත්‍රය]
[සැවැත්නිදාන යි]
28. මහණෙනි, ශෛක්‍ෂ භික්‍ෂුහුගේ පරිහානිය සඳහා මෙ සප්තධර්‍ම කෙනෙක් වැටෙත්. කවර සතෙක යත්:
කම්මාරාමතා ය, භස්සාරාමතා ය, නිද්දාරාමතා ය, සඞ්ගණිකාරාමතා ය, ඉන්‍ද්‍රියයන්හි අගුප්තද්වාරතාය, භෝජනයෙහි අමාත්‍රඥතාය, - සඞ්ඝයා කෙරෙහි සඞ්ඝකරණීයයෝ විද්‍යමාන වෙත් ද, එහි ලා ශෛක්‍ෂ භික්‍ෂු මෙසේ සලකයි: “සඞ්ඝයා කෙරෙහි චිරරාත්‍රඥ වූ චිරප්‍රව්‍රජිත වූ සඞ්ඝකෘත්‍ය භාරවහනය කරණ තෙර මහණහු ඇත් මැ යි. ඔහු එයින් පැණෙති”යි (මෙසේ සිතා) තෙමේ (එ කිසෙහි) වියෝගයට පැමිණෙයි. නො යෙදෙයි.
මහණෙනි, මෙ සප්ත ධර්‍මයෝ ශෛක්‍ෂ භික්‍ෂුහුගේ පරිහානියට වැටෙතියි.
මහණෙනි, මෙ සප්තධර්‍ම කෙනෙක් ශෛක්‍ෂ භික්‍ෂුහුගේ අපරිහානිය සඳහා වැටෙත්. කවර සතෙක යත්:
කර්‍මයන්හි නො ඇලෙන බව, භාෂ්‍යයෙහි නො ඇලෙන බව, නිද්‍රායෙහි නො ඇලෙනබව, ගණයෙහි නො ඇලෙන බව, ඉඳුරන්හි ගුප්තද්‍වාරතාව, භෝජනයෙහි මාත්‍රඥතාව, සඟුන් අතුරෙහි සඞ්ඝකරණීයයෝ ඇද් ද, එහි ලා ශෛක්‍ෂ මහණ මෙසේ සිතයි. “සඞ්ඝයා අතුරෙහි චිරප්‍රව්‍රජිත වූ චිරරාත්‍රඥ වූ සඞ්ඝකෘත්‍ය භාරවාහී වූ ස්ථිවිර භික්‍ෂුහු ඇත් මැ යි, උහු එ කිසෙන් පළට වන්නාහ”යි (මෙසේ සිතා) තෙමේ (එහි) වියෝගයට නො පැමිණෙයි.
මහණෙනි, ශෛක්‍ෂ භික්‍ෂූහුගේ අපරිහානිය සඳහා මෙ සප්ත ධර්‍මයෝ වැටෙති යි.
7. 1. 3. 9.
[උපාසකපරිහානීය සූත්‍රය]
[සැවැත්නිදාන යි]
29. මහණෙනි, මෙ සප්ත ධර්‍ම කෙනෙක් උපාසකයාගේ පරිහානියට වැටෙති. කවර සතෙක යත්:
සඟුන්ගේ දර්‍ශනය පිරිහෙළයි. සද්ධර්‍මශ්‍රවණය පමා කෙරෙයි. අධිශීලයෙහි නො හික්මෙයි. ස්ථවිර මධ්‍යම නවක යන භික්‍ෂූන් කෙරෙහි අප්‍රසාද බහුල වෙයි. දොස් දක්නා සිතින් සිදුරු සොයන සුලුයේ දහම් අසයි. මෙ බුදුසස්නෙන් බැහැරි සස්නෙහි දු දක්‍ෂිණාර්‍හයන් සොයයි. එහි දු පූර්‍වාකාර කෙරෙයි.
මහණෙනි, මේ සත් කරුණුහු උපාසකයාගේ පරිහානියට වැටෙති.
මහණෙනි, මෙ සප්ත ධර්‍ම කෙනෙක් උපාසකයාගේ අපරිහානියට වැටෙති. කවර සතෙක යත්:
භික්‍ෂූන්ගේ දර්‍ශනය නො පිරිහෙළයි. සද්ධර්‍මශ්‍රවණය පමා නො කෙරෙයි. අධිශීලයෙහි හික්මෙයි. ස්ථවිර මධ්‍යම නවක යන භික්‍ෂූන් කෙරෙහි ප්‍රසාද බහුල වෙයි. දොස් නො දක්නා සිත් ඇතියේ රන්ධ්‍රගවේෂී නො වූයේ දහම් අසයි. මෙ බුදුසස්නෙන් බැහැර දක්‍ෂිණාර්‍හයන් නො සොයයි. එහි දු පූර්‍වාකාර නො කෙරෙයි.
මහණෙනි, මෙ සප්ත ධර්‍මයෝ උවසුහුගේ අපරිහානිය සඳහා වැටෙති යි.
14. යම් උපාසකයෙක් භාවිතාත්ම භික්‍ෂූන්ගේ දර්‍ශනය හා ආර්‍ය්‍යධර්‍මයන්ගේ ශ්‍රවණය පිරිහෙළා ද, අධිශීලයෙහි නො හික්මේ ද,
15. සඟුන් කෙරෙහි අප්‍රසාදය වැඩි වැඩියෙන් වඩා ද, දොස් සොයන සිතැති ව සදහම් ඇසීමට කැමැති වේ ද,
16. මෙ සස්නෙන් බැහැරෙහි දු අන්‍යදක්‍ෂිණාර්‍හයකු සොයා ද, යම් උවසුයෙක් එ බැහැරි සස්නෙහි ම පූර්‍වාකාර (ආගමික ක්‍රියා) කෙරේ ද,
17. මනාකොට දෙසනලද මෙ සප්ත පරිහානීය ධර්‍මයන් සේවනය කරණ උවසු තෙමේ සද්ධර්‍මයෙන් පිරිහෙයි.
18. යම් උපාසකයෙක් භාවිතාත්ම භික්‍ෂූන්ගේ දර්‍ශනය නො පිරිහෙළා ද, ආර්‍ය්‍ය ධර්‍මයන්ගේ ශ්‍රවණය නො පිරිහෙළා ද, අධිශීලයෙහි හික්මේ ද,
19. භික්‍ෂූන් කෙරෙහි ඔහුගේ ප්‍රසාදය වැඩි වැඩියෙන් වඩා ද, උපාරම්භසිත් නැති ව සදහම් අසන්නට කැමැති වේ ද,
20. මෙ සස්නෙන් බැහැර අන්‍ය දක්‍ෂිණාර්‍හයන් නො සොයන්නේ ද, යම් උවසුයෙක් මේ සස්නෙහි ම පූර්‍වාකාර කෙරේ ද,
21. මොනොවට දෙසනලද මේ සප්ත අපරිහානීය ධර්‍මයන් සෙවුනා උපාසක සද්ධර්‍මයෙන් නො පිරිහේ.
7. 1. 3. 10.
[උපාසක විපත්ති සූත්‍රය]
[සැවැත්නිදාන යි]
30. මහණෙනි, උපාසකහට මේ විපත් සතෙකි ... මහණෙනි, උපාසකහට මේ සම්පත් සතෙකි ...