7. (තමා සමීපයට) එන තෙනැත්තිය සිතින් නොපිළිගනී, පෙරළායන තෙනැත්තියට ශෝක නො කෙරෙයි. (රාගාදි පඤ්ච) සඞ්ගයෙන් මිදුණු ඒ සඞ්ගාමජි මහණ බ්‍රාහ්මණ යැයි මම් කියමි යි.
මේ අසේඛභාගිය සූත්‍ර යැ.
8. මේ ගයාතීර්‍ත්‍ථයෙහි බොහෝ ජන තෙමේ ස්නානය කෙරෙයි, එහෙත් දියෙහි ගැලීම් ආදීන් (පාපමලයෙන්) ශුද්ධවීමෙක් නැති. යමක්හු කෙරෙහි පරමාර්‍ත්‍ථසත්‍යයත් මාර්‍ගඵලධර්‍මයත් ඇද්ද, හේ පවිත්‍ර වූයේ වෙයි. හේ බ්‍රාහ්මණ ද වේ යයි.
මේ අසේඛභාගිය සූත්‍ර යැ.
9. සම්‍යක්ප්‍රධානවිර්‍ය්‍ය ඇති ධ්‍යාන කරන ක්‍ෂීණාස්‍රව බ්‍රාහ්මණහට යම් ඇසිල්ලෙක බෝධිපාක්‍ෂිකධර්‍මයෝ පහළවෙත් ද, එකල්හි අන්තරීක්‍ෂය ආලෝක කරමින් සිටුනා හිරු සෙයින් දස කෙලෙස්මරසෙන් විධ්වංසන කෙරෙමින් සිටී යයි.
මේ අසේඛභාගිය සූත්‍ර යැ.
10. සන්හුන් ඉඳුරන් ඇති ත්‍රිවිද්‍යාවට පැමිණි අපරිහානස්වභාව ඇතිවැ ඉරියව් පවත්වන්නහු බලව, සියලු කාමාදි යෝගයන් ඉක්මවාලූ පාංශුකූල චීවරධර වූ (ඒ ක්‍ෂීණාස්‍රව) රාගාදි කිඤ්චන රහිත ව වෙසෙයි.
11. උදාර වූ බොහෝ දේවතාවෝ බඹවිමනට එලඹ පුරුෂාජානේය වූ ජාතිබලය ප්‍රතිෂේධ කළ ඒ ක්‍ෂීණාස්‍රවයා පහන්සිත් ඇත්තාහු කායාදි තුන්දොරින් නමස්කාර කෙරෙත්.
12. තෙපි කවර අරමුණක් නිසා ධ්‍යාන කරහු දැ’ යි තොපගේ ඒ ධ්‍යානාලම්බනය නොදනුම්හ, පුරුෂාජානේයය තොපට නමස්කාර වේවා, පුරුෂෝත්තමය තොපට නමස්කාර වේවා’ යි.
මේ අසේඛභාගිය සූත්‍ර යැ.
13. ඒකාන්තයෙන් සහාය වූ මේ භික්‍ෂූහු බොහෝකලක් සමවූ සම්මාදිට්ඨි ආදි ලබ්ධි ඇත්තාහු යැ, එහෙයින් බුදුරදුන් විසින් ප්‍රවිදිත වූ සද්ධර්‍මයෙහි ඔවුන්ගේ ප්‍රතිපත්ති ආදි සද්ධර්‍මය සම වේ.
14. කප්පින තෙරුන් විසින් ආර්‍ය්‍යන් විසින් ප්‍රවිදිත වූ ධර්‍මයෙහි මොනොවට හික්මවනලද්දාහු සේනාසහිත මරහු දිනා අන්තිම ශරීරය ධරත් යයි.
මේ අසේඛභාගිය සූත්‍ර යැ.
15. සියලු ක්ලේශග්‍රන්‍ථයන් මුදාලන්නා වූ මේ නිවන ලිහිල්වැ වීර්‍ය්‍යය කොට නොලැබියැ හැක්ක, මේ නිවන අල්ප වූ ශක්තියෙන් නොලැබියැ හැක්ක.
16. මේ තරුණ මහණෙක, මේ උතුම් පුරුෂයෙක, හේ සෙන් සහිත මරු දිනා අන්තිම ශරීරය ධරා යයි.
මේ අසේඛභාගිය සූත්‍ර යැ.
17. දුර්වර්‍ණ වූ රූක්‍ෂ වූ සිවුරුඇති හැමකල්හි ස්මෘතිමත් වූ මෝඝරාජ ක්‍ෂීණාස්‍රව වූයේ විගත සංයෝජන ඇතියේ සිවුමඟින් කළ කිස ඇතියේ ආස්‍රව රහිත වූයේ යැ.
18. ත්‍රිවිද්‍යා ඇතියේ ලැබූ ඍද්ධි ඇත්තේ ද චේතෝපරියඤාණයෙහි නිපුණවූයේ ද වෙයි, හේ සෙන් සහිත මරු දිනා අන්තිම දේහය ධරා යයි.
මේ අසේඛභාගිය සූත්‍ර යැ.
“මහණෙනි, තථාගත අර්‍හත් සම්‍යක්සම්බුද්ධයෝ රූපයාගේ නිර්වේද (විදර්‍ශනා) යෙන් නො ඇලීමෙන් නිරුද්ධ කිරීමෙන් නො ගැනීමෙන් (සමුච්ඡේදවිමුත්තියෙන්) මිදුණාහු ‘සම්බුද්ධ’ යි කියනු ලැබෙති. මහණෙනි, මහණ ද (විදර්‍ශනා වශයෙන්) පඤ්ඤාවිමුත්ත වූයේ රූපයාගේ නිබ්බිදායෙන් විරාගයෙන් නිරෝධයෙන් ග්‍රහණය නො කොට විමුක්ත වූයේ ‘පඤ්ඤාවිමුත්ත’ යි කියනුලැබේ.
මහණෙනි, තථාගත අර්‍හත් සම්‍යක්සම්බුද්ධයෝ වේදනාවගේ ... සංඥාවගේ ... සංස්කාරයන්ගේ ... විඥානයාගේ නිබ්බිදායෙන් විරාගයෙන් නිරෝධයෙන් ග්‍රහණය නො කොට විමුක්ත වූවාහු ‘සම්මාසම්බුද්ධ’ යි කියනු ලැබෙති. මහණෙනි, මහණ ද ප්‍රඥාවිමුක්ත වූයේ ... විඥානයාගේ නිර්වේදයෙන් විරාගයෙන් නිරුද්ධ කිරීමෙන් (නිත්‍යාදි වශයෙන්) ග්‍රහණය නො කොට කෙලෙසුන් කෙරෙන් මිදුණේ ‘පඤ්ඤාවිමුක්ත’ යි කියනුලැබේ.
මහණෙනි, එහි ලා පඤ්ඤාවිමුත්ත මහණහු හා තථාගත අර්‍හත් සම්‍යක්සම්බුද්ධයන්ගේ විශේෂය කවරෙ යැ අධිකප්‍රයෝගය කවරෙ යැ නානාකරණය කවරෙ යැ’ යි? වහන්ස, අපගේ ධර්‍මයෝ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මූල කොට ඇත්තාහ ... මහණෙනි, තථාගත අර්‍හත් සම්‍යක්සම්බුද්ධයෝ නූපන් ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය උපදවන්නාහ, අසංජාත මාර්‍ගය ජනනය කරන්නාහ, අනෙකක්හු විසින් ප්‍රකාශ නොකළ මාර්‍ගය ප්‍රකාශ කරන්නාහ, මාර්‍ගඥයහ මාර්‍ගය ප්‍රකට කරනුවහ මාර්‍ගයෙහි නිපුණයහ. තවද මහණෙනි, මෙකල ශ්‍රාවකයෝ මාර්‍ගය අනුව යන්නාහු පසුව යෙදුණාහු වාස කෙරෙත්. මහණෙනි, පඤ්ඤාවිමුත්ත මහණහු හා තථාගත අර්‍හත් සම්‍යක්සම්බුද්ධයන්ගේ මේ වූකලි විශේෂ යැ මේ අධිකප්‍රයෝග යැ මේ නානාකරණ යැ” යි.
මේ අසේඛභාගිය සූත්‍ර යැ.
3. 4. 5.
(5) එහි සංකිලෙසභාගිය ද වාසනාභාගිය ද සූත්‍ර කවරෙ යැ.
1. වසනලද ඇවැත් ඇතියහු කෙලෙස්වැසි අතිශයින් තෙමයි, විවෘත වූයේ අතිශයින් නොතෙමයි, එහෙයින් ප්‍රතිච්ඡන්න වූ ඇවත ප්‍රකට කරවු, මෙසේ ඒ දෝෂය හෙවත් ඇවැත් ඇතියහු කෙලෙස්වැසි අතිශයින් නො තෙමයි.
ඡන්නමතිවස්සති යනු සංකිලේස යැ විවටං නාතිවස්සති යනු වාසනා යැ, තස්මා ඡන්නං විවරෙථ එවං තං නාතිවස්සති යනු මේ සංකිලේස ද වාසනා ද වේ.
මේ සංකිලෙසභාගිය ද වාසනාභාගිය ද සූත්‍ර යැ.