6. 6.
157. යමෙක් සසරදුකින් මා හා අන්‍ය බොහෝ ජනයාත් මුදාලී ද සර්‍ව සත්‍වෝත්තම වූ බුද්ධවීරයන් වහන්ස, ඒ තොප වහන්සේට නමස්කාර වේවා!
158. මා විසින් හැම දුක් සර්‍වාකාරයෙන් දන්නා ලද, හේතු තෘෂ්ණාව නස්නා ලදු, අරිඅටඟිමඟ ද නිරෝධය ද ඥානස්පර්‍ශයෙන් පහස්නා ලදි.
159. මම (ප්‍රවෘත්ති හේතු ආදි) යථාභූතාර්‍ත්‍ථය නො දන්මින් සසරමුහුදෙහි පිහිටක් නො ලබමින් අපරාපරොත්පත්ති විසින් සැරිසැරීමි. අතීතයෙහි වරෙක මවු වූමු, වරෙක පුත් වූමු, වරෙක පිය වූමු වරෙක සොහොයුරු වූමු, වරෙක මුත්නු වූමු.
160. මා විසින් ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නුවණැසින් දක්නා ලදහ. මේ අන්තිම දේහය වෙයි. ජාති සංසාරය ක්‍ෂීණ විය. දැන් පුනර්‍භවයෙක් නැත.
161. රුකුළු වැර ඇති නිවනට මෙහෙයූ සිත් ඇති සතතයෙන් දෘඪ පරාක්‍රම ඇති ශීලාදීන් සමග ව සිටි සව්වන් දකුමු. තෙල වන්‍දනා ඒ බුදුනට වෙයි.
162. මහාමායා තොමෝ බොහෝ දෙනාට වැඩ පිණිස මැ ගොයුම්ගොත් බුදුන් ප්‍රසව කළා (එසේ මැ යැ) ව්‍යාධි මරණ දෙකින් පෙළෙනුවන්ගේ දුඃඛරාශිය බැහැර කළේ යි.
මෙසෙයින් මහාප්‍රජාපතී ගෝතමී මෙහෙණ ගාථා කිවු ය.
මහාප්‍රජාපතී ගෝතමී ථේරීගාථා යි.
6. 7.
163. ගුත්තාවෙනි, ප්‍රිය වූ පුතු ද වස්තුව ද හැරපියා යම් ක්ලේශපරිනිර්‍වාණ ස්කන්‍ධ පරිනිර්‍වාණයක් සඳහා බ්‍රම්සරවස් කැමතිවන ලද ද එය මැ පුනපුනා වඩව, චිත්තවශයට නහමක් යා.
164. චිත්තයා විසින් නුළු කරනලද අවිද්වත් සත්ත්‍වයෝ මාරයාගේ විෂයෙහි ඇලුණාහු නොයෙක් ජාතිසංසාරයෙහි දිවෙති.
165. කාමච්ඡන්‍දය ව්‍යාපාදය සත්කායදෘෂ්ටිය ශීලව්‍රතපරාමර්‍ශය පස්වැනි විචිකිත්සා යි.
166. කාමධාතුවට පමුණුවන්නට නිසි තෙල සංයෝජනයන් අනගැමි මඟින් හැරපියා මෙහෙණ නැවත මේ භවයට නො ඒ.
167. රූපාරූපරාග ද මානය ද අවිද්‍යා ද ඖද්ධත්‍යය ද හැර පඤ්ච උද්ධම්භාගිය සංයෝජනයනුදු සිඳ දුක් කෙළවර කරව.
168. ජාතිසංසාරය ක්‍ෂය කොට පුනර්‍භවය පිරිසිඳ ගෙන ඉහාත්මයෙහි ම නිස්තෘෂ්ණ වැ උපශාන්ත වැ ඉරියව් පවත්ව.
මෙසෙයින් ගුත්තා මෙහෙණ ගාථා කිවු යැ.
ගුත්තා ථේරීගාථා යි.
6. 8.
169. චිත්තයෙහි අවශවර්තී වැ චිත්තශාන්තිය නො ලදින් සතර පස් වරක් විහාරයෙන් නික්ම ගියමු.
170-171. ඛේමා මෙහෙණ කරා එළඹ මම සකසා පරිපෘච්ඡා කළමු. මට නිර්‍වාණප්‍රාප්තිය සඳහා ධාතු ආයතනයෝ යැ චතුරාර්‍ය්‍ය සත්‍යයෝ යැ ශ්‍රද්ධාදි ඉන්‍ද්‍රියයෝ යැ ශ්‍රද්ධාදි බලයෝ යැ බෝධ්‍යඞ්ග හා අෂ්ටාඞ්ගිකමාර්‍ග යැ යන දහම් දෙසූ.
172. මම ඇයගේ බස් අසා අනුසසුන් කරමින් රැය පළමු යමැ පූර්‍වනිවාසානුගත ඥානය සිහි කළමු.
173. රැය මැදුම් යමැ දිවැස් ශුද්ධ කළමු. රැය පැසිම් යමැ මෝහස්කන්‍ධය බිඳ ලූමු.
174. එකලැ ප්‍රීතිසුඛයෙන් නාම කය ස්පර්‍ශ කොට ගෙන වාස කළමු. සත්වන දින මෝහස්කන්‍ධය බිඳපියා පාදප්‍රසාරණ ද කළමු.
මෙසෙයින් විජයා මෙහෙණ ගාථා කිවු යැ.
විජයා ථේරීගාථා යි.
ඡක්කනිපාතය නිමි.