550. චූළසුගන්ධ ස්ථවිරාවදානය
6294-6297. මෙම භද්රකල්පයෙහි බ්රාහ්මණවංශයෙහි වූ, මහත් යශස් ඇති, වාදීන්හට අග්රවූ දෙතිස් මහපුරිස් ලකුණු ඇති, අසූවක් අනුව්යඤ්ජනයන්ගෙන් යුක්ත වූ, බ්යාමප්රභායෙන් පරිවෘත රැස්සමූහයෙන් ගැවසී ගත්තා වූ, සඳු මෙන් (ලෝවැස්සන්) අස්වසන්නා වූ හිරු මෙන් පැහැ විහිදෙන්නා වූ වැහිවළාවක් මෙන් (සත්ත්වයන්ගේ ගිමන්) නිවන්නා වූ, සයුර මෙන් ගුණයට ආකරයක් වූ ශීලයෙන් මහපොළොව වැනි වූ, සමාධියෙන් හිමවත්පව් වැනි වූ ප්රඥාවෙන් අහස වැනි වූ සුළඟ මෙන් නො ඇලෙන්නා වූ, නමින් කාශ්යප නම් වූ බුදුරජ තෙම ලොව පහළ විය.
6298. එකල්හි මම බරණැස් නුවර සමෘද්ධ වූ ධන ධාන්ය ඇති විවිධ රත්න සමූහ ඇති මහාකුලයක උපනිමි.
6299. මහත් වූ පිරිවර සහිතව වැඩහුන්නා වූ බුදුරජුන් වෙත එළඹ අමෘතය මෙන් මනෝඥ වූ ධර්මය ඇසීමි.
6300. තාරකා සහිත වූ සඳු මෙන් දෙතිස් මහ පුරිස්ලකුණු දරන්නා වූ, අසූඅනුව්යඤ්ජනයන් ගෙන් යුක්ත වූ, පිපුනු සල්රුකක් බඳු වූ-
6301. රැස් සමූහයෙන් වට කරණලද දීප්තිමත් ස්වර්ණපර්වතයක් වැනි වූ, බ්යාමප්රභා රශ්මියෙන් පරිවෘත සරා හිරු වැනි වූ-
6302. රන්වන් වතැති, මණි පර්වතයක් බඳු, (පස්මරුන් දිනූ බැවින්) ජිනවර වූ, පූර්ණහෘදයක් ඇත්තා වූ, ගුණයෙන් සයුර වැනි වූ-
6303. ලෝකයෙහි ප්රකට කීර්තති ඇත්තා වූ, සිනේරු පර්වතරාජයා වැනි වූ, යසසින් පතළා වූ, වීර වූ, ආකාශය සදෘශ වූ, (මෝනෙය්ය ගුණ යුක්ත බැවින්) මුනි වූ-
6304. වාතය මෙන් සියලු තන්හි නො ඇලෙන සිත් ඇති, (නිවන් මගට පමුණුවන බැවින්) නායක වූ, මහපොළොව මෙන් සව්සත්නට පිහිට වූ සත්තම මුනි-
6305. ජලයෙන් නො තැවරුන පියුම මෙන් ලෝකය හා නො තැවරුනා වූ, මිථ්යාවාද නමැති පැළෑටි දවන ගිනිකඳක් මෙන් (ඒ කසුප් බුදුරජතෙම) බබලයි.
6306. ඒ බුදුරජ තෙම සියලු තන්හි කෙලෙස් විස නසන්නා වූ බෙහෙදක් මෙනි. ගුණ සුවඳින් සරසන ලද්දා වූ ගන්ධමාදන පර්වතය මෙනි.
6307. ඒ වීර වූ බුදුරජතෙම රත්නයනට සයුර මෙන් ගුණයනට ආකරයකි. වනරාජින්ගේ (කසළ සෝදා හරණා වූ) සින්ධුනදිය මෙන් කෙලෙස්මල හරණේ වෙයි.
