29. යම් තැනෙක්හි (ගැල්) ධුරය ඉතා බරවේ ද යම් තැනෙක්හි (දිය හා මඩ ඇති බැවින්) ගැඹුරු වූ මාර්‍ගයෙක් වේ ද එකල්හි කණ්හ නම් බිලිවර්දයා (ගොනා) යොදත්. හෙතෙමේ ඒ ධුරය උසුලන්නේ ය.
9. කණ්හ ජාතකය.
30. මුනික නම් ශුකරයාගේ භෝජනය ප්‍රාර්‍ත්‍ථනා නො කරව. (කුමක් හෙයින් ද යත්) මුනික ශුකර තෙමේ මරණ භෝජන අනුභව කරයි. (මධුරාභාරය) අලේපත්සුක ව තමා විසින් ලබන තෘණපත් අනුභව කරව. මෙය දීර්‍ඝායු ලක්‍ෂණයෙකි.
10. මුනික ජාතකය.
තෙවෙනි කුරුඞ්ග වර්‍ග යි.
එහි උද්දාන:
කුරුඞ්ගමිග කුක්කුරු භෝජාජානීය වාළව (ආජඤ්ඤ) සිරිවය (තිත්‍ථ) මහිලාමුඛ තාග (අහිණ්හ) මනුඤ්ඤචර (නන්‍දිවිසාල) වහතෙ (කණ්හ) මුනික යන දසයයි.
4. කුලාවක වර්‍ගය
31. මාතලිය, සුපර්‍ණ පොතකයෝ (ගුරුළු පැටව්) ඉඹුල් වෙනෙහි එලී හොවිති. ඔවුන් රථ ශීර්‍ෂයෙන් දුරු කරව. (ඔවුන්ගෙන් රථ ශීර්‍ෂය දුරු කරව යූ සේයි.) අසුරයන් කෙරෙහි ප්‍රාණය හරිම්හ. මේ සුපර්‍ණ පෝතකයෝ කැදැල්ලෙන් පහවූවාහු නො වෙත්වා.
1. කුලාවක ජාතකය.
32. මයුරය තාගේ ශබ්දය මනෝඥ ය. පිට ද සිත්කලු ය. ග්‍රීවය ද වෛදුර්‍ය්‍ය මාණික්‍යයෙහි වර්‍ණය හා සමානය. පිල් ද බඹයක් පමණ ය. (මෙසේ රූපී වුවද ලජ්ජා භය නැති) නැටීම හේතු කොට තට මාගේ දුව නො දෙමි.
2. නච්ච ජාතකය.
33. වටු පක්‍ෂීහු සමගි වූවාහු වෙත්. විවාද නො කරන්නාහු දැල ඔසවාගෙන යෙති. ඔවුහු යම් කලෙක්හි විවාද කෙරෙත් ද එකල්හි මාගේ වසයට එති.
3. සම්මොදමාන ජාතකය.
34. ශීතල මා පෙළන්නේ නො වෙයි. උෂ්ණය මා පෙළන්නේ නො වෙයි. දැලෙහි බැඳීම ද මා පෙළන්නේ නො වෙයි. යම් හෙයෙකින් මා නො දක්නා වූ මත්ස්‍යධෙනු තොමෝ හේ (මත්ස්‍යයා) අන්‍ය මත්ස්‍ය ධේනුවක් හා කාමරතිය පිණිස ගියේ යැ යි සිතා ද එය මේ සියලු දුකට වඩා මා පෙළන්නේ ය යි.
4. මච්ඡ ජාතකය.
35. මාගේ පියාපත් ඇත. (එහෙත්) පියාසර කරන්නට අසමර්‍ත්‍ථ ය. පාදයෝ ඇත. (එහෙත්) පියවර ගමනින් යන්නට අපොහොසත් ය. මෑණියෝ ද පියාණෝ ද මා හැරැ ගියහ. ජාතවෙදය (ගින්න) පහවව (නවතුව).
5. වට්ටක ජාතකය.