20. 5.
337. යම්හෙයෙකින් පෙර ශුද්ධවස්ත්‍රාභරණයෙන් සැරැසුණු තරුණ වූ මම ( බුදුන් වෙත) බණ ඇසීම් ද එහෙයින් එළඹ සිටි සිහි ඇති මට සත්‍යාවබෝධය විය.
338. එහෙයින් මම සියලු (දිව්‍ය - මානුෂ) කාමයන්හි අරතියට පැමිණිමි, පඤ්චෝපාදානස්කන්‍ධයෙහි භය නුවණැසින් දැක පැවිද්ද ම කැමැතිවෙමි.
339. මම ඥාතිසමූහයා ද දසුන් කම්කරුවන් ද සමෘද්ධ වූ ගම්කෙත් ද සිත්කලු වූ සතුටු එළවන භෝගයන් ද හැරපියා (පැවිදිවීමි)
340. ‘මම අනල්ප වූ සම්පත් හැරපියා මෙසේ සැදැහැයෙන් ගිහිගෙන් නික්ම (බුදුන් විසින්) මැනැවින් අවබෝධ කළ ආර්‍ය්‍යවිනයෙහි පැවිදිවීමි, එහෙයින් තෙල මට සුදුසු නොවන්නේය, අකිඤ්චනභාවය මැ පතමි.
341. යම් පුඟුලෙක් රන් රිදී ආදිය හැරපියා නැවත ගන්නේ නම් (හේ පඬුවන් අතර කෙසේ හිස ඔසොවන්නේ ද?) රිදී හෝ රන් හෝ සත්‍යාවබෝධය පිණිස නොවේ, නිවන පිණිස නොවේ, තෙල ශ්‍රමණසාරුප්‍ය නො වෙයි, තෙල ආර්‍ය්‍යධනය නො වේ.
342. තෙල ලෝභ උපදවනු ද මද එළවනු ද මුළා කරනු ද කෙලෙස් රජස් වඩනු ද ආශඞ්කා සහිත ද බොහෝ ආයාස ඇත්තේ ද වෙයි, තෙල ධනයෙහි ධ්‍රැවබවක් ස්ථිතබවක් හෝ නැති.
343. තෙල ධනයෙහි ඇලුණා වූ ද ප්‍රමත්ත වූ ද සංක්ලිෂ්ට වූ සිත් ඇති සත්ත්‍වයෝ ඔවුනොවුන් ප්‍රතිවිරුද්ධ වූවාහු බොහෝ කලහ කෙරෙත්.
344. කාමයන්හි බැසගෙන සිටියානට මරණය (අන්‍දුබන්‍ධාදි) බන්‍ධනය (හස්තච්ඡේදාදි) වෙහෙසය (ධනාදීන්ගේ) හානිය ශෝක පරිදේවය යන බොහෝ ව්‍යසන දක්නා ලැබේ.
345. එබඳු වූ මා ඥාති වූ යුෂ්මත්හු පසමිතුරන් සෙයින් කුමක් හෙයින් කාමයන්හි යොදවවු ද, කාමයන්හි බිය දක්නාසුලු වූ මා පැවිදි වූවක කොට දන්නහු ය.
346. හිරණ්‍ය ස්වර්‍ණයෙන් (කාමාදි) ආස්‍රවයෝ ක්‍ෂය වීමට නොයෙති, කාමයෝ අමිත්‍රයෝ යැ වධකයෝ යැ සතුරෝ යැ සල්‍යබන්‍ධනයෝ යි.
347. එබඳු මා ඥාති වූ යුෂ්මත්හු පසමිතුරන් සෙයින් කුමක් හෙයින් කාමයන්හි යොදවවු ද, මුඬුකළ කෙස් ඇති සඟළ සිවුරු පෙරැ වූ මා පැවිදි වූවක කොට දන්නහු ය.
348. ගෙයක් පාසා සිට ලද පිණ්ඩාහාරය ද (ඒ සඳහා) පිඬු සිඟායෑම ද පාංශුකූල චීවරය ද පැවිද්දනට නිසි ජීවිතපරිෂ්කාරය ද යන මේ මට සුදුසු වේ.
349. දිව්‍ය වූ ද මානුෂික වූ ද යම් කාමයෝ වෙත් ද ඔහු බුද්ධාදි මහර්ෂීන් විසින් හැරදමනලද්දාහ, ඒ මහර්ෂීහු ක්‍ෂේමස්ථාන වූ නිවන අරමුණුකොට විමුක්තයහ, ඔහු අචල වූ නිවන්සුවයට පැමිණියාහ.
350. යම් කාමකෙනකුන් කෙරෙහි අනර්‍ත්‍ථපරිත්‍රාණයෙක් නැද්ද (එහෙයින්) මම කාමයන් හා සමාගමයට නොයමි. කාමයෝ අමිත්‍රයෝ යැ වධකයෝ යැ ගිනිකඳු සම ව දුක් ඇත්තාහු යි.
351. තෙල උවදුරෙක භයෙක චිත්තපීඩායෙක කටුසහිතයෙක ගේධයෙක, අතිවිෂයෙක ලේපයෙක මහත් වූ මොහයනට දොරටුයෙකි.
352. බිහිසුණු සැහැවි ඇති උවදුරෙකි, මෝහයෙන් අන්‍ධ වූ පුහුදුන් බාලයෝ යම්බඳු කාමයන් පතා සිටිත් ද ඒ කාමයෝ (සප්‍රතිභයාර්‍ත්‍ථයෙන්) සර්‍පශීර්‍ෂොපම වූහ.
353. ලොවැ කාමපඞ්කයෙන් ඇලුණාවූ බොහෝ අඥානයෝ ජාතිමරණයන්ගේ කෙළවර නොදනිත්.
354. මනුෂ්‍යයෝ ඒකාන්තයෙන් තමහට රෝග එළවන කාම හේතුක වූ දුගතියට යන මගට බොහෝ කොට පිවිසෙත්.
355. මෙසේ පසමිතුරන් උපදවන තැවුලි කරන සාංක්ලේශික වූ ලෝකාමිෂ වූ සංයෝජනයන් විසින් බැන්දයුතු වූ කාමයෝ (භවාදියෙහි ඉපදීමට කරුණු හෙයින්) පාදබන්‍ධනයෝ යි.
356. උමතුබව ඇති කරන ‘අහෝ සුව යැ’යි කියවන කාමයෝ සිත් කළඹන සුලු වූහ, සත්ත්‍වයන්ගේ කෙලෙසීම පිණිස මරහු විසින් ඔබනලද කෙමිනෙකි.
357. කාමයෝ අනන්ත ආදීනව (දෝෂ) ඇත්තාහ, බොහෝ දුක් ඇත්තාහ, මහත් විෂබඳු වූහ, අල්ප වූ ආස්වාද ඇත්තාහ, මහත් රාගාදිය වඩනාහු ය, (සත්ත්‍වයන්ගේ) කුශලපක්‍ෂය වනසන්නාහ.
358. මම් කාම හේතුක වූ ව්‍යසනය මෙබඳු යයි කොට (සලකා) ඒ කාමයට පෙරළා නො එමි, හැම කල්හි නිවනෙහි අභිරත වීම ද එහෙයිනි.