229. මේ සිංහයකුගේ නාදය නො වෙයි. ව්යාඝ්රයකුගේ ද දිවියකුගේ ද නාදය නො වෙයි. සිංහහම් පොරවන ලද ලාමක වූ කොටළුවා නාද කෙරේ.
230. කොටළුවා සිංහහම් පොරවන ලදු වැ බොහෝ කාලයක් නිල්වන් යව කෑවේ ය. තමාගේ කොටළු හඬ නඟන්නේ (ජාතිය ප්රකාශ කොට) දූෂණයට (විනාශයට) පැමිණියේ යි.
9. සීහචම්ම ජාතක යි.
231. ශ්රද්ධාවෙහි ද ශීලයෙහි ද ත්යාගයෙහි ද ඵලය (අනුසස්) බලව. දිව්යනාගයා නැවක ආකාරයෙන් ශ්රද්ධාවත් උපාසකයා උසුලයි.
232. පණ්ඩිතයන් හා එක් වැ වාසය කරවු. සත්පුරුෂයන් හා මිතුරුකම් කරවු. සත්පුරුෂයන් හා සහවාසයෙන් කරනැහැවියා සුවසේ යයි.
10. සීලානිසංස ජාතක යි.
සිවුවැනි අසදෘශ වර්ග යි.
එහි උද්දානය:
(ධනුග්ගහ) අසදිස ජාතක යැ, (කුඤ්ජර) සඞ්ගාමාවචර ජාතක යැ, (අප්පරස) වාළොදක ජාතක යැ, ගිරිදත්ත ජාතක යැ, (අනාවිලචිත්ත) අනභිරත ජාතක යැ, දධිවාහන ජාතක යැ, (ජම්බුක) වතුමට්ට ජාතක යැ, (සීහ හඬ) සීහ කොත්ථුක ජාතක යැ, (හරිතයව) සීහවම්ම ජාතක යැ, (නාගවරෙන) සීලානිසංස ජාතකය යන මෙයින් ජාතක දසය වේ.
5. රුහක වර්ගය
233. රුහකය, සිඳී ගිය දුන්නේ ලනුව ද නැවැත සන්ධි කරනු ලැබේ. (එපරිද්දෙන්) තා පුරාණී නම් බිරිය හා සමඟි වැ වස. ක්රෝධයාගේ වසයට නො යව.
234. (දුනු දිය තනන) මරුවනම් වැහැරි ඇති කල්හි දුනු දිය කරන්නවුන් ඇති කල්හි අනෙක් දුනුදියක් කරන්නෙමු. පුරාණි බිරිය නො කැමැත්තෙමි.
1. රුහක ජාතක යි.
235. ස්ත්රිය රූ ඇත්තී වන්නී ය, ඒ රූමත් ස්ත්රිය ආචාරශීලී ද වන්නී ය. පුරුෂයෙක් එබඳු ස්ත්රිය ද නො කැමැත්තේ ය. මහෞෂධයෙනි, (මේ කරුණ ඔබ) අදහන්නෙහි දැ යි (රජ විචාළේ ය).
236. මහරජ, එය අදහමි. පුරුෂයා පින් නැත්තේ වී නම් ශ්රියත් (වාසනාවත්) කාලකණ්ණියත් අවාසනාවත් කිසි කලෙකත් එකතු නො වේ.
2. සිරිකාලකණ්ණි ජාතක යි.
237. හෝ (මා විසින් පෝෂණය කරනු ලැබූ) තැනැත්තී මැ ය. මම ද (මෑ පෝෂණය කළ තැනැත්තා විනා) අනෙකෙක් නො වෙමි. අත් සිඳින ලද මේ කොටා ද අනිකෙක් නො වේ. මාගේ කුමාර කලැ හිමියා යි යමක් කී ද ඕ තොමෝ මෑ ය. ස්ත්රීහු වධයට සුදුසු ය. ස්ත්රීන් කෙරෙහි ඇත්තක් නැත.
238. රෞද්ර වූ නිර්ගුණභාවයෙන් මළකඳක් බඳු වූ පරදාරයන් සෙවුනා ලාමක වූ මේ කොටා ද මොහොලින් තලා (දමවු). නින්දිත පතිව්රතා ඇති ජීවත් වන්නා වූ මැ මෑගේ කන් නැහැ කපවු.
3. චුල්ලපදුම ජාතක යි.
239. (සිල්වතුන් රක්නා) දෙවියෝ නැතැ යි සිතමි. (එබඳු කටයුතුවලින්) බැහැර යෙති යි සිතමි. මෙලොව ලෝකපාලක දෙවියෝ ද නැතැ යි සිතමි. අපරික්ෂාකාරී වැ දරුණු කම් කරන්නා වූ දුශ්ශීලයන්ගේ දරුණු ක්රියා වළකන්නෝ ද නැතැ යි සිතමි.