8. පිණ්ඩෝලභාරද්වාජ ස්ථවිරාවදානය
620. අග්රපුද්ගල වූ තෙමේ ම සියල්ල අවබෝධ කළා වූ පදුමුත්තර නම් වූ බුදුරජානන් වහන්සේ එකල්හි හිමවත ඉදිරියෙහි වූ චිත්රකූට පර්වතයෙහි විසූසේක.
621. බොහෝ සත්ත්වයෝ යමෙකුගේ ශබ්දය අසා විශේෂයෙන් එහි කැලඹෙත් ද, (මම එබඳු) නිර්හයස්වභාව ඇති සිවු දික්හි ම (අභීත ව) යාමට සමත් සිංහයෙක් වීමි.
622. මනා ව පිපුනු පියුමක් ඩැහැගෙන නරශ්රේෂ්ඨ වූ බුදුරජානන් වහන්සේ වෙත එළඹියෙමි. සමාධියෙන් නැගී සිටියා වූ තථාගතයන් වහන්සේට (එය) පිදීමි.
623. මම සිවු දිගෙහි සිට මනුෂ්යොත්තම වූ බුද්ධශ්රේෂ්ඨයන් වහන්සේට නමස්කාර කොට සිය සිත පහදවා සිංහනාද කෙළෙමි.
624. පූජා සත්කාර පිළිගන්නා වූ (පිළිගැණීමට සුදුසු වූ) පදුමුත්තර බුදුරජානන් වහන්සේ සිය අසුනෙහි හිඳ මේ ගාථාවන් වදාළසේක.
625. සියලු දෙවිවරු සර්වඥයන් වහන්සේගේ වචනය හැඳින “(‘බුදුහු අපි වෙමු’ යි) කියන්නවුනට ශ්රේෂ්ඨ වූ බුදුරජ තෙම පැමිණියේ ය. අපි (උන්වහන්සේගේ) ඒ ධර්මය අසමු ය”යි කියමින් රැස් වූහ.
626. ලෝකනායක වූ දීර්ඝදර්ශී වූ බුදුරජානන් වහන්සේ ඒ ප්රීතියෙන් යුක්ත වූ ඔවුන් ඉදිරියෙහි මාගේ ශ්රද්ධාව ප්රකාශ කළ සේක:
627. “යමකු විසින් මේ පියුම දෙන ලද ද, සිංහනාදය කරණලද ද, මම ඔහු (පිළිබඳ) තොරතුරු කියන්නෙමි. (එසේ) කියන්නා වූ මාගේ වචනය අසවු.
628. මෙතෙම මෙයින් අටවැනි කලාපයෙහි සත්රුවන් සහිත වූ සතර මහදිවයිනෙහි අධිපති වූ සක්විතිරජෙක් වන්නේ ය.
629. සූසැට ජාතියක පෘථිවියෙහි අධිපති වූ (රජ) බව කරන්නේ ය. මහාබල ඇති නමින් පදුම නම් වූ සක්විති රජෙක් වන්නේ ය.
630. කලාප ලක්ෂයකින් මතුයෙහි ඔක්කාක කුලයෙහි උපදින්නා වූ ගෝත්රයෙන් ගෞතම නම් වූ ශාස්තෲන් වහන්සේ ලොව පහළ වන සේක.
631. එකල්හි (මෙ තෙම) බ්රාහ්මණයෙක් වන්නේ ය. (හෙතෙම) බුදුරජානන් වහන්සේ දහම් දෙසූ කල්හි බ්රාහ්මණ කුලයෙන් නික්ම ඒ භාග්යවතුන්වහන්සේගේ සසුනෙහි පැවිදි වන්නේ ය.
632. වීර්ය්යය කිරීම පිණිස මෙහෙයනලද සිත් ඇත්තේ උපශාන්ත වූ (ක්ලේශ රහිත බැවින්) නිරුපධි වූ හෙතෙම සියලු ආශ්රවයන් ප්රහීණ කොට ආශ්රව රහිත වූයේ පිරි නිවන් පාන්නේ ය.
633. චණ්ඩමෘගයන්ගෙන් ගැවසීගත් ජනසම්බෝධ රහිත දුර අරන් සෙනසුන්හි (වැස) සියලු ආශ්රවයන් ප්රහීණ කොට ආශ්රව රහිත ව පිරිනිවන් පාන්නේ ය.
634-636. කෙලෙස් දවන ලදී. –පෙ– බුදුරජානන් වහන්සේගේ අනුශාසනය කරණ ලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් පිණ්ඩොලභාරද්වාජස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේක් යී.
අටවැනි වූ පිණ්ඩෝලභාරද්වාජස්ථවිරාවදානය යි.
9. ඛදිරවනියරේවත ස්ථවිරාවදානය
637. හිමවතින් හටගත් භාගීරථි නම ගඞ්ගාවක් වූවා ය. (මම් එහි) සැඩ රළවේගයන්ගෙන් යුත් විෂමතීර්ත්ථයක නැවියෙක් වීමි.
638. පදුමුත්තර බුදුරජ තෙම රහතුන් දහසක් සමග ගඞ්ගාවෙහි සැඩපහර තරණය කරන්නේ ය යි පෙර මාගේ ඇසීම වි ය.
639. බොහෝ නැව් එක් කොට තැනූ නැවෙහි වඩුවන් ලවා මැනවින් සෙවෙනි කොට බුදුරජාණන් වහන්සේ පිදීමි.
640. බුදුරජ තෙම පැමිණ උතුම් නැවට නැංගේ ය. (නැව් නැඟී) දිය මැද සිටියා වූ බුදුරජානන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේක.
641. “යමෙක් තෙම සම්බුදු රජු ද ආශ්රව රහිත වූ (රහත්) සඞ්ඝයා ද තරණය කරවී නම්, හෙතෙම ඒ චිත්තප්රසාදය හේතුකොට ගෙණ දෙව්ලොවෙහි සිත් අලවා වාසය කරන්නේ ය.
642. ඔබහට මැනවින් කළ නැවෙහි සටහන් ඇති විමානයක් (දෙව්ලොව) පහළ වන්නේ ය. හැම කල්හි අහසෙහි මල් වියනක් ද දරන්නේ ය.
643. (මෙයින්) අටපණස්කපකින් මත්තෙහි සතර මහදිවයිනට අධිපති වූ දිනනසුළු වූ තාරක නම් සක්විති රජෙක් වන්නේ ය.
644. (මෙයින්) සත්පණස්වන කපෙහි මහබල ඇති චම්පක නම් ක්ෂත්රිය තෙමේ උදා වන්නා වූ හිරු මෙන් බබලන්නේ ය.
645. කල්ප ලක්ෂයකින් මතුයෙහි ඔක්කාකකුලයෙහි උපදින්නා වූ ගෝත්රයෙන් ගෞතම නම් වූ ශාස්තෲන් වහන්සේ ලොව පහළ වන සේක.
646. ඒ චම්පක තෙම (එකල) දෙව්ලොවින් චුත ව මිනිසත්බවට යන්නේ ය. නමින් රේවත නම් වූ බමුණෙක් වන්නේ ය.
647. කුශල මූලයන්ගෙන් මෙහෙයන ලදුයේ ගිහිගෙන් නික්ම ගෞතම බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුනෙහි පැවිදි වන්නේ ය.
648. හෙතෙම පැවිදි වී පසු ව භාවනානුයෝගී වූයේ විදර්ශනා කරන්නේ සියලු ආශ්රවයන් (ප්රහාණපරිඥාවෙන්) දැන ආශ්රව රහිත ව පිරිනිවන් පාන්නේ ය.”
649. නිර්වාණ සඞ්ඛ්යාත යෝගක්ෂේමයට පමුණුවන ධූරවාහකයා (=ගැල් බර උසුලන ගවයා) මාගේ වීර්ය්යය යි. (මම මේ) සර්වඥශාසනයෙහි අන්තිම ශරීරය දරමි. (මේ අන්තිම ජාතිය යි.)
650. මා විසින් කල්පලක්ෂයකට පෙර කරණලද කර්මය මෙහි දී විපාක දැක්වී ය. දුනුදියෙන් මැනවින් මිදුනු හීයේ වේගය මෙන් (ඒ කර්මය) මාගේ කෙලෙස් දැවී ය.
651. ඉක්බිති ලෝකාන්තයට ගිය මහනුවණැති බුදුරජාණන් වහන්සේ වනසෙනසුනෙහි ඇලුනා වූ මා දැක වනවාසි භික්ෂූන් අතුරෙන් අගතන්හි තබා වදාළ සේක.
652. සිවු පිළිසිඹියාවෝ ද අෂ්ටවිමෝක්ෂයෝ ද ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් ඛදිරවනියරේවත ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේක් යි.
නවවැනි වූ ඛදිරවනියරේවතස්ථවිරාවදානය යි.