359. (ලෝමහංස වැ උපන්) මම මිනීඇටයක් කන්වයින් කොට සොහොනෙකැ ශයනය කෙළෙමි. එකල්හි ගම්දරුවෝ මා වෙත පැමිණ නන්වැදෑරුම් විප්‍රකාර දැක්වූහ.

360. ඔවුන් කෙරෙහි ඇතැම් කෙනෙක් සතුටු වූවාහු සංවේගයට පැමිණි සිත් ඇත්තාහු ගඳමල් ද විවිධ වූ බොහෝ වූ භෝජන ද යන පඬුරු එළවත්.

361. යම් කෙනෙක් මට දුක් උපදවත් ද යම් කෙනෙක් මට සුව උපදවත් ද එ හැම දෙනකුන්ට සම වූයෙම් වෙමි. (උපකාරකයනට) දයාවෙක් හෝ (අපකාරකයනට) කොපයෙක් හෝ නැති.

362. සුවදුක් දෙක්හි දු යශස්හි දු අයශස්හි දු මැදහත් වූයෙම් සියලු අටලෝදහම්හි සම වූයෙම් වෙමි. මේ මාගේ උපේක්‍ෂා පාරමිතා යි.

363. සුධඤ්ජය කුමාර වීමී. සෝමනස්ස නම් කුමාර වීමි. භිසාපදේශයෙන් දැක්වූ මහකඤ්චන චරියාව සමග අයොඝර රාජකුමාර ද වීමි. සෝණ පණ්ඩිත වීමි. මූගපක්ඛ නම් තේමියකුමාර වීමි. කපිරජ වැ උපන්මි. සච්ච නම් තාපස වීමි.

364. වට්ටකපෝතක වීමි. මත්ස්‍යරාජ වීමි. කණ්හදීපායන නම් ඍෂි වීමි. නැවැත සුතසෝම රජ වීමි. සාමකුමාර වැ ද ඒකරාජ වැ ද උපන්මි. ලෝමහංස චරියාවෙහි මා ගේ උපේක්‍ෂා පාරමිතාව විය. මෙසේ මහර්ෂී වූ මා විසින් බෝධිචර්‍ය්‍යායෙහි හැසිරෙන ලද.

365. මෙසේ කුදුමහත් භවයෙහි බහුප්‍රකාර වූ දුක් ද බහු ප්‍රකාර වූ සම්පත් ද විඳ උතුම් සම්බෝධියට පැමිණියෙමි.

366. (දානපාරමිතාදි භේද ඇති) දියයුතු දන් දී නිරවශේෂ කොට (කායිකසංවරාදි භේද ඇති) සිල් පුරා (ත්‍රිවිධ වූ මැ) මහාභිනිෂ්ක්‍රමණයෙහි පරතෙරට පැමිණ උතුම් වූ සම්බෝධියට පැමිණියෙමි.

367. පණ්ඩිතයන් පිළිවිසැ (ප්‍රඥාපාරමිතාව පුරා) උතුම් වූ ප්‍රධන් වීර්‍ය්‍ය කොට ක්‍ෂාන්තියෙහි පරම කෝටියට පැමිණ උතුම් වූ සම්‍යක්සම්බෝධියට පැමිණියෙමි.

368. කුශලසමාදානාදියට දෘඪ අධිෂ්ඨාන කොට (ජීවිතාන්තරායෙහි පවා) සත්‍යවචනය ආරක්‍ෂා කොට මෛත්‍රියෙහි පරමොත්කර්‍ෂයට පැමිණ උතුම් වූ සම්බෝධියට පැමිණියෙමි.

369. ලාභාලාභයෙහි දු යශස් අයශස්හි දු සම්මානන අවමානනයෙහි දු සියලු තැන්හි සමසිත් ඇති වැ උතුම් වූ සම්බෝධියට පැමිණියෙමි.

370. කුසීත බව භය විසින් දැක වීර්‍ය්‍යාරම්භය නිර්‍භය විසින් ද දැක (අධිශීලශික්‍ෂාදි) සම්භෝගයෙහි ආරබ්ධවීර්‍ය්‍ය ඇති වවු. මේ බුදුවරුන්ගේ අනුශාසනා යි.

371. විවාදය භය විසින් ද අවිවාදය නිර්‍භය විසින් ද දැක (කායචිත්ත දෙකින්) සමඟ වූවාහු (ඔවුනොවුන් කෙරෙහි මෘදු වූ සිත් ඇත්තාහු වවු) මේ බුදුවරුන්ගේ අනුශාසනායි.

372. (සමෘතිවිප්‍රවාස සඞ්ඛ්‍යාත) ප්‍රමාදය භය විසින් ද අප්‍රමාදය නිර්‍භය විසින් ද දැක අෂ්ටාඞ්ගික වූ ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය වඩවු. මේ බුදුවරුන්ගේ අනුශාසනා යි.

මෙසේ බුදුහු තමන් වහන්සේ ගේ පූර්‍වජාතීන්හි ප්‍රතිපත්ති දුෂ්කරක්‍රියාව අතැඹුලක් සෙයින් ප්‍රකාශ කරන සේක් බුද්ධාපදානිය නම් වූ ධර්‍මදේශනාව වදාළසේක.