6308. සතුරන් දිනන සුලු මහායෝධයකු මෙන් මරසෙනග මඩනේ වෙයි. එසේ ම ඒ බුදුරජතෙම (සත්රුවනට ඉසුරු වූ) සක්විති රජකු මෙන් බෝධ්යඞ්ග නමැති රත්නයනට අධිපතියෙකි.
6309. (ක්ලේශ) දෝෂ නමැති ව්යාධියට පිළියම් කරන්නා වූ මහාවෛද්යවරයකු මෙනි. (මිථ්යා) දෘෂ්ටි නමැති ගඩය සිඳුනා වූ ශ්රේෂ්ඨ ශල්යවෛද්යවරයකු වැනිය.
6310. එකල්හි දෙවිමිනිසුන් ගරු කරණ ලද ලොව බබුළුවන්නා වූ මිනිස්නට හිරු වූ ඒ බුදුරජතෙම පිරිස්මැද දහම් දෙසයි.
6311. “දන් දී මහත් භෝග සම්පත් ඇත්තෙක් වන්නේ ය. සීලය හේතු කොට ගෙණ සුගතියට (උත්පත්ති වශයෙන්) යන්නෙක් වන්නේය. භාවනා වෙන් (කෙලෙස්පිරිනිවනින්) පිරිනිවන්පානේය”යි මෙසේ අනුශාසනාකෙළේ ය.
6312. මහත් ආස්වාද ජනක වූ හෙවත් රසවත් වූ, ආදි මධ්ය පර්ය්යවසාන කල්යාණ වූ එ දහම් දෙසුම සියලු පිරිස මහත් රසවත් අමෘතයක් මෙන් අසත්.
6313. ඉමිහිරි දහම අසා බුදුසසුන්හි පැහැදුනෙම් මම බුදුරජුන් සරණ කොට ගොස් දිවි ඇතිතාක් (සරණගතයෙක් ව) නමස්කාර කෙළෙමි.
6314-6315. එකල්හි මම දුර්ගන්ධ ශරීරයාගේ සුගන්ධභාවය පතා බුදුරජුන්ගේ ගඳකිළියෙහි පොළොව මසකට අටදිනක් සිවුදෑගඳින් පිරිබඩගැන්වීමි. එකල්හි මට සුවඳවත් සිරුරක් ලැබෙන බව බුදුරජතෙම වදාළේය:
6316. ‘යමෙක් මේ ගඳකිළිබිම නොයෙක්වර සුවඳ ගල්වා ද ඒ කර්මවිපාකය හේතු කොට ගෙණ ඒ ඒ තන්හි උපන්නේ-
6317. හැම තන්හි මේ මිනිස්තෙම සුගන්ධ දේහ ඇත්තෙක් වන්නේ ය. ගුණසුවඳින් යුතු වූයේ ආස්රව රහිතව පිරිනිවන් පාන්නේ ය. (කියායි.)
6318. මැනැවින් කරණ ලද ඒ කර්මය හේතුකොට ගෙණ ද, චිත්ත ප්රණිධීන් හේතුකොට ගෙණ ද, මම මිනිස් සිරුර හැර තව්තිසා දෙව්ලොවට (උත්පත්ති වශයෙන්) ගියෙමි.
6319. දැන් (මේ) අන්තිම ජාතියෙහි මම බමුණු කුලයෙහි උපන්නෙමි. මා මවු කුසෙහි වසත් ම මාගේ මවුතොමෝ සිරුරින් සුවඳවත් වූ ය.
6320. යම් කලෙක්හි මවුකුසින් නික්මෙම් ද, එකල්හි සැවැත්නුවර හැම සුවඳින් කවනලද්දාක් මෙන් සුවඳ හැමී ය.
6321. මනරම් වූ සුමිහිරි දිව්යමය සුවඳ ඇති මල්වැසි ද වට. මාහැඟි සුගන්ධධූමයෝ ද එකෙණෙහි හමා ගියහ.
6322. යම් ගෘහයක මම උපනෙම් ද, දෙවියෝ ඒ ගෘහය සියලු සුවඳ දුම් හා මල් සුවඳින් සුවඳ කැවූහ.