ආවාසික වත්
4. එ සමයෙහි වනාහි ආවාසික භික්‍ෂූහු ආගන්තුක භික්‍ෂූන් දැක අසුන් නො ම පනවත්, පාදෝනා දිය ද පාපුටුව ද පාද කඨලිකාව ද නො ම එළවාතබත්. පෙරගමන් කොට පාසිවුරු නො ම පිළිගනිත්. බොන පැනින් නො ම විචාරත්. වැඩිමහලු වූ ද ආගන්තුක භික්‍ෂූන් දැක නො ම වඳිත්, සෙනසුන් නො ම පනවත්. අල්පෙච්ඡ වූ ලද දැයින් සතුටු වන, ලජ්ජී වූ, සුළු වරදෙහි ද කුකුස් කරන, ශික්‍ෂාකාමී යම් මහණ කෙනෙක් වෙත් ද ඔහු ‘කෙසේ නම් ආවාසික මහණහු ආගන්තුක මහණුන් දැක අසුන් නො ම පනවත් ද ... සෙනසුන් නො ම පනවත් දැ’ යි ලාමක කොට කියත්, නින්‍දා කෙරෙත්, දොස් පතුරුවත්.
ඉක්බිති ඒ මහණහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙපවත් සැල කළහ.
“මහණෙනි, සැබෑ දැ” ... යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අසා වදාළසේක.
“සත්‍යය, භාග්‍යවතුන් වහන්සැ” යි ඒ භික්‍ෂූහු කීහ. ...
භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙසෙසින් ගරහා දැහැමි කථා කොට, භික්‍ෂූන් ඇමතූසේක.
“මහණෙනි, එසේ වී නම් ආවාසික මහණුන් විසින් යම්සේ පැවතියයුතු ද, එසේ ආවාසික භික්‍ෂූනට වත පනවන්නෙමි” යි වදාරා මෙසේ වත් පැනැවූසේක.
5. “මහණෙනි, ආවාසික මහණහු විසින් වැඩිමහලු ආගන්තුක මහණක්හු දැක, අස්නක් පැනැවියයුතු. පාදෝනා දිය ද, පාපුටුව ද, පාදකඨලිකාව ද එළවාතැබියයුතු. පෙරගමන් කොට පාසිවුරු පිළිගතයුතු. පැනින් විචාළයුතු. හැකි වේ නම්, පාවහන් පිස දැමියැයුතු. පාවහන් පිසදමන්නහූ විසින් පළමු කොට වියැළි රෙදි කඩෙකින් පිස දැමියයුතු. පසු වැ තෙත් රෙදි කඩින් පිස දැමියයුතු. පාවහන් පිස්නා රෙදි කඩ සෝදා පසෙක (විස්සජ්ජෙතබ්බං) වැනිය යුතු. ආගන්තුක මහණ තෙම වැඩිමහලු වී නම්, වැන්දයුතු. ‘මේ සෙනස්න ඔබට පැමිණෙතැ’ යි සෙනස්න පැනැවියැ යුතු. සෙනස්න අන්කෙනකු වුසූ හෝ නො වුසූ එකක් ද යන්න දැන්විය යුතු. ගෝචරස්ථාන දැන්වියයුතු. අගෝචර ස්ථාන ද දැන්වියැයුතු. සේඛසම්මත කුල (අසෝ නමැ යි) දැන්වියැයුතු. වැසිකිළිය ඇති තැන කියයුතු. කැසිකිළිය ඇති තැන කියැයුතු. බොන පැන් ඇති තැන කියයුතු. පරිභෝග ජලය ඇති තැන කියැයුතු. සැරයැටිය ඇති තැන කියයුතු. ‘මේ වේලෙහි ගම් පිවිසියැයුතු. මේ වේලෙහි ගමින් නික්මි යැ යුතු යැ’ යි සඞ්ඝයාගේ කතිකා නියමය කියයුතු.
ඉදින් ආගන්තුක මහණ නවක වී නම්, තමා හිඳ ‘මෙහිම පාත්‍රය තබව, මෙහි සිවුර තබව, මේ අස්න ය, මෙහි හිඳගනුව’ යි කියැයුතු. බොන පැන් ඇති තැන කියයුතු. පරිභෝග ජලය ඇති තැන කියැයුතු. පාවහන් පිස්නා රෙදිකඩ පෙන්විය යුතු. නවක වූ ආගන්තුක මහණහු ලවා ආවාසික වූ තෙමේ වැන්දැවියැයුතු. ‘මේ සෙනස්න ඔබට පැමිණෙතැ’ යි සෙනස්න පෙන්වියැයුතු. සෙනස්න එයින් පෙර කිසිවකු වුසූ හෝ නො වුසූ තැනෙක් ද යන්න කියැයුතු. ගෝචර ස්ථාන ද අගෝචර ස්ථාන ද දැන්වියැයුතු. සේඛසම්මත කුල දැන්වියැයුතු. වැසිකිළිය පෙන්වියයුතු. කැසිකිළිය පෙන්වියැයුතු. බොන පැන් පෙන්වියැයුතු. පරිභෝග ජලය පෙන්වියැයුතු. සැරයැටිය පෙන්වියයුතු. ‘මේ පිවිසියැයුතු කාලය, මේ නික්මියැයුතු කාලයැ’ යි සඞ්ඝයාගේ කතිකා නියමය කියැයුතු.
මහණෙනි, යම් සේ ආවාසික භික්‍ෂූන් විසින් පැවැතියැ යුතු ද, මේ එසේ වූ ආවාසික භික්‍ෂූන් පිළිබඳ වත යි.