970. යම් කෙනෙක් ඉඳුල් කා ජීවත් වෙත් ද ඔවුහු ඒකාන්තයෙන් ඉතා සුවසේ ජීවත් වෙති. මේ ජීවිතයේ ම ප්‍රශංසා ලැබිය යුත්තෝ ය. පරලොව සුගතිය ලබන්නෝ ය.
971. පඬිවරුනි, ගිරවාගේ වචනය නො අසවු. සහෝදරයෙනි, මෙය අසවු, මෙතෙම අපට පසසයි.
972. කුණප භක්‍ෂකයෙනි, මා කියන්නක් අසවු. මම තොපට ප්‍රශංසා නො කරමි. තෙපි ඉඳුල් කන්නහු ය. කා ඉතුරු කළ දෙය කන්නෝ නො වෙති.
973. මේධ්‍යාරණ්‍යයෙහි වෙසෙන සිළුව සහිත පැවිද්දන් වූ අපට සත් වසක් ගෙවිණ. ඉඳුල් කා යැපෙන අපි භවත්හු විසින් ගර්‍හා කළ යුත්තෝ වමෝ නම් භවත්හු විසින් ප්‍රශංසා කළ යුත්තෝ කවුරු ද?
974. තෙපි හැම සිංහ ව්‍යාඝ්‍ර ආදි ව්‍යාල මෘගයන් කා ඉතුරු කළ දෙය අනුභව කොට ඉන් යැපෙන්නාහු විඝාසාද යම්හ යි හඟිවු.
975. යම් කෙනෙක් බමුණකුට හෝ ශ්‍රමණයකුට හෝ වෙනත් යාචකයකුට හෝ ආහාර දී ඉතුරු ආහාර බුදිත් ද විඝාසාදයෝ වෙති.
8. විඝාස ජාතක යි.
976. (කවුඩු) මයිලණුවනි, රසැති ආහාර අනුභව කෙරෙහි. ගිතෙල් සහ තලතෙල් අනුභව කෙරෙහි. යළි කවර හෙයෙකින් කෘශ වූයෙහි ද?
977. සතුරන් මැද වෙසෙන ඔවුනතරෙහි ආහාර සොයා දිවි රකින නිතර උද්වේගයට පැමිණි සිතැති කවුඩාට කවර පුෂ්ටිමත් සිරුරෙක් ද?
978. ධඞ්ක නම් වූ කවුඩෝ නිතර බියෙන් සැලෙති. මිනිසුන් සතු දැය පැහැර ගැනීමේ පාපකර්‍මයෙන් ලැබූ ආහාරය (අප) නො පිණවයි. වටුව, එහෙයින් මම කෘශයෙමි.
979. වටුව, රළු වූ ඕජාව මඳ තෘණ බීජ බුදින්නෙහි ය. එහෙත් තෝ, පිරුණු මස්ලේ සහිත වූයේ කවර හේතුවකින් ද?
980. කවුඩ, ආහාරයේ ආශාව අඩු බව ද සිතුවිලි ස්වල්ප වීම ද දුර ගමන් නොයාම ද ලද දෙයින් තුටු වීම ද නිසා මම තර වීමි.
981. ආශා මඳ වූ සිතුවිලි අඩු වූ සැප සහිත වූ පමණ දැන ආහාරය අනුභව කරන්නා වූ පුද්ගලයාට ජීවිතය සුවසේ පවත්වා ගත හැකි ය.
9. වට්ටක ජාතක යි.
982. මැණිකක් දරන යහළුවකු ඒකාන්තයෙන් කලෙකින් දකිමු. මනා ලෙස රවුල කපා ඇති මාගේ යහළුවා දැකුම්කලු ය.
983. රාජකාර්‍ය්‍යයෙහි නියැලී සිටි හෙයින් වැඩී ගිය කිසිලි රෝම හා නිය ඇත්තේ වීමි. බොහෝ කලෙකින් කරනැවෑමියකු හමුවී ලෝම ඉවත් කරවීමි.
984. යම් හෙයෙකින් බොහෝ කලෙකින් කරනැවෑමියකු ලදින් ලෝම ඉවත් කරවූයෙහි ද (එය එසේ වේවා.) යහළුව, එහෙත් තොපගේ බොටුවෙහි කුමක් කිණි කිණි යන නාදය කරන්නේ ද?
985. සියුමැලි මනුෂ්‍යයන්ගේ බොටුවෙහි මැණිකක් එල්බෙයි. මම ඔවුන් අනුව හික්මෙමි. හෙවත් ඔවුන් ලෙස මම ද පිළි පදිමි. නුඹ එය විනෝදය තකා කරන ලද්දකැ යි නො සිතව.
986. සබඳ මැනැවින් කරන ලද රැවුළු කැපීම (තෙපිත්) කැමැත්තනු නම්, තොපට ද එය කරවන්නෙමි. තොපට මේ මැණික ද දෙමි.
987. තෝ ම මේ මැණිකට සුදුස්සෙහි. මනා ලෙස කරනලද රවුළු කැපීමට ද තෝ ම සුදුස්සෙහි. මිතුර, තා නො දැකීම මට ප්‍රිය වෙයි. එහෙයින් තා අමතා යමි.
10. කාක ජාතක යි.
දෙවැනි සේනක වර්‍ග යි.
එහි උද්දානය:
ඛරපුත්ත (පස්ස) ජාතක යැ සූචි ජාතක යැ තුණ්ඩීල ජාතක යැ සුවණ්ණ කක්කටක (මිග) ජාතක යැ මය්හක ජාතක යැ ධජවීහෙඨක ජාතක යැ හිසපුප්ඵ (වාරිජ) ජාතක යැ විභාස (මොක්ඛ) ජාතක යැ. වට්ඨක ජාතක යැ කාක ජාතක යැ යි දසයෙකි.
ඡක්ක නිපාතය නිමි.
වග්ගුද්දානය:
ජාතක නිපාත වරයෙහි අවාරිය යැ සේනක යැ යි සුසඤ්ජන වර්‍ග දෙකක් මැ කියන ලදී.