20. 1. 3.
747. දිගුකලක් මුළුල්ලෙහි වීර්‍ය්‍ය ඇත්තෙම් විමෝක්‍ෂධර්‍මය සොයන්නෙම්, මහණ බමුණන් විචාරන්නෙම් චිත්තයාගේ ව්‍යුපශමය වූ ආර්‍ය්‍යධර්‍මය නො ලදිමි.
748. යමෙක් ලොවැ පරතෙරට ගියේ නම් හේ කවරේ ද? කවරෙක් නිර්‍වාණ නැමැති ප්‍රතිෂ්ඨාවට පැමිණියේ ද? කවරක්හුගේ පරමාර්‍ත්‍ථාවබෝධන ධර්‍මය පිළිගනිම් ද?
749. බිලිය ගිලි මසකු මෙන් ඇතුළත (හෘදයයෙහි) වඞ්කගතයෙක් වීමි. මහේන්‍ද්‍ර (ශක්‍ර) පාශයෙන් ‘වේපචිත්ති’ අසුරයා මෙන් (මම) ක්ලෙෂපාශයෙන් බැඳුණෙමි.
750. (මම) එය (ක්ලේශපාශය) අදිමි. (එතෙකුදුවත්) මේ ශෝකපරිදේවයෙන් නො මිදෙමි. ලෝකයෙහි කවරෙක් බන්‍ධනය මුදමින් මට විමොක්‍ෂමාර්‍ගය ප්‍රකාශ කරන්නේ ද?
751. කෙලෙසුන් නසන්නා වූ දහම් දෙසන කවර මහණකු හෝ බමුණකු හෝ පිණිස්සෙම් (ගිවිස්නෙම්) ද, ජරාමරණ උල්පවා හරනා වූ කවරකුගේ දහම් පිණිස්නෙම් ද?
752. විචිකිච්ඡායෙන් හා සැකයෙන් ගෙතුණු (කරණොත්තරීය කරණ ලක්‍ෂණ) සාරම්භබලයෙන් මොනවට බඳනාලද ක්‍රෝධයට පැමිණි සිත් විසින් දැඩි වූ ප්‍රාර්‍ත්‍ථනා නැමැති විදාරණය ඇති,
753. තෘෂ්ණා නැමැති දුන්නෙන් නැඟෙන්නා වූ, (විංශද්වස්තුක සත්කායදෘෂ්ටි දශවස්තුක මිථ්‍යාදෘෂ්ටි විසින්) තිසක් පමණ වූ දෘෂ්ටිශල්‍යය ළය දැඩි වැ පළාගෙන ළයෙහි මැ සිටී. (එය) බලව.
754. සෙසු දෘෂ්ටීන්ගේ අප්‍රහාණ කාරණය වූ මිථ්‍යා විතර්‍ක විසින් අන්‍යයන් උත්සාහවත් කරනලද්දා වූ (යම් සත්කායදෘෂ්ටිශල්‍යයෙක් ඇද්ද) එයින් විදුනාලද්දෙම් පවනින් සොලවනලද පත්‍රයක් මෙන් අතිශයින් වෙවුළමි.
755. සවැදෑරුම් ස්පර්‍ශායතනය මාගේ ආත්මභාවයෙහි නැඟී මා සතු ආත්මභාවය යුහු වැ දවයි, හේ යම් තැනෙක උපන්නේ නම් එහි හැම කල්හි හැසිරේ (පවතී).
756. යමෙක් ඒෂණිසලාකායෙන් හෝ සැතින් හෝ අන්‍ය මන්ත්‍රාගදයකින් හෝ පිළියම් නො කළහැකි මාගේ ඒ ශල්‍යය උදුරා නම් ඒ සැත් වෙදහු නො දක්මි.
757. කවරෙක් සැත් නැති වැ වණ රහිත වැ කිසි අවයවයක් නො පෙළමින් මාගේ හෘදය ඇසිරි කොට ඇති (දෘෂ්ටි-ක්ලේශ) ශල්‍යය උදුරන්නේ ද?
758. (යමෙක්) ගැඹුරෙහි වැටුණු මට නිර්‍වාණ ස්ථලයත් මාර්‍ග හස්තයත් ඇරැපව් නම් ධර්‍මහේතුවින් විෂදෝෂයන් සිඳුනා වූ හෙතෙම ශ්‍රේෂ්ඨ යි.
759. මම ඉවත් කළ නො හැකි වූ රාගාදි රජස් මැටි ඇති මායා උසූයා, සාරම්භ, ථීනමිද්ධ යන මොවුන් පැතිර ඇති ජලාශයෙකැ ගිලුණෙම් වෙමි.
760. ඖද්ධත්‍ය නැමැති මේඝගර්‍ජනා ඇති සංයෝජන නැමැති වලාහක ඇති රාගනිශ්ශ්‍රිත සංකල්ප නැමැති ප්‍රවාහයෝ මිසදිටු මා අපාය නැමැති සමුද්‍රයට ගෙනයත්.
761. තෘෂ්ණාදි ශ්‍රෝතස්හු රූපාරම්මණාදි සියලු තැන්හි ගලා යෙත්. තෘෂ්ණා ලතාව හැප්සැ සිටී, ඒ ශ්‍රෝතසුන් කවරෙක් වළහන්නේ ද? ඒ ලතාව කවරෙක් සිඳලන්නේ ද?
762. වහන්ස, ශ්‍රෝතසුන් අවුරන හෙයක් (වේල්ලක්) කරවු, තොපගේ මනෝමය ශ්‍රෝතය රුකක් මෙන් (තොප) ලාහෙළා නො සිඳීවා (නො හෙළාවා:)
763. මෙසේ හටගත් බිය ඇත්තා වූ මෙතෙරින් (සසරින්) එතෙර (නිවන) සොයන්නා වූ මට ආරක්‍ෂක වූ ඍෂිසමූහයා විසින් සෙවුනා ලද, ප්‍රඥා නැමැති ආයුධ ඇති ශාස්තෲන් වහන්සේ,
764. මොනවට කරනලද ශුද්ධ වූ ධර්‍මසාරමය වූ දෘඪ වූ සෝපාණයක් දුන්හ, (දියෙහි) පාවී යන්නා වූ මට ‘නහමක් බව’යි ද වදාළහ.
765. සීවටන් පහයට නැඟැ ප්‍රත්‍යවේක්‍ෂා කෙළෙමි. සත්කායයෙහි ඇලුණු යම් ඒ ප්‍රජාවක් පෙර (අඥාන බැවින් සාරත්වයෙන්) සිතුයෙම් නම්,
766. (ඒ මම) වැළිදු යම් කලෙකැ නැවට නැඟෙන මඟ දුටුයෙම් නම්, එකල්හි ආත්මයෙහි නො සිට උත්කෘෂ්ට වූ තීර්‍ත්‍ථය දිටිමි.
767. ක්ලේශ ශල්‍යය සන්තානයෙහි නැඟුණේ යැ, භවතෘෂ්ණාව විසින් පහළ කරනලද්දේ යැ, මොවුන්ගේ නො පැවැත්ම පිණිස උතුම් මඟ (ශාස්තෲන් වහන්සේ) දෙසූහ.
768. ක්ලේශවිෂදෝෂයන් සිඳුනා සර්‍වඥ තෙම දිගුකලක් අනුශය වැ පැවැති, බොහෝ කලක් සන්තානාරූඪ වැ සිටි, මාගේ (අභිධ්‍යාකායග්‍රන්‍ථාදි) ග්‍රන්‍ථය පහ කෙළේ යි.
මෙසේ ආයුෂ්මත් තේලකානි ස්ථවිරයන් වහන්සේ ...
තේලකානි ස්ථවිරගාථා යි.