30. තිංසති නිපාතය
30. 1.
365. රමණීය වූ කෝමාරභච්ච ජීවකයන්ගේ අඹවනයට (දිවාවිහාර සඳහා) යන සුභා භික්‍ෂුණිය ස්ත්‍රීධූර්‍තයෙක් වැළැහී, සුභා මෙහෙණ ඔහුට මෙසේ කිවු ය.
366. යම්හෙයෙකින් (තෙපි) මා අවුරා සිටියහු ද, මා විසින් තොපට කවර අපරාධයෙක් කරනලද ද? ඇවැත්නි, පැවිද්දක විසින් පුරුෂයෙක් ස්පර්‍ශ කරන්නට නො මැ කැපවෙයි.
367. මට ශාස්තෘශාසනය (පහණසතක් සෙයින්) ගුරු වෙයි, සුගතයන් විසින් (මෙහෙණන් සඳහා) යම් ශික්‍ෂාවක් දේශිත ද එයින් පරිශුද්ධ කුසලකොට්ඨාස ඇති නිකෙලෙස් වූ මා කුමක් හෙයින් අවුරාගෙන සිටියහු ද?
368. විතර්‍කයෙන් කැළැඹුණු සිත් ඇති (තෙපි) නො කැළඹුණා වූ කෙලෙස් රජස් ඇතියහු විගතරජස් වූ නිකෙලෙස් වූ සියලු තැන්හි (සමුච්ඡේදවිමුක්තියෙන්) මිදුණු සිත් ඇති මා කුමක්හෙයින් අවුරාගෙන සිටියහු ද?
369. තෙපි තරුණ ද (රුවින්) අලාමක ද වවු. පැවිද්ද තොපට කුමක් කරන්නේ ද? කහසිවුරු බැහැර පියව, එව සුපුල් වෙනෙහි අභිරමණය කරම්හ.
370. හාත්පසින් මිහිරි සුවඳ පවන් හමා, රුක්හු කුසුම්රෙදෙන් හටගත්තවුන් වැන්නාහ, පළමු වසත් මස සුවපහස් ඍතු වෙයි, එව සුපුල් වෙනෙහි අභිරමණය කරම්හ.
371. මලින් ගැවැසුණු අග්ඇති වෘක්‍ෂයෝ පවනින් කම්පා වූවාහු තුතිගයන්නවුන් මෙන් සිටිති,, ඉදින් එකලා වැ වනයට වදනහු නම් තොපට කවර නම් රතියෙක් වේ ද?
372. ව්‍යාලමෘග සමූහයා විසින් සෙවුනාලද මතැතුන් හා ඇතින්නන් විසින් අලළනලද මිනිසුන් රහිත වූ බිහිසුණු මහවනයට එකලා වැ යන්නට කැමැත්තහු යැ.
373. උපමා රහිත තැනැත්තිය, තෙපි කසීසළු මෙන් සියුම් වූ සිනිඳු මට වූ වස්ත්‍රයෙන් යුක්ත ව රනින් කළ පොතලුදූරුවක් මෙන් චිත්‍රරථ නම් වනයෙහි දෙවසරක මෙන් හොබනාව.
374. කිඳුරියක මෙන් මඳක් පුබුදු නෙත් ඇත්තිය, ඉදින් (අපි දෙදෙන) වනතුරෙහි එක්වැ වසමෝ නම්, මම තොපගේ වසයට පැමිණියෙම් වෙමි, තොපට වඩා ප්‍රියතර වූ ප්‍රාණියෙක් හෝ ප්‍රාණයක් (මට) නො ද ඇත් මැ යි.
375. ඉදින් (තෙපි) මාගේ වචනය කරන්නහු නම්, එව සුඛිත ව ගිහිගෙයි වාසය කරව, වාතය වැළහූ ප්‍රාසාදයන්හි වාසය කරන ස්ත්‍රීහු තොපට වතාවත් කරන්නාහ.
376. සියුම් කසීසළු ධරව, මල්ගඳවිලෙවුන් (සිරුරට) ආරෝපණය කරව, (එයින් සැරැසෙව’යි සේ යි) තොපට රන්මිණිමුතු වලින් යුත් බොහෝ විවිධාභරණ කරමි.
377. මොනොවට දෙවීමෙන් රජස් හළ උඩුවියන් ඇති හොබනා දික් ලොම් ඇති කළු කොඳු පලස් හා හස් ලොම් ආදිය පිරූ මෙට්ට අතුරන ලද අලුත් වූ මහැගී සඳුන්හරින් සැරසූ සුවඳැති යහනට නැඟෙව.
378. රකුසන් විසින් අරග්ගත් විලෙක දියෙන් උඩට නැඟීසිටි උපුලක් යම්සේ ද එපරිදි බඹසරවසන්නක වූ තෙපි සිය සිරුරඅවයව (කිසිවකු) පරිභෝග නොකළ කල්හි මැ ජරාවට යන්නාව.
379. කුණපයෙන් පිරුණු සොහොන්බිම වඩන බිඳෙනසුලු මේ සිරුරෙහි යම් අවයවයක් දැක සොම්නස් ව බලවු නම් (කේසාදීන් අතුරෙහි) තොප විසින් කුමක් සාර යයි ගන්නා ලද ද?
380. තොපගේ ඇස් මුවඟනකගේ ඇස් වැන්න, ගිරි අතුරෙහි හැසිරෙන කිඳුරඟනකගේ ඇස් වැන්න, තොපගේ දෙනුවන් දැක මා ගේ කාමරතිය බෙහෙවින් වැඩෙයි.
381. කසුන්රුවක බඳු වූ තොප ගේ මුහුණෙහි රතුපුල්පෙති බඳු වූ තොප ගේ දෙනුවන් දැක මාගේ කාමගුණය බෙවින් වැඩෙයි.
382. දිගු ඇසිපිය ඇත්තිය, පිරිසිදු ඇස් ඇත්තිය, කිඳුරඟනකගේ මෙන් මඳක් පුබුදු ඇස් ඇත්තිය, තෙපි දුරට ගිය නමුදු (තොපගේ ඇස් මැ) සිහිකරමි, තොපගේ දෙනතට වඩා මට ප්‍රියතරයෙක් නැති.
383. තෙපි බුද්ධපුත්‍රී වූ මා පතව, (එබඳු තෙපි) නො මඟින් යන්නට කැමැත්තාව, සඳමඬල කෙලීපන්දුවක් කරනු රිස්සව, මෙරගල් පැනයන්නට රිස්සව.
384. දැන් යම් තැනෙක මාගේ රාගයෙක් වන්නේ ද, සදේවක ලෝකයෙහි ඒ අරමුණ නැත් මැ යැ, ඒ රාගය කෙබඳු වූයෙකැයි ද නො දනිමි, මුල් සහිත රාගය ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගයෙන් නසන ලද්දේ ය.
385. අඟුරුවළකට (වාතයෙන්) නඟාදමනලද්දක් සෙයින් වනසන ලද විසබඳුනක් සෙයින් ඒ රාගය කෙබඳු දැයි නො දක්මි, සමූල රාගය ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගයෙන් නසන ලදි.
386. යම් ස්ත්‍රියක විසින් (පස්කඳ) නුවණින් ප්‍රත්‍යවේක්‍ෂා නො කරන ලද ද ශාස්තෲන් වහන්සේ හෝ (දහම්කය දැක්මෙන්) උපාසනය නොකරන ලද්දාහු ද, ඇවැත්නි, තෙපි එබඳු ස්ත්‍රියක පොලොබවු, ඒ තෙපි සිවුසස් පිළිවිද දන්නා මේ සුභා මෙහෙණ වෙහෙසන්නහු ය.
387. යම් හෙයෙකින් ආක්‍රෝශ වන්‍දනා දෙක්හි ද සුවදුක් දෙක්හි ද මාගේ සිහි එළඹ සිටියා ද (එහෙයින්) ත්‍රෛභූමක සංස්කාරගතය අශුභ යයි දැන සියලු භවත්‍රයෙහි මැ මාගේ සිත නො ඇලෙයි.