16. 1. 2.
689. මිනිසුන් අතර උපන්නා වූ (දතයුතු දැය) තමා මැ දත්තා වූ තමා මැ දැමුණා වූ සමාහිත වූ බ්‍රහ්මවිහාර මාර්‍ගයෙහි පවත්නා වූ චිත්තයාගේ ව්‍යුපශමයෙහි (නිවනෙහි) ඇලුණා වූ,
690. මිනිස්සු (ස්කන්‍ධායතනාදි) සියලු ධර්‍මයන්ගේ පරතෙරට ගියා වූ යමකු නමඳිත් ද දෙවියෝ ද ඔහු නමඳිතී මා විසින් රහතුන් වෙත අසනලදි.
691. ඉක්මගිය සියලු සංයෝජනයන් ඇති, (කෙලෙස්) වනයෙන් නික්ම නිවනට පැමිණි, කාමයෙන් නික්ම නෛෂ්ක්‍රම්‍යයෙහි ඇලුණු, සෙලින් මුත් කසුනක් (රනක්) බඳු (ඔහු දෙවියෝ ද නමඳිත්).
692. ඒ බුද්ධනාග තෙමේ ඒකාන්තයෙන් අන්‍යපර්‍වතයන් ඉක්ම සිටි හිමවත් පර්‍වතය මෙන් අත්‍යන්තයෙන් බැබළී, ‘නාග’ නාමය ඇති සියල්ලන් අතුරෙහි නිරුත්තර වූ සත්‍යනාමය ඇත්තේ යි.
693. තොපට නාග(හස්ති)යා ප්‍රකාශ කරන්නෙමි, හෙතෙම පව් නො මැ කෙරේ. ශීලයත් කරුණාවත් යන එදෙක නාගයාගේ (පූර්‍ව) පාදයෝ යි.
694. ස්මෘතියත් සම්‍යක්ප්‍රඥාවත් නාගයාගේ ඒ අන්‍ය (පසු) පාදයෝ යි. මහානාග තෙමේ ශ්‍රද්ධා නැමැති අත් ඇත්තේ යැ. උපේක්‍ෂා නැමැති සුදුදළ ඇත්තේ යි.
695. ස්මෘතිය ඔහුගේ ග්‍රීවය යැ, ප්‍රඥාව ශීර්‍ෂය යැ, ධර්‍මචින්තාව විමර්‍ශනය යැ, (සමථ - විදර්‍ශනා) ධර්‍මය කුක්‍ෂිය යැ, විවේකය වාලධිය යි.
696. ඒ නාග තෙමේ ධ්‍යාන කරන සුලු යැ, ආස්වාදයෙහි (නිවනෙහි) ඇලුණේ යැ, අධ්‍යාත්මයෙහි මොනවට සමාහිත යැ, නාග තෙම යන්නේ සමාහිත යැ, සිටියේ සමාහිත යි.
697. නාග තෙම හෝනේ සමාහිත යැ, හුන්නේ ද සමාහිත යැ, සියලු අරමුණෙහි සංවෘත යැ, මේ වනාහි නාගයාගේ සමාපත්තිය යි.
698. වස්ත්‍රාහාර ලැබ සන්නිධිකාරය (රැස්කිරීම) දුරු කරනුයේ නිරවද්‍ය දැය වළඳයි. සාවද්‍ය දැය නො වළඳයි.
699. සංයෝජන යැ කුදුමහත් සියලු කෙලෙස් බැඳුම් යැ යන මොවුන් (මාර්‍ගඥානයෙන්) සිඳැ යම් යම් මැ දිශායෙකින් යේ නම් අපේක්‍ෂා රහිත වැ මැ යේ.
700. යම්සේ දියෙහි උපන්නා වූ සුවඳැති මනරම් පඬෙර (හෙළපියුම) දියෙහි වැඩේ ද දියෙන් නො තැවරේ ද,
701. එසේ මැ ලෝකයෙහි උපන් සර්‍වඥ තෙමේ ලෝකයෙහි වෙසෙයි. දියෙන් පියුම යම්සේ නම් එසේ මැ ලෝකය විසින් නො තැවරේ.
702. ඇවිලගත් මහගින්න නිරාහාර වූයේ (දර නැත්තේ) සන්හිඳේ. අගුරු ඇති කල්හි දු නිවුණේ යැ යි කියනු ලැබේ.
703. මේ වනාහි නුවණැතියන් විසින් දෙසනලද අර්‍ත්‍ථප්‍රකාශක උපමාවකි. මහානාගයෝ (ක්‍ෂීණාශ්‍රවයෝ) නාගයා (මා) විසින් දෙසනලද නාගයා හඳුනත්.
704. පහ වූ රාගය ඇති, පහ වූ ද්වේෂය ඇති, පහ වූ මෝහය ඇති (සඋපාදිශේෂ නිර්‍වාණයෙන්) නිරාස්‍රට වූ බුද්ධනාග තෙමේ ශරීරය හරිමින් (ඛන්‍ධපරිනිබ්බානයෙන්) පිරිනිවෙන්නේ යි.
මෙසේ ආයුෂ්මත් උදායී ස්ථවිරයන් වහන්සේ ...
උදායී ස්ථවිරගාථා යි.
උද්දානය:
සොළොස් වැනි නිපාතයෙහි කොණ්ඩඤ්ඤ ද උදායී දැයි මහත් ඍද්ධි ඇති ඒ තෙරවරු දෙදෙනෙකි. ගාථා ද දෙතිසෙකි.
සොළසනිපාතය නිමි.