9. 1. 10.
සජ්ඣායසුත්තං.
230. එකං සමයං අඤ්ඤතරො භික්ඛු කොසලෙසු විහරති අඤ්ඤතරස්මිං වනසණ්ඩෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සො භික්ඛු යං සුදං පුබ්බෙ අතිවෙලං සජ්ඣායබහුලො විහරති. සො අපරෙන සමයෙන අප්පොස්සුක්කො තුණ්හීභූතො සංකසායති.
අථ ඛො යා තස්මිං වනසණ්ඩෙ අධිවත්ථා දෙවතා තස්ස භික්ඛුනො ධම්මං අසුණන්තී යෙන සො භික්ඛු තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා තං භික්ඛුං ගාථාහි අජ්ඣභාසි:
කස්මා තුවං ධම්මපදානි භික්ඛු නාධීයසි භික්ඛූහි සංවසන්තො,
සුත්වාන ධම්මං ලභතිප්පසාදං දිට්ඨෙව ධම්මෙ ලභතිප්පසංසන්ති.
අහු පුරෙ ධම්මපදෙසු ඡන්දො යාව විරාගෙන සමාගමිම්හ,
යතො විරාගෙන සමාගමිම්හ යං කිඤ්චි දිට්ඨංව සුතං මුතං වා,
අඤ්ඤාය නික්ඛෙපනමාහු සන්තොති.
9. 1. 11.
අයොනිසොසුත්තං.
231. එකං සමයං අඤ්ඤතරො භික්ඛු කොසලෙසු විහරති අඤ්ඤතරස්මිං වනසණ්ඩෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සො භික්ඛු දිවාවිහාරගතො පාපකෙ අකුසලෙ විතක්කෙ විතක්කෙති, සෙය්යථිදං: කාමවිතක්කං, බ්යාපාදවිතක්කං, විහිංසාවිතක්කං.
අථ ඛො යා තස්මිං වනසණ්ඩෙ අධිවත්ථා දෙවතා තස්ස භික්ඛුනො අනුකම්පිකා අත්ථකාමා තං භික්ඛුං සංවෙජෙතුකාමා යෙන සො භික්ඛු තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා තං භික්ඛුං ගාථාහි අජ්ඣභාසි:
අයොනිසො මනසිකාරා සො විතක්කෙහි ඛජ්ජසි,
අයොනිසො පටිනිස්සජ්ජ යොනිසො අනුවිචින්තය.
සත්ථාරං ධම්මමාරබ්භ සඞ්ඝං සීලානි අත්තනො,
අධිගච්ඡසි පාමොජ්ජං පීතිසුඛමසංසයං,
තතො පාමොජ්ජබහුලො දුක්ඛස්සන්තං කරිස්සසීති.
අථ ඛො සො භික්ඛු තාය දෙවතාය සංවෙජිතො සංවෙගමාපාදීති.
9. 1. 12.
මජ්ඣන්තිකසුත්තං.
232. එකං සමයං අඤ්ඤතරො භික්ඛු කොසලෙසු විහරති අඤ්ඤතරස්මිං වනසණ්ඩෙ. අථ ඛො තස්මිං වනසණ්ඩෙ අධිවත්ථා දෙවතා යෙන සො භික්ඛු තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා තස්ස භික්ඛුනො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
ඨිතෙ මජ්ඣන්හිකෙ කාලෙ සන්නිසීවෙසු පක්ඛිසු,
සණතෙව බ්රහාරඤ්ඤං තං භයං පටිභාති මන්ති.
[භික්ඛු:]
ඨිතෙ මජ්ඣන්තිකෙ කාලෙ සන්නිසීවෙසු පක්ඛිසු,
සණතෙව බ්රහාරඤ්ඤං ‘සා රතී පටිභාති මන්ති.
9. 1. 13.
පාකතින්ද්රියසුත්තං.
233. එකං සමයං සම්බහුලා භික්ඛූ කොසලෙසු විහරන්ති අඤ්ඤතරස්මිං වනසණ්ඩෙ, උද්ධතා උන්නළා චපලා මුඛරා විකිණ්ණවාචා මුට්ඨස්සතිනො අසම්පජානා අසමාහිතා විබ්භන්තචිත්තා පාකතින්ද්රියා.
අථ ඛො යා තස්මිං වනසණ්ඩෙ අධිවත්ථා දෙවතා තෙසං භික්ඛූනං අනුකම්පිකා අත්ථකාමා තෙ භික්ඛූ සංවෙජෙතුකාමා යෙන තෙ භික්ඛූ තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා තෙ භික්ඛූ ගාථාහි අජ්ඣභාසි: