9. වනසංයුත්තං
1. වනවග්ගො
9. 1. 1.
විවෙකසුත්තං
221. එවං මෙ සුතං: එකං සමයං අඤ්ඤතරො භික්ඛු කොසලෙසු විහරති අඤ්ඤතරස්මිං වනසණ්ඩෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සො භික්ඛු දිවාවිහාරගතො පාපකෙ අකුසලෙ විතක්කෙ විතක්කෙති ගෙහනිස්සිතෙ.
අථ ඛො යා තස්මිං වනසණ්ඩෙ අධිවත්ථා දෙවතා තස්ස භික්ඛුනො අනුකම්පිකා අත්ථකාමා තං භික්ඛුං සංවෙජෙතුකාමා යෙන සො භික්ඛු තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා තං භික්ඛුං ගාථාහි අජ්ඣභාසි:
විවෙකකාමොසි වනං පවිට්ඨො අථ තෙ මනො නිච්ඡරතී බහිද්ධා,
ජනො ජනස්මිං විනයස්සු ඡන්දං තතො සුඛී හොහිසි වීතරාගො.
ජනො ජනස්මිං විනයස්සු ඡන්දං තතො සුඛී හොහිසි වීතරාගො.
අරතිං පජහාසි සතො භවාසි සතං තං සාදයාමසෙ,
පාතාලරජො හි දුත්තරො මා තං කාමරජො අවාහරි.
පාතාලරජො හි දුත්තරො මා තං කාමරජො අවාහරි.
සකුණො යථා පංසුකුණ්ඩිතො විධුතං පාතයති සිතං රජං,
එවං භික්ඛු පධානවා සතිමා විධුනං පාතයති සිතං රජන්ති.
එවං භික්ඛු පධානවා සතිමා විධුනං පාතයති සිතං රජන්ති.
අථ ඛො සො භික්ඛු තාය දෙවතාය සංවෙජිතො සංවෙගමාපාදීති.
9. 1. 2.
උපට්ඨානසුත්තං
222. එකං සමයං අඤ්ඤතරො භික්ඛු කොසලෙසු විහරති අඤ්ඤතරස්මිං වනසණ්ඩෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සො භික්ඛු දිවාවිහාරගතො සුපති. අථ ඛො යා තස්මිං වනසණ්ඩෙ අධිවත්ථා දෙවතා තස්ස භික්ඛුනො අනුකම්පිකා අත්ථකාමා තං භික්ඛුං සංවෙජෙතුකාමා යෙන සො භික්ඛු තෙනුපසඞ්කමි.
උපසඞ්කමිත්වා තං භික්ඛුං ගාථාහි අජ්ඣභාසි:
උට්ඨෙහි භික්ඛු කිං සෙසි කො අත්ථො සුපිනෙන තෙ,
ආතුරස්ස හි කා නිද්දා සල්ලවිද්ධස්ස රුප්පතො.
ආතුරස්ස හි කා නිද්දා සල්ලවිද්ධස්ස රුප්පතො.
යාය සද්ධා පබ්බජිතො අගාරස්මානගාරියං,
තමෙව සද්ධං බ්රූහෙහි මා නිද්දාය වසඞ්ගමීති.
තමෙව සද්ධං බ්රූහෙහි මා නිද්දාය වසඞ්ගමීති.
අනිච්චා අද්ධුවා කාමා යෙසු මන්දො’ව මුච්ඡිතො,
ඛන්ධෙසු මුත්තං අසිතං කස්මා පබ්බජිතං තපෙ.
ඛන්ධෙසු මුත්තං අසිතං කස්මා පබ්බජිතං තපෙ.
ඡන්දරාගස්ස විනයා අවිජ්ජාසමතික්කමා,
තඤ්ඤාණං පරමවොදානං කස්මා පබ්බජිතං තපෙ.
තඤ්ඤාණං පරමවොදානං කස්මා පබ්බජිතං තපෙ.
භෙත්වා අවිජ්ජං විජ්ජාය ආසවානං පරික්ඛයා,
අසොකං අනුපායාසං කස්මා පබ්බජිතං තපෙ.
අසොකං අනුපායාසං කස්මා පබ්බජිතං තපෙ.
ආරද්ධවිරියං පහිතත්තං නිච්චං දළ්හපරක්කමං,
නිබ්බානං අභිකඞ්ඛන්තං කස්මා පබ්බජිතං තපෙති.
නිබ්බානං අභිකඞ්ඛන්තං කස්මා පබ්බජිතං තපෙති.
9. 1. 3.
කස්සපගොත්තසුත්තං.
223. එකං සමයං ආයස්මා කස්සපගොත්තො කොසලෙසු විහරති අඤ්ඤතරස්මිං වනසණ්ඩෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා කස්සපගොත්තො දිවාවිහාරගතො අඤ්ඤතරං වෙතං ඔවදති.
අථ ඛො යා තස්මිං වනසණ්ඩෙ අධිවත්ථා දෙවතා ආයස්මතො කස්සපගොත්තස්ස අනුකම්පිකා අත්ථකාමා ආයස්මං කස්සපගොත්තං සංවෙජෙතුකාමා යෙනායස්මා කස්සපගොත්තො තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං කස්සපගොත්තං ගාථාහි අජ්ඣභාසි:
ගිරිදුග්ගචරං චෙතං අප්පපඤ්ඤං අචෙතසං,
අකාලෙ ඔවදං භික්ඛු මන්දො’ව පටිභාති මං.
අකාලෙ ඔවදං භික්ඛු මන්දො’ව පටිභාති මං.
සුණාති න විජානාති ආලොකෙති න පස්සති,
ධම්මස්මිං භඤ්ඤමානස්මිං අත්ථං බාලො න බුජ්ඣති.
ධම්මස්මිං භඤ්ඤමානස්මිං අත්ථං බාලො න බුජ්ඣති.
සචෙපි දස පජ්ජොතෙ ධාරයිස්සසි කස්සප,
නෙව දක්ඛිති රූපානි චක්ඛු හි’ස්ස න විජ්ජතීති.
නෙව දක්ඛිති රූපානි චක්ඛු හි’ස්ස න විජ්ජතීති.
අථ ඛො ආයස්මා කස්සපගොත්තො තාය දෙවතාය සංවෙජිතො සංවෙගමාපාදීති.