පරිඤ්ඤා වාරයෙහි වනාහි චක්ඛු මූලාදියෙහි එකම චක්ඛුසොත යමකය දක්වන ලදි. යම්හෙයකින් වනාහි බැලිය හැකි අබ්‍යාකතා ද ලෞකික අබ්‍යාකත මිශ්‍රවද වැඩීමෙන්ම වේ. එහෙයින් ඒවා නො දක්වන ලද්දේ ද මෙයම දක්වන ලදි. යම්හෙයකින් වනාහි අකුසලය ඒකාන්තයෙන් ප්‍රහාණය කළයුතුමය. කුසලය ඒකාන්තයෙන් වැඩිය යුතුය. ලෝකෝත්තර අබ්‍යාකතය සාක්‍ෂාත් කළයුතුය. එහෙයින් දොමනස්සින්‍ද්‍රියං පජහති දොම්නස් ඉන්‍ද්‍රිය දුරුකරයි. අනඤ්ඤාතඤ්ඤස්සාමීතින්‍ද්‍රිය වැඩිය යුතුයයි ද අඤ්ඤතාවින්‍ද්‍රිය සාක්‍ෂාත් කළයුතු යයි ද කියන ලදි. අඤ්ඤින්‍ද්‍රිය වනාහි වැඩිය යුත්තක් ද ඇත. සාක්‍ෂාත් කළයුත්තක් ද ඇත. එය භාවනා වශයෙන් ම ගන්නා ලදි. එහි දෙව පුග්ගලා යයි සකදාගාමි මාර්ගයුත්තාද අරහත් මාර්ග යුත්තාද ඔවුනතුරෙන් එක්කෙනෙක් සමුච්ඡේද කිරීමට අසමර්ථ බැවින් දොම්නස් ඉන්‍ද්‍රිය දුරු නොකෙරේ නම් වේ. එක්කෙනෙක් දෝස ප්‍රහීන බැවින් චක්ඛුන්‍ද්‍රියං න පරිජානාති යයි අනුප්පාදයට පැමිණීමට අසමත් බැවින් නොදනී. මෙම නයින් සියළු විසඳුම්වල අර්ථය දතයුතුය.

මෙපමණකින් -