1. ස. පු: චිත්තසන්තති සමාධි වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අතීත චිත්තසන්තති සමාධි වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

2. ස. පු: චිත්තසන්තති සමාධි වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අනාගත චිත්තසන්තති සමාධි වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

3. ස. පු: චිත්තසන්තති සමාධි වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අතීතය නිරුද්ධ වූයේ අනාගතය නූපන්නේ නො?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

අනු. ඨ: ඉදින් අතීතය නිරුද්ධ වී නම් අනාගතය නූපන්නේ වී නම්,

අනු. පා: භවත “චිත්තසන්තති සමාධි වේ” යයි නො කියැයුතු මැ යැ.

4. ප. පු: සමාධි ඒකචිත්තක්‍ෂණික වේ ද?

ස. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ප. අනු: චක්‍ෂුර්විඥානසමඞ්ගී වූයේ සමාපන්න(සමාහිත) වේ ද?

ස. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

ප. අනු: ශ්‍රෝතවිඥානසමඞ්ගී වූයේ ... ඝ්‍රාණවිඥානසමඞ්ගී වූයේ ... ජිහ්වාවිඥානසමඞ්ගී වූයේ ... කාය විඥානසමඞ්ගී වූයේ අකුසලචිත්තසමඞ්ගී වූයේ ... රාගසහගත ... ද්වේෂසහගත මෝහසහගත ... අනපත්‍රපාසහගත චිත්තසමඞ්ගී වූයේ සමාපන්න වේ ද?

ස. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

5. ස. පු: චිත්තසන්තති සමාධි වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අකුශලචිත්තසන්තති සමාධි වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

ස. අනු: රාගසහගත ... ද්වේෂසහගත ... මෝහසහගත ... අනපත්‍රපාසහගත චිත්තසන්තති සමාධි වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

6. ප. පු: ‘චිත්තසන්තති සමාධි වෙති’යි නො කියැයුතු වේ ද?

ස. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ප. අනු: භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරන ලද මැ නු: “ඇවැත්නි නිගණ්‍ඨයෙනි, මම වනාහි කයින් නො සැලෙනුයෙම්, බස් නො බණනුයෙම්, සත් දවරැයක් මුළුල්ලෙහි ඒකාන්තසුඛ විඳිනුයෙම් වාස කරන්නට පොහොසත්මි” යි වදාළ සූත්‍රාන්තයෙක් ඇත්තේ මැ නු?

ස. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ප. ආ: එකරුණින් ‘චිත්තසන්තති සමාධි වෙයි.’