දුකය
1. සංඥා විමෝක්‍ෂ ඇවැත් ඇත, සංඥා විමෝක්‍ෂ නොවූ ඇවැත් ඇති.
ලබ්ධසමාපත්තිකයාහට ආපත්තියෙක් ඇත, අලබ්ධසමාපත්තිකයාහට ආපත්තියෙක් ඇති.
සද්ධර්‍ම ප්‍රතිසංයුක්තාපත්තියෙක් ඇත, අසද්ධර්‍ම ප්‍රතිසංයුක්තාපත්තියෙක් ඇති.
ස්වපරිෂ්කාර ප්‍රතිසංයුක්තාපත්තියෙක් ඇත, පරපරිෂ්කාර ප්‍රතිසංයුක්තාපත්තියෙක් ඇති.
ස්වපුද්ගල ප්‍රතිසංයුක්තාපත්තියෙක් ඇත, පරපුද්ගල ප්‍රතිසංයුක්තාපත්තියෙක් ඇති.
සත්‍යය කියමින් ගරු ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, සත්‍යය කියමින් ලුහු ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
මුසා බෙණෙමින් ගරු ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, මුසා බෙණෙමින් ලහු ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
අහස්ගත නො වැ භූමිගත වැ ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, භූමිගත නො වැ අහස්ගත වැ ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
පිවිසෙමින් නො වැ නික්මෙමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, නික්මෙමින් නො වැ පිවිසෙමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
ගණිමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, නො ගණිමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
සමාදන් වෙමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, නො සමාදන් වෙමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
කරමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, නො කරමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
දෙමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, නොදෙමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
දෙසමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, නො දෙසමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
පිළිගණිමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, නො පිළිගණිමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
පරිභෝගයෙන් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, අපරිභෝගයෙන් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
දහවල් නො වැ රාත්‍රියෙහි ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, රාත්‍රියෙහි නො වැ දහවල්හි ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
අරුණ නැඟීමෙහි ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, අරුණ නො නැඟීමෙහි ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
සිඳිමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, නො සිඳිමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
පිළිසන් කරමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, පිළිසන් නො කරමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
දරමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇත, නො දරමින් ඇවැතට පැමිණීමෙක් ඇති.
2. චාතුද්දසී යැ, පණ්ණරසී යැයි පොහෝ දෙකෙකි.
චාතුද්දසී යැ පණ්ණරසී යැ යි පවාරණ දෙකෙකි.
අපලෝකන කර්‍ම යැ ඤත්තිකර්‍ම යැයි කර්‍ම දෙකෙකැ. ඤත්තිදුතිය කර්‍ම යැ ඤත්තිචතුත්‍ථ කර්‍ම යැ යි අන්‍යවූ ද කර්‍ම දෙකෙකි.
අපලෝකන කර්‍මය පිළිබඳ වස්තු යැ, ඤත්ති කර්‍මය පිළිබඳ වස්තු යැ යි කර්‍ම වස්තු දෙකෙකැ. ඤත්ති දුතිය කර්‍මය පිළිබඳ වස්තු යැ, ඤත්තිචතුත්‍ථ කර්‍මය පිළිබඳ වස්තු යැයි අන්‍යවූ ද කර්‍ම වස්තු දෙකෙකි.
අපලෝකන කර්‍මය පිළිබඳ දෝෂ යැ, ඤත්ති කර්‍මය පිළිබඳ දෝෂ යැ යි කර්‍ම දෝෂ දෙකෙකැ. ඤත්තිදුතිය කර්‍මය පිළිබඳ දෝෂ යැ, ඤත්තිචතුත්‍ථ කර්‍මය පිළිබඳ දෝෂ යැ යි අන්‍යවූ ද කර්‍ම දෝෂ දෙකෙකි.
අපලෝකන කර්‍මය පිළිබඳ සම්පත්ති යැ, ඤත්ති කර්‍මය පිළිබඳ සම්පත්ති යැ යි කර්‍ම සම්පත්ති දෙකෙකැ. ඤත්තිදුතිය කර්‍මය පිළිබඳ සම්පත්ති යැ, ඤත්තිචතුත්‍ථ කර්‍මය පිළිබඳ සම්පත්ති යැයි අන්‍යවූ ද කර්‍ම සම්පත්ති දෙකෙකි.
තෙමේ හෝ තමා නානාසංවාසකයකු කෙරේ ද, සමග සඞ්ඝ තෙමේ හෝ ඔහුට (ඇවැත) නො දැක්මෙහි හෝ (ඇවැතට) පිළියම් නොකිරීමෙහි හෝ (ලාමක දෘෂ්ටිය) බැහැරැ නො කිරීමෙහි හෝ උකෙවුනීකම් කෙරේදැයි නානාසංවාසක භූමීහු දෙදෙනෙකි.
තෙමේ හෝ තමා සමාන සංවාසකයකු කෙරේ ද, සමග සඞ්ඝ තෙමේ හෝ (ඇවැත) දැක්මෙහි හෝ (ඇවැතට) පිළියම් කිරීමෙහි හෝ (ලාමක දෘෂ්ටිය) බැහැරැ ලීමෙහි හෝ උකෙවුනීකම් කළ ඔහු ඇතුළත්කර ගණී දැයි සමාන සංවාසක භූමීහු දෙදෙනෙකි.
භික්‍ෂූන් පිළිබඳ වූ ද භික්‍ෂූණීන් පිළිබඳ වූ දැයි පරිජි දෙකෙකි. ... සඟවෙසෙස් දෙකෙකි. ... ථුලැසි දෙකෙකි ... . පචිති දෙකෙකි. ... පිළිදෙස්නී දෙකෙකි. ... දුකුළා දෙකෙකි. භික්‍ෂූන් පිළිබඳවූ ද භික්‍ෂූණීන් පිළිබඳවූ ද දුබැසි දෙකෙකි,
ඇවැත් සතෙකි. ඇවැත් කඳු සතෙකි.
කර්‍මයෙන් හෝ ලභ ගැන්මෙන් හෝ යන දෙඅයුරින් සඞ්ඝ තෙමේ බිඳේ.
3. අද්ධානහීන (උනුවිසිවස් ඇති) යැ, අඞ්ගහීන යැ යන පුඟුල්හු දෙදෙන උපසපන් නො කටයුත්තාහ, වස්තුවිපන්න යැ, කරණ දුෂ්කෘතක යැයි අන්‍යවූ පුඟුල් හු දෙදෙන ද උපසපන් නොකටයුත්තාහ, පිරිපුන් පා සිවුරු නැත්තේ ද, පිරිපුන් වැ (උපසපුව) නො යදනේ දැයි අන්‍ය වූ පුද්ගලයෝ දෙදෙන ද උපසපන් නො කටයුත්තාහ.
අලජ්ජියා, ද අඥානයා දැයි දෙ පුඟුලන් ඇසුරු කොට නො විසිය යුතු යැ.