548. ලෝමසකඞ්ගිය ස්ථවිරාවදානය
6247. මේ මහාභද්‍රකල්පයෙහි බ්‍රාහ්මණවංශික වූ මහත් යශස් ඇති නමින් කාශ්‍යප නම් වූ බුදුරජතෙම ලොව පහළ විය.
6248. එකල්හි මම ද (මාගේ සහාය වූ) චන්‍දන තෙමේ ද සසුනෙහි පැවිදි ව ජීවිතාන්තය දක්වා සස්නෙහි පිළිවෙත්දම් පුරා-
6249. අපි දෙදෙන ම ඉන් සැව සන්තුෂීතයෙහි උපන්නමෝ එහි දිව්‍යමය වූ නෘත්‍ය ගීතවාදිතයෙන් ද,
6250. රූපාදි දශවිධ අඞ්ගයෙන් ද සෙස්සන් අභිභවනය කොට මහත් සම්පත් අනුභව කොට දිවි ඇති තාක් වැස,
6251. ඉන් සැව චන්‍දන තෙමේ තිදස්පුර දෙවියෙක් ව උපන්නේ ය. මම කපිලවාස්තු නගරයෙහි ශාක්‍යපුත්‍රයෙක් වීමි.
6252. යම් කලෙක්හි උදායි ස්ථවිරයන් විසින් අයදනාලද බුදුරජ තෙම ශාක්‍යයන්හට අනුකම්පා කොට කපිලවාස්තු නගරයට වැඩියේ ද,
6253. එකල්හි බුදුරජුන්ගේ ගුණ නො දන්නා අතිශය මානවත් වූ ජාතිමානයෙන් තද වූ, ආදර විරහිත වූ ශාක්‍යයෝ සම්බුදුරජුන්හට නො වඳිත්.
6254. ඔවුන්ගේ අදහස දැනගත් බුදුරජතෙම අහසෙහි සක්මන් කළේය. මේඝය සෙයින් වැස්විය. ගින්න සෙයින් දිලිසුනේ ය.
6255. අසමාන වූ (උන්වහන්සේගේ) රූපය දක්වා නැවත අතුරුදහන් විය. (පළමුවෙන්) එකෙක් ව (පෙනී) නැවත බොහෝ දෙනා (ලෙස පෙනෙන්නට) විය.
6256. අඳුර ද එළිය ද නොයෙක් අයුරින් දක්වා ප්‍රාතිහාර්‍ය්‍ය කොට බුදුරජ තෙම ඥාතීන් හික්ම වි ය.
6257. එකෙණෙහි චාතුද්දීපික මහාමේඝයෙක් වර්‍ෂණය කළේය. එකල්හි බුදුරජ තෙම වෙස්සන්තරජාතකය දෙසී ය.
6258. එකල්හි ඒ සියලු ක්‍ෂත්‍රියයෝ ජාතිමානයෙන් හටගත් මදය නැතිකොට බුදුරජුන් සරණ ගියාහු ය. එකල්හි සුද්ධෝදන රජතෙම මෙසේ කීය:
6259. මහත් ප්‍රඥා ඇති බැවින් භූරිපඤ්ඤ නම් වූ (සර්‍වඥතාඥානයෙන් යුත් බැවින්) සමන්තචක්ඛු නම් වූ බුදුරජානන් වහන්ස, ඔබ වහන්සේගේ සිරිපා වඳිමි. මේ තෙවන වැඳුම යි. යම් කලෙක්හි විශිෂ්ට ජන්ම ඇත්තේ පෘථිවිය කම්පා කළේ ද, (ඒ අසිත තවුස් හමුවෙහි දී මාගේ පළමු වැඳුම වීය. (එසේ ම) යම් කලෙක්හි වප්මගුලැ පළමු සමවතින් පළක් බැඳ හුන් ඔබ දඹරුක්සෙවන නො හැරී ද, එහිදී මාගේ දෙවෙනි වැඳුම විය.
6260. එකල්හි ඒ බුද්ධානුභාවය දැක විස්මය පත් සිත් ඇත්තේ මව පුදන්නා වූ මම පැවිදිව එහි (ගෙහි) ම විසීමි.
6261. එකල්හි චන්‍දන දිව්‍යපුත්‍ර තෙමේ මා වෙත එළඹ භද්දේකරත්ත සූත්‍රය පිළිබඳ සංක්‍ෂිප්ත ක්‍රමය හා විස්තාර ක්‍රමය විචාළේ ය.
6262. එකල්හි ඒ දිව්‍යපුත්‍රයා විසින් මෙහෙයන ලද මම බුදුරජුන් වෙත එළඹ භද්දේකරත්ත සූත්‍රය අසා කලකිරුනේ වනයෙහි විසීමට කැමැති වීමි.
6263. එකල්හි හුදෙකලාව වනයෙහි වසන්නෙමැයි මවගෙන් (කැමැත්ත) විචාළෙමි. මාගේ මවුතොමෝ (මා) සිව්මැලිය යි එය වැළකුවා ය. එකල්හි (මම මවට) මෙසේ කීමි:
6264. හිඳීම් සිටීම් සක්මන් කිරීම් යන ත්‍රිවිධ ඉරියව්වෙන් භාවනා වඩමින් දබ්භ නම් වූ කුසතණ ද, වැළුක් හෙවත් කාශ නම් තෘණ ද, සැවැන්න ද, මුදුතණ හා බබුස්තණ ද ලයින් ඉවත් කරන්නෙමි (ඒ මත නො හෝනේ) වෙමි යි කියා යි.
6265. එකල්හි වනයට පිවිසි මම බුද්ධානුශාසනය වූ භද්දේකරත්ත අවවාදය සිහිකොට රහත්බවට පැමිණියෙමි.
6266. අතීත වූ පස්කඳ ගැන (තෘෂ්ණා දෘෂ්ටි වශයෙන් සිතමින්) ඒ අනුව නො යන්නේ ය. අනාගත වූ පස්කඳ (තෘෂ්ණා දෘෂ්ටිවශයෙන් සිතමින්) නො පතන්නේ ය. යම් අතීතයක් වූයේ නම් එය ගෙවී ගියේ ය. යම් අනාගතයක් වන්නේ නම් එය නො පැමිණියේ ය.
6267. යමෙක් තෙම වර්‍තමාන වූ (පඤ්චස්කන්‍ධ) ධර්‍මයන් පිළිබඳව සිතට ඇතිවන අදහස් ඒ ඒ තන්හි දී ම (අනිත්‍යාදි වශයෙන්) විදසුන් නුවණින් දකී ද, එබඳු නුවණැත්තේ (රාගාදියෙන්) නො හැකුළුණු කොට (එසේ ම රාගාදියෙන්) නො නැසුණු කොට ඒ විදර්‍ශනාව භාවනා වශයෙන් වඩන්නේ ය.