2. 3. 10.
නානාතිත්ථියසාවකසුත්තං
111. එවං මෙ සුතං එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ.
අථ ඛො සම්බහුලා නානාතිත්ථියසාවකා දෙවපුත්තා අසමො ච සහලී ච නිඞ්කොච ආකොටකො ච වෙටම්බරී ච මාණවගාමියො ච අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්තවණ්ණා කෙවලකප්පං වෙළුවනං ඔභාසෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු. උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨංසු. එකමන්තං ඨිතො ඛො අසමො දෙවපුත්තො පූරණං කස්සපං ආරබ්භ භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
ඉධ ඡින්දිතමාරිතෙ හතජානීසු කස්සපො,
පාපං න සමනුපස්සති පුඤ්ඤං වා පන අත්තනො,
ස වෙ විස්සාසමාචික්ඛි සත්ථා අරහති මානනන්ති.
අථ ඛො සහලී දෙවපුත්තො මක්ඛලිං ගොසාලං ආරබ්භ භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
තපොජිගුච්ඡාය සුසංවුතත්තො වාචං පහාය කලහං ජනෙන,
ස මොසවජ්ජා විරතො සච්චවාදී නහනූන තාදී පකරොති පාපන්ති.
අථ ඛො නිඞ්කො දෙවපුත්තො නිගණ්ඨං නාතපුත්තං ආරබ්භ භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
ජෙගුච්ඡී නිපකො භික්ඛු චාතුයාමසුසංවුතො,
දිට්ඨං සුතඤ්ච ආචික්ඛං නහනූන කිබ්බිසී සියාති.
අථ ඛො ආකොටකො දෙවපුත්තො නානාතිත්ථියෙ ආරබ්භ භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
පකුධකො කාතියානො නිගණ්ඨා යෙ චාපිමෙ මක්ඛලිපූරණාසෙ,
ගණස්ස සත්ථාරො සාමඤ්ඤප්පත්තා නහනූන තෙ සප්පුරිසෙහි දූරෙති.
අථ ඛො වෙටම්බරී දෙවපුත්තො ආකොටකං දෙවපුත්තං ගාථාය පච්චභාසි:
සහාචරිතෙන ඡවො සිගාලො
න කොත්ථුකො සීහසමො කදාචි,
නග්ගො මුසාවාදී ගණස්ස සත්ථා
සඞ්කස්සරාචාරො න සතං සරික්ඛොති.
අථ ඛො මාරො පාපිමා වෙටම්බරිං දෙවපුත්තං අන්වාවිසිත්වා භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
තපො ජිගුච්ඡාය ආයුත්තා පාලයං පවිවෙකියං,
රූපෙ ච යෙ නිවිට්ඨාසෙ දෙවලොකාභිනන්දිනො,
තෙ වෙ සම්මානුසාසන්ති පරලොකාය මාතියාති.
අථ ඛො භගවා මාරො අයං පාපිමා ඉති විදිත්වා මාරං පාපිමන්තං ගාථාය පච්චභාසි:
යෙ කෙචි රූපා ඉධ වා හුරං වා
යෙ අන්තලික්ඛස්මිං පභාසවණ්ණා,
සබ්බෙව තෙ තෙ නමුචිප්පසත්ථා
ආමිසංව මච්ඡානං වධාය ඛිත්තාති.
අථ ඛො මාණවගාමියො දෙවපුත්තො භගවන්තං ආරබ්භ භගවතො සන්තිකෙ ඉමා ගාථායො අභාසි:
විපුලො රාජගහීයානං ගිරි සෙට්ඨො පවුච්චති,
සෙතො හිමවතං සෙට්ඨො ආදිච්චො අඝගාමිනං.
සමුද්දො උදධිනං සෙට්ඨො නක්ඛත්තානඤ්ච චන්දිමා,
සදෙවකස්ස ලොකස්ස බුද්ධො අග්ගො පවුච්චතීති.
නානාතිත්ථියවග්ගො තතියො.
තත්රුද්දානං:
සිවො ඛෙමො ච සෙරී ච ඝටී ජන්තු ච රොහිතො,
නන්දො නන්දිවිසාලො ච සුසීමො නානාතිත්ථියෙන තෙ දසාති.
දෙවපුත්තසංයුත්තං සමත්තං.