මෙයින් අන්‍යවූවන්හි ඛෙමං යනු උවදුරු නැති බවයි. ඛෙමප්පත්තො යනු උවදුරු නැති බවට පැමිණියේයි, සික්‍ඛාදුබ්බල්‍යානි යනු ශික්‍ෂාවගේ දුර්‍වල බව කරන්නෝයි. සෙස්ස සියලු තන්හි පැහැදිලිමය.