චක්‍ෂුරින්‍ද්‍රියරූපයෙක් ඇත, චක්‍ෂුරින්‍ද්‍රිය නො වූ රූපයෙක් ඇත.
ශ්‍රෝත්‍රේන්‍ද්‍රියරූපයෙක් ඇත, ශ්‍රෝත්‍රේන්‍ද්‍රිය නො වූ රූපයෙක් ඇත.
ඝ්‍රාණෙන්‍ද්‍රියරූපයෙක් ඇත, ඝ්‍රාණේන්‍ද්‍රිය නො වූ රූපයෙක් ඇත.
ජිහ්වේන්‍ද්‍රියරූපයෙක් ඇත, ජිහ්වේන්‍ද්‍රිය නො වූ රූපයෙක් ඇත.
කායේන්‍ද්‍රියරූපයෙක් ඇත, කායේන්‍ද්‍රිය නො වූ රූපයෙක් ඇත.
ස්ත්‍රීන්‍ද්‍රියරූපයෙක් ඇත, ස්ත්‍රීන්‍ද්‍රිය නො වූ රූපයෙක් ඇත.
පුරුෂේන්‍ද්‍රියරූපයෙක් ඇත, පුරුෂේන්‍ද්‍රිය නො වූ රූපයෙක් ඇත.
ජිවිතේන්‍ද්‍රියරූපයෙක් ඇත, ජීවිතේන්‍ද්‍රිය නො වූ රූපයෙක් ඇත.
ඉන්‍ද්‍රිය දුක යි. (8)
කායවිඥප්තිරූපයෙක් ඇත, කායවිඥප්ති නො වූ රූපයෙක් ඇත.
වාග්විඥප්තිරූපයෙක් ඇත, වාග්විඥප්ති නො වූ රූපයෙක් ඇත.
ආකාශධාතුරූපයෙක් ඇත, ආකාශධාතු නො වූ රූපයෙක් ඇත.
අබ්ධාතුරූපයෙක් ඇත, අබ්ධාතු නො වූ රූපයෙක් ඇත.
රූපයාගේ ලඝුත්‍වරූපයෙක් ඇත. රූපයාගේ ලඝුත්‍ව නො වූ රූපයෙක් ඇත;
රූපයාගේ මෘදුත්‍වරූපයෙක් ඇත, රූපයාගේ මෘදුත්‍ව නො වූ රූපයෙක් ඇත.
රූපයාගේ කර්‍මණ්‍යතා රූපයෙක් ඇත, රූපයාගේ කර්‍මණ්‍යතා නො වූ රූපයෙක් ඇත.
රූපයාගේ උපචයරූපයෙක් ඇත, රූපයාගේ උපචය නො වූ රූපයෙක් ඇත.
රූපයාගේ සන්තතිරූපයෙක් ඇත, රූපයාගේ සන්තති නො වූ රූපයෙක් ඇත.
රූපයාගේ ජරතාරූපයෙක් ඇත, රූපයාගේ ජරතා නො වූ රූපයෙක් ඇත.
රූපයාගේ අනිත්‍යතාරූපයෙක් ඇත, රූපයාගේ අනිත්‍යතා නො වූ රූපයෙක් ඇත.
කවලීකාරාහාරරූපයෙක් ඇත, කවලීකාරාහාර නො වූ රූපයෙක් ඇති.
මෙසේ දෙකොටසින් රූපසඞ්ග්‍රහය වේ.
සූක්‍ෂ්මරූප දුක යි. (12)
ද්විකය යි.
589. තුන් කොටසෙකින් රූපසඞ්ග්‍රහය වෙයි:
යම් ආධ්‍යාත්මිකරූපයෙක් වේ ද එ උපාදාරූප ය. යම් බාහිරරූපයෙක් වේ ද එ උපාදාවූයේ ඇත, උපාදා නො වූයේ ඇති.
යම් ආධ්‍යාත්මිකරූපයෙක් වේ ද එ උපාදින්න ය. යම් බාහිර රූපයෙක් වේ ද එය උපාදින්න වූයේ ඇත, අනුපාදින්න වූයේ ඇති.
යම් ආධ්‍යාත්මිකරූපයෙක් වේ ද එය උපාදින්නූපාදානිය ය. යම් බාහිර රූපයෙක් වේ ද එය උපාදින්නුපාදානිය වූයේ ඇත, අනුපාදින්නුපාදානිය වූයේ ඇති.
යම් ආධ්‍යාත්මිකරූපයෙක් වේ ද එය අනිදර්‍ශන ය. යම් බාහිර රූපයෙක් වේ ද එය සනිදර්‍ශන වූයේ ඇත, අනිදර්‍ශන වූයේ ඇති.