867. වනකවුඩුවෝ ද පියවි කවුඩුවෝ ද පක්‍ෂීන්ට ශ්‍රේෂ්ඨ වූ අපි ද මේ පර්‍වතයට පැමිණ සමාන වෙමු.
868. මේ පර්‍වතයේ දී සිහවගහිවල් යන හැමදෙන සමාන වෙති. මේ පර්‍වතයේ නම කුමක් ද?
869. මේ උතුම් පර්‍වතය රුවන් පව්ව යයි මිනිස්සු දනිත්, මේ පව්වේ දී සියලු ප්‍රාණීහු පැහැපත් ව වෙසෙති.
870. යම් තැනෙකැ සිල්සපන් ගුණවතුන්හට ගරුබුහුමන් නො කෙරේ ද අවමන් කෙරේ ද, දුසිල් මනුෂ්‍යයනට සම්මාන කෙරේ ද එහි වාසය නො කරන්නේ ය.
871. යම් තැනෙකැ අලසයා, දක්‍ෂයා, ශූරයා සහ බියගුල්ලා යන මොවුන් පිදියයුත්තෝ වෙත් ද විෂෙයක් නො කරන ඒ පර්‍වතයෙහි සත්පුරුෂයෝ නො වසත්.
872. මේ ස්වර්‍ණ පර්‍වතය හීන උත්කෘෂ්ට මධ්‍යම යනුවෙන් බෙදීමක් නො කරයි. මේ ස්වර්‍ණ පර්‍වතය විශේෂයක් නො කරයි. එහෙයින් ස්වර්‍ණපර්‍වතය අත් හරිමු.
4. නෙරු ජාතක යි.
873. චිත්‍රලතා වනයෙහි ආසාවතී නැමැති වැලක් හටගත්තේ එහි අවුරුදු දහසෙකින් ගෙඩියක් හටගත්තේ ය. එතරම් දිග කාලයකගේ ඇවෑමෙන් ඵල හටගන්නා ඒ වැල සමීපයට දෙවියෝ නැවත නැවත එති.
874. රජතුමනි, ඔබ ද පතන්නෙහි ය ආසාව ඵලවත් වූයේ සැප ගෙන දේ යයි පක්‍ෂියා බලාපොරොත්තු වේ ම ය. ඒ පක්‍ෂියා ලබමි යි පතන්නේ ය.
875. එතෙක් දුර ගිය ඔහුගේ ආසාව සම්පූර්‍ණ විය. එහෙයින් රජතුමනි ඔබ ද පතනු මැනැවි. ආසාව ඵලවත් වූයේ සැප ගෙන දෙයි.
876. සුවඳ නැති පාට සහිත කටුකරඬු මල් පරිදි මා කථාවෙන් සතුටු කෙළෙහි ය. ක්‍රියාවෙන් සතුටු නො කෙළෙහි ය.
877. යමෙක් (කිසිවක්) නො දෙන්නේ සම්පත් නො හරින්නේ, යාළුවන්ට නිෂ්ඵල වූ මිහිරිකථා කියා ද (කථාවෙන් පමණක් සංග්‍රහ කෙරේ ද) ඔහු හා මිතුරුකම නො ගැළපේ.
878. යමක් කරන්නේ ද එය කියන්නේ ය, යමක් නො කරන්නේ ද එය නො කියන්නේ ය. කියන ලෙස නො කරන්නවුන් නුවණැත්තෝ දැනගනිති.
879. මාගේ බලය ක්‍ෂය විය, මාර්ගෝපකරණ ද නැත. මාගේ පණ නැති වේ යයි සැක කරමි. එහෙයින් දැන් මම හැර යමි.
880. රජතුමනි, මෙහි යම්බඳු නමක් වේ ද මේ මාගේ නම වේ. මහරජතුමනි, බලව මම පියා කැඳවමි.
5. ආසංක ජාතක යි.
881. මිගාලෝපය, තාගේ ඒ ගමන් මට රුස්නේ නො වේ. පුත, ඉතා උඩට නො යව. තෝ තට නුසුදුසු බිම සෙවුනෙහි.
882. යම් වෙලාවක තට පොළොව හතරැස් කුඹුරක් සේ පෙනෙන්නේ වේ ද දරුව, එයින් නවතුව. ඉන් ඔබ්බට නො යව.
883. පියාපත් යානා කොට අහසින් යන සෙසු පක්‍ෂීහු ද වෙති. (ඉහළ අහසේ පවතින) වායුවේගයෙන් අදින ලදු ව ඔවුහු මළහ. පොළොව හා පර්‍වතය සමාන කොට සිතන ඔවුහු පවා මළෝ ය.
884. අපරණ්ණ නමැති මහලු පියාගේ අනුශාසනය පරිදි ක්‍රියා නො කොට කෘෂ්ණ වාතය ඉකුත් කොට ගියේ වේරම්බ වාතයේ වසඟයට ගියේ ය.
885. මෘගාලෝප නම් සකුණයා පියාගේ අවවාදයෙහි නො පවත්නා කල්හි (වේරම්බවාතයෙහි වසඟයට ගිය හෙයින්) ඔහුගේ දරුවෝ ද බිරියෝ ද, ඔහු නිසා දිවි රැකගන්නෝ ද යන හැම නටහ.
886. මෙසේ යමෙක් මෙ ලොවැ ගුණනුවණැති වැඩිහිටියන්ගේ කීම වටහා නොගෙන ක්‍රියා කෙරෙත් ද ඔවුහු අනුශාසනාව ඉක්මවා ගිය උඩඟු වූ සීමාව ඉක්මවා ගිය මෘගාලෝප ගිජුළිහිණියා මෙන් විනාශ වෙති.
6. මෘගාලෝප ජාතක යි.