65. ගංගාව ද, මහාමාර්‍ගය ද, සුරාහල ද ඉසුඹුහල ද, පින්පැන් මඩුව ද, යම්සේ සියලු දෙනාට සාධාරණයෝ ද ලෝකයෙහි ස්ත්‍රීහු ද එසේ (වූ පැවැතුම් ඇත්තෝ) වෙති. පණ්ඩිතයෝ මේ ස්ත්‍රීන්ට නො කිපෙත්.
5. අනභිරති ජාතකය.
66. මුදුලක්ඛණා නම් දේවිය නො ලදින් පූර්‍වයෙහි එක් තෘෂ්ණාවක් වුව. විශාලනේත්‍ර ඇති ඇය යම් තැනෙක පටන් ලබන ලද ද (පූර්‍වයෙහි වූ ඒ) තෘෂ්ණාව (ගෘහොපකරණ රැස්කිරීම් ආදි අනෙක් මැ) තෘෂ්ණාවක් ඉපදවිය.
6. මුදුලක්ඛණ ජාතකය.
67. දේවයෙනි, පුත්‍ර තෙමේ මාගේ ඇකයෙහි මැ යැ. (ඉණට කඩා ගන්නා පලාමෙන් සුලභයහ.) මගෙහි යන්නා වූ මට ස්වාමිපුරුෂයෝ ද සුලභයහ. යම් දේශයෙකින් සහෝදරයකු ගෙන එම් ද (මවුපියන් නැති බැවින්) ඒ දේශය (මවුකුස) නො දකිමි.
7. උච්ඡඞ්ග ජාතකය.
68. යම් පුද්ගලයක්හු කෙරෙහි සිත පිහිටා ද, (දුටු පමණෙකින්) සිත පහදී ද පෙර නුදුටුවිරූ ඒ පුරුෂයා කෙරෙහි ඒකාන්තයෙන් විශ්වාසය තබන්නේ ය. (හෙවත් විශ්වාසයට පැමිණෙන්නේ ය.)
8. සාකේත ජාතකය.
69. යම් විෂයෙක් හරන ලද ද, ඒ වමනය කල විෂ මම ජීවිතයාගේ පැවැත්ම සඳහාවත්, නැවත හැරැගනිම් ද, ඒ විෂට නින්‍දා වේවා. (වමනය කළ විෂ නැවත හැරැගෙනැ) ජීවත්වීමට වඩා මිය යාම උතුම්.
9. විසවන්ත ජාතකය.
70. යම් ජයක් (සතුරන් විසින්) පරදවනු ලැබේ ද ඒ දිනුම මනා කොට දිනුවා නම් නො වේ. යම් ජයක් (සතුරන් විසින්) පරදවනු නො ලැබේ ද, ඒ දිනුම ම මනා කොට දිනුවා නම් වේ.
10. කුද්දාල ජාතකය.
සත්වැනි ස්ත්‍රීවර්‍ග යි.
එහි උද්දාන:
සිඛීසබ්බඝසො (අසාත්මන්ත) වීණවරො (අන්‍ධභූත) පිසුනමිත්තවිභේදිකා (තක්ක) නන්‍දි (දුරාජාන) නදී (අනභිරත) මුදුලක්ඛණ සොදරීය (උච්ඡඞ්ග) මනෝ (සාකේත) විස (වීසවන්ත) සාධුජිත (කුද්දාල) යන දසය යි.