6. 1. 13.
447. (ආපත්ති අනාරොවන විසින්) ප්‍රතිච්ඡන්න වූයේ අතිශයින් (ආපත්ති - ක්ලේශ) වර්‍ෂා කෙරෙයි (තෙමාලයි). විවෘත වූයේ නො වසී. එහෙයින් ප්‍රතිච්ඡන්නය විවෘත කරන්නේ යැ. මෙසේ ඒ ප්‍රතිච්ඡන්නය (ඇවැත්වැසි - කෙලෙස්වැසි) නො වසී.
448. හැම කල්හි සත්ත්‍වලෝකය මරහු විසින් පහරනලද්දේ යැ. ජරාව විසින් පිරිවරනලද්දේ යැ. තෘෂ්ණාශල්‍ය විසින් බැසගන්නා ලද්දේ යැ. (අරමුණ පතන) ඊප්සාව විසින් තවනලද්දේ යි.
449. සත්ත්‍වලෝකය මරහු පහරනලද්දේ යැ. ජරාව විසින් පිරිකෙව් ද කරනලද්දේ යැ. පැමිණි දඬුවම් ඇති සොරකු සෙයින් අසරණ වැ නිරතුරු පෙළෙයි.
450. මරණ යැ ව්‍යාධි යැ ජරා යැ යන තිදෙනා ගිනිකඳු සෙයින් එති. ප්‍රතිමල්‍ය වැ පෙරට යන්නට බලයෙක් නැත. (පිටුපෑ) පලායන්නට ජවයෙක් නැති.
451. මඳින් හෝ බෙහෙවින් හෝ (කරනලද විදර්‍ශනා මනසිකාරයෙන්) දවස නො සිස් කරන්නේ යැ. යම් යම් රාත්‍රියක් ඉක්මවා ද එයින් ඔහුගේ ජීවිතය ඌන වෙයි.
452. යන්නාහට වේවයි සිටුනාහට වේවයි හිඳුනාහට වේවයි ශයනය කරන්නාහට වේවයි පශ්චිමරාත්‍රිය එළැඹෙයි. තොපට පමාවන්නට මේ කල් නො වේ යයි.
මෙසෙයින් ආයුෂ්මත් සිරිමන්‍ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ ගාථා වදාළහ.
සිරිමන්‍ද ස්ථවිරගාථා යි.
6. 1. 14.
453. දෙපා ඇති මේ කය නොයෙක් කුණපයෙන් පිරුණේ ඒ ඒ ද්වාරයෙන් අසුචි වැගිරෙනුයේ අශුද්ධ වූයේ දුගඳ වූයේ (මල්ගඳවිලෙවුන් ආදියෙන් සකසා) පරිහරණ කරනුලැබේ.
454. (දැල් මලපුඬු ආදි) කූටොපක්‍රමයෙන් සැඟවුණු මුවකු සෙයින් බිලියෙන් මසකු සෙයින් වඳුරුමලයෙන් වඳුරකු සෙයින් (පස්කම්හු) පෘථග්ජනයා පෙළති.
455. මනරම් රූප යැ ශබ්ද යැ රස යැ ගන්‍ධ යැ ස්ප්‍රෂ්ටව්‍ය යැ යන තෙල පස්කම්ගුණයෝ ස්ත්‍රීරූපයෙහි දක්නාලැබෙත්.
456. රාගයෙන් ඇලුණු සිත් ඇති යම් පෘථග්ජන කෙනෙක් තෙල ස්ත්‍රීන් සේවන කෙරෙත් ද, ඔහු ඝෝර වූ (සංසාර සඞ්ඛ්‍යාත) සුසානය වඩති. පුනර්‍භවය රැස් කෙරෙති.
457. යමෙක් තුලුන් (ස්ත්‍රීන්) පාදයෙන් සර්‍පශීර්‍ෂයක් මෙන් දුරු කෙරේ ද හෙතෙම ලොවැ මෙ විසත්තිකා සඞ්ඛ්‍යාත තෘෂ්ණාව සිහි ඇති වැ ඉක්මවයි.
458. කාමයෙහි ආදීනව දැකැ නෛෂ්ක්‍රම්‍යය නිර්‍භය වශයෙන් දැකැ සියලු (ත්‍රෛභූමක) කාමයෙන් නික්මගියෙමි. මා විසින් ආස්‍රවක්‍ෂය (නිර්‍වාණය) ලබනලද්දේ යි.
මෙසෙයින් ආයුෂ්මත් සබ්බකාමී ස්ථවිරයන් වහන්සේ ගාථා වදාළහ.
සබ්බකාමී ස්ථවිරගාථා යි.
උද්දානය:
උරුවේලකාශ්‍යප ස්ථවිර යැ, තෙකිච්චකාරී ස්ථවිර යැ, මහානාග ස්ථවිර යැ, කුල්ල ස්ථවිර යැ, මාලුඞ්ක්‍ය ස්ථවිර යැ, සප්පදාසක ස්ථවිර යැ, කාතියාන ස්ථවිර යැ, මිගජාල ස්ථවිර යැ, ජෙන්ත ස්ථවිර යැ, සුමන ස්ථවිර යැ, නහාතමුනි ස්ථවිර යැ, බ්‍රහ්මදත්ත ස්ථවිර යැ, සිරිමන්‍ද ස්ථවිර යැ, සබ්බකාමී ස්ථවිර යැ යි මෙහි තෙරහු තුදුස් දෙනෙකි, ගාථා සුවාසුයෙකි.
ඡක්කනිපාතය නිමි